32

T. LIVII [U. C. 4o(l. A. C. 346.]

rent, Gallus processit, magnitudine atque armis in-signis: quatiensque scutum hasta, quum silentiumfecisset, provocat per interpretem unum ex Romanis,qui secum ferro decernat. M. erat Valerius tribunusmilitum, adolescens, qui haud indigniorem eo decorese, quam T. Manlium, ratus, prius sciscitatus consu-lis voluntatem, in medium armatus processit. Minusinsigne certamen humanum numine interposito deo-rum factum. Namque conserenti iam manum Roma-no corvus repente in galea consedit, in hostem ver-sus: quod primo, ut augurium coelo missum, laetusaccepit tribunus. Precatus deinde, Si divus, si divaesscl, qui sibi praepetem misisset, volens propitius ad-esset. Dictu mirabile, tenuit non solum ales captamsemel sedem, sed, quotieseunque certamen initumest, levans se alis, os oculosque hostis rostro et un-guibus appetiit: donec territum prodigii talis visu,oculisquc simul ac mento turbatum, A r alerius obtrun-cat. Corvus e conspectu elatus orientem petit. Hac-tenus quietae utrimque stationes fuere. Postquamspoliare corpus caesi hostis tribunus coepit, nec Gal-li se statione tenuerunt, et Romanorum cursus advictorem etiam ocior fuit. Ibi, circa iacentis Gallicorpus contracto certamine, pugna atrox concitatur.Iam non manipulis proximarum stationum, sed le-gionibus utrimque effusis res geritur. Camillus lae-tum militem victoria tribuni, laetum tam praesenti-bus ac secundis diis, ire in proelium iubet: osten-tansque insignem spoliis tribunum, Hunc imitare,miles, aiebat; et circa iacentem duceni sterne Gallo-rum catervas. Dii hominesque illi affuere pugnae;depugnatumque haudquaquam certamine ambiguocum Gallis est: adeo duorum militum eventum, interquos pugnatum erat, utraque acies animis percepe-rat. Inter primos, quorum concursus alios exciverat,atrox proelium fuit: alia multitudo, priusquam