20

T. LIVII [U. C. 4o3. A. C. 3ig.]

Movit populum non tam causa praesens, quam vetusmeritum, ut maleficii, quam beneficii, potius imnie-mores essent. Itaque pax populo Caeriti data, in-dutiasque in centum annos factas in senatusconsul-tum referri placuit. In Faliscos, eodem noxios cri-mine, vis belli conversa est: sed hostes nusquam in-venti. Quum populatione peragrati fines essent, aboppugnatione urbium temperatum: legionibusqueHornam reductis, reliquum anni muris turribusquereficiendis consumptum, et aedes Apollinis dedica-ta est.

XXI. Extremo anno comitia consularia certamenPatrum ac plebis diremit, tribunis negantibus passu-ros comitia haberi, ni secundum Liciniam legem haberentur; dictatore obstinato tollere potius totum erepublica consulatum, quam promiscuum Patribusac plebi facere. Prolatandis igitur comitiis quumdictator magistratu abisset, res ad interregnum red-iit. Infestam inde Patribus plebem interreges quumaccepissent, ad undecimum interregem seditionibuscertatum est. Legis Liciniae patrocinium tribuniiactabant. Propior dolor plebi fenoris ingravescen-tis erat: curaeque privatae in certaminibus publiciserumpebant. Quorum taedio Patres L. CorneliumScipionem interregem concordiae causa observarelegem Liciniam comitiis consularibus iussere. P.Valerio Publicolae datus e plebe collega C. MarciusRutilus. Inclinatis semel in concordiam animis, noviconsules, fenebrem quoque rem, quae distinere una-nimos videbatur, levare aggressi, solutionem alieniaeris in publicam curam verterunt; quinqueviriscreatis, quos mensarios ab dispensatione pecuniaeappellarunt. Meriti aequitate curaque sunt, ut peromnium annalium monumenta celebres nominibusessent. Fuere autem C. Duilius, P. Decius Mus, M.Papirius, Q. Publilius, et Ti. Aemilius; quirem, dif-