230

T. LIVII [TJ. C. 45g. A. C. a 9 5.] _

XLIII. Eadem fortuna ab altero consule ad Co-minium gesta res. Prima luce, ad moenia omnibuscopiis admotis,corona cinxit urbem; subsidiaque fir-ma, ne qua eruptio fieret, portis opposuit, iam si-gnum dantem eum nuntius a collega trepidus de Ti-ginti cohortium adventu et ab impetu moratus est,et partem copiarum revocare instructam intentam-que ad oppugnandum coegit. D. Jlrutum Scaevamlegatum cum legione prima et decem cohortibus ala-riis equitatuque ire adversus subsidium hostium ius-sit: quocunque in loco fuisset obvius, obsisteret acinoraretur; manumque, si forte ita res posceret, con-ferret: modo no ad Cominium eae copiae admoveripossent. Ipse scalas ferri ad muros ab omni parteurbis iussit, ac testudine ad portas successit. Simulet refringebantur portae, et vis undique in muros fie-bat. Samnites, sicut, antequam in muris viderentarmatos, satis animi habuerunt ad prohibendos urbisaditu hostes; ita, postquam iam non ex intervallonec missilibus, sed cominus gerebatur res; et, quiaegre successerant explano in muros, loco, quemmagis timuerant, victo, facile in hostem imparem exaequo pugnabant; relictis turribus murisque, in fo-rum omnes compulsi, paullisper inde tentaverunt ex-tremam pugnae fortunam. Deinde, abiectis armis,ad undecim millia hominum et quadringenti in fidemconsulis venerunt: caesa ad quattuor millia octin-genti octoginta. Sic ad Cominium, sic ad Aquilo-niam gesta res. Inde medio inter duas urbes spatio,ubi tertia exspectata erat pugna, hostes non inventi.Septem millia passuum quum abessent a Cominio,revocati ab suis neutri proelio occurrerunt. Primisferme tenebris, quum in conspectu iam castra, iamAquiloniam habuissent, clamor eos utrimque par ac-cidens sustinuit: deinde e regione castrorum, quaeincensa ab Komanis erant, flamma late fusa certioris