40

T. LIVII [U. C. 4i2.A. C. 54o.]

agrum, qui populi Romani factus esset, hostilia armainferrent. Si leniter agendo parum projicerent, de-nuntiarent Samnitibus populi Romani senatusque ver-bis, ut Capua urbe Campanoque agro abstinerent.Haec legatis agentibus in concilio Samnitium adeoest ferociter responsum, ut non solum gesturos seesse dicerent id bellum, sed magistratus eorum ecuria egressi, stantibus legatis, praefectos cohortiumvocarent; iisque clara voce imperarent, ut praeda-tum in agrum Campanum extemplo proficiscerentur.

XXXII. Ilac legatione Romam relata, positisomnium aliarum rerum curis, Patres, fetialibus adres repetendas missis, belloque, quia non redderen-tur, sollenni more indicto, decreverunt, ut primoquoque tempore de ea re ad populum ferretur: ius-suque populi consules ambo cum duobus ab urbeexercitibus profecti, Valerius in Campaniam, Corne-lius in Samnium, ille ad montem Gaurum, hic ad Sa-ticulam castra ponunt. Priori Valerio Samnitiumlegiones (eo namque omnem belli molem inclinatu-ram censebant) occurrunt. Simul in Campanos sti-mulabat ira, tam promptos nunc ad ferenda, nunc adarcessenda adversus se auxilia. Ut vero castra Ro-mana viderunt, ferociter pro se quisque signum du-ces poscere, affirmare, eadem fortuna Romanum Cam-pano laturum opem, qua Campanus Sidicino tulerit.Valerius, levibus certaminibus, tentandi hostis cau-sa, haud ita multos moratus dies, signum pugnaeproposuit, paucis suos adhortatus: Ne novum bel-lum eos novusque hostis terreret. Quidquid ab urbelongius proferrent arma, magis magisque in inbellesgentes cos prodire. Ne Sidicinorum Campanorumquecladibus Samnitium aestimarent virtutem. Quales-cunque inter se certaverint, necesse fuisse, allerampartem vinci. Campanos quidem haud dubie magisnimio luxu fluentibus rebus molliliaque sua, quam vi