252

T. LIVII [U. C. 534. A. C. 218 .]

et pro sociis venientes, bonus imperator vester in ca-stra non admisit, ius gentium sustulit. Hi tamen, un-de ne hostium quidem leguli arcentur, pulsi ad vosveniunt, res ex foedere repetunt. Publica fraus ab-sit; auctorem culpae et reum criminis deposcunt. (Quo lenius agunt, segnius incipiunt; eo, quum coepe-rint, vereor, ne perseverantius saeviant. Aegates in-sulas Erycemque ante oculos proponite; quae terramarique per quattuor et viginti annos passi sitis. Necpuer hic dux erat, sed pater ipse Hamilcar, Marsalter, ut isti volunt. Sed tunc 'Parento, id est Italia,non abstinueramus ex foedere: sicut nunc Saguntonon abstinemus. Vicerunt ergo dii hominesque; etid, de quo verbis ambigebatur, uter populus foedusrupisset, eventus belli, velut aequus index, unde iusstabat, ei victoriam dedit. Carthagini nunc Hanni- .bal vineas turresque admovet: Carthaginis moeniaquatit ariete. Sagunti ruinae (falsus ulinam vatessim) nostris capitibus incident, susceptumque cum Sa-guntinis bellum habendum cum Romanis est. Dede-mus ergo Hannibalem? dicet aliquis. Scio, meamlevem esse in eo auctoritatem propter paternas inimi-citias. Sed et Hamilcarem eo perisse laetatus sum, 11quod, si ille viveret, bellum iam cum Romanis habere-mus ; et hunc iuvenem, tanquam furiam facemque hu-ius belli, odi ac detestor. Nec dedendum solum id pia-culum rupti foederis : sed, si nemo deposcat, devehen-dum in ultimas maris terrarumque oras, ablegandum-que eo, unde nec ad nos nomen fama que eius accedere, *neque sollicitare quietae civitatis statum possit. Egoita censeo, legatos extemplo Romam mittendos, quisenatui satisfaciant: alios, qui Hannibali nuntient,ut exercitum ab Sagunto abducat, ipsumque Hanni-balem ex foedere Romanis dedant: tertiam legationem ad res Saguntinis reddendas decerno.

XI. Q,uum Hanno perorasset, nemini omnium cer-