210

T. LIVII [U. C. 45 7 . A. C. 2 r,5.j

vinci solebat liostis, quam integerrimas vires militiservabat. Ferocior Decius et aetate et vigore animi,quantumcunque virium habuit, certamine primo ef-fudit. Et, quia lentior videbatur pedestris pugna,equitatum in pugnam concitat: et ipse, fortissimaeiuvenuin turmae immixtus, orat proceres iuventutis,in hostem ut sec.um impetum faciant: duplicem illo-rum gloriam fore, si ab laevo cornu et ab equite vi-ctoria incipiat, liis avertere Gallicum equitatum.Iterum longius evectos , et iam inter media equitumagmina proelium cientes, novum pugnae conterruitgenus: essedis carrisque superstans armatus hostisingenti sonitu equorum rotarumque advenit, et inso-litos eius tumultus Romanorum conterruit equos.Ita victorem equitatum velut lymphaticus pavor dis-sipat: sternit inde ruentes equos virosque improvidafuga. Turbata hinc etiam signa legionum : multiqueimpetu equorum acvehiculorumraptorumper agmenobtriti antesignani: et insecuta, simul territos ho-stes vidit, Gallica acies nullum spatium respirandirecipiendique se dedit. Vociferari Decius, quo fu-gerent? quamve in fusa spem haberent? obsistere cedentibus, ac revocare fusos. Deinde, ut nulla vi per-culsos sustinere poterat, patrem 1\ Decium nominecompellans, Quid ultra moror, inquit, familiare fa-tum? Datum hoc nostro generi est, ut luendis pericu-lis publicis piacula simus. Iam ego mecum hostiumlegiones mactandas Telluri ac diis Manibus dabo.Haec locutus jM. Livium pontificem, quem, descen-dens in aciem, digredi vetuerat ab se, praeire iussitverba, quibus se legionesque hostium pro exercitupopuli Romani Quiritium devoveret. Devotus indeeadem precatione eodemque habitu, quo pater P. De-cius ad Veserim bello Latino se iusserat devoveri.Quum secundum sollennes precationes adiecisset,yae se agere sese formidinem ac fugam, caedemqne