Druckschrift 
1 (1892) Die Erzdiöcese Köln im Mittelalter
Entstehung
Seite
532
Einzelbild herunterladen
 

mmm

532

Kalendarium Ecolesiae Coloniensis.

b.

V.

XVI.

c.

IV.

V.

d.

III.

e.

II.

XIII.

f.

Nonas.

IL

g-

VIII.

A.

VII.

X.

b.

VI.

e.

V.

XVIII.

d.

IV.

VII.

e.

III.

f.

IL

XV.

g-

Idus.

IV.

A.

XVII.

b.

XVI.

XII.

c.

XV.

I.

d.

XIV.

e.

XIII.

IX.

f.

XII.

g-

XL

XVII.

A.

X.

VI.

b.

IX.

c.

VIII.

0.

n. Vdalrici cf.

a.

s. Octä aplorm. Goaris cf.

Williboldi epi.

I. Kiliani et Sociorm ejus.

d. Agilolfi epi.

u. Septem fratrm.

s. Translatio S. Benedicti.*)

I.

d. Margarethe v.

u.

s. Divisio Apostorm.

K. Augusti. Gundolfi et Monulfi.**)

a. Alexii cf.***)

1. Arnulphi epi.

e.

n.

d. Praxedis V.

a. Mariae Magdalene.

s. Apollinaris mr. Liborii epi.

K. Xpine V. Vigilia.

a. Jacobi apli. xpoferi mris.

*) Siehe das Kalendar. Saeculi IX. ad h. diem. Die meisten Bi-schöfe der Kölnischen Kirche aus dem Mittelalter gehörten dem Bene-dictinerorden an, oder waren demselben sonst sehr geneigt.

**) Beide Heiligen findet man nicht in den bekannten Kaiendarienund Martyrologien. Sie sind Bischöfe von Lüttich aus dem VII. Jahr-hundert. Beide sollen, nachdem sie schon über zweihundert Jahre ver-storben waren, aus dem Grabe auferstanden sein und der AachenerKirch-Weihe beigewohnt haben. Illud mirabile est quod eandem chronicanarrant, quod cum Carolus M. christianissimus imperator, ad dedicatio-nem suae magnificentissimae Bassilicae Aquisgranensitot adesse voluissetepiscopos, quot in anno dies, id est, 365. et duo deessent, Monulphus etGondulphus, e suis sepulchris seu latebris emersisse et illic ingenti gau-dio affuisse. Peracta dedieatione et a Leone quarto summo pontificepraesente accepta benedictione, omnibus admirantibus recessisse et suamausolea repetiisse. Chapcaville I. cit. pag. 63.

***) Zusatz einer spätem Hand.