confeſſio facta corā arbitro. qd̓ etiā firmauit Bal. ī. d.l. pe. ¶ Tertia lec. gl. ē ꝙ fuit data ptās uni qui n̄ poterat ī ſeipſo diſcordare. ſꝫ in. c. precedēti fuit data poteſtas pluribus. hāc. lec. ſecutus ē Gof. ſꝫ Hoſt. n̄ placuit qꝛ poſſet ꝑs p̄tendere leſionē ſeu iniquitatē rōnearbitramēti. ſꝫ tu dic plenius circa hāc lec. ut dixi ī. c.p̄cedēti. ¶ Quartā lec. exͣ gl. poſuit Inn. sͣ. c. ꝓxi. ubidicit ꝙ iſti mediatores nō erāt arbitri ſꝫ iudices d̓legati dati a legato. h̓ ẜm eū qꝛ papa ꝯfirmauit h̓ hoc factum iſtoꝝ mediatoꝝ. nā ſi fuiſſent arbitri papa n̄ cōfirmaſſet ipſoꝝ ſnīaꝫ. qꝛ ſnīa arbitroꝝ nō ꝯfirmat̉ qꝛnō hꝫ executionē paratā ſꝫ ei ſtat̉ metu pene. ut in. l.i. C. d̓ edē. ⁊ in. l. ij. C. eo. Nec ob. ẜm eū ſi dicat̉ ꝙ h̓interuenit pena. qꝛ declarat iſtos fuiſſe arbitros ⁊ nōiudices. dicit enī ipſe ꝙ hec ꝯſideratio nō ꝓcedit qn̄fuit ꝯpromiſſū ī iudice ordinariū uel delegatū. qꝛ ꝑꝑꝯpromiſſū nō deſinit eſſe iudex delegatus uel ordinarius. ut ī. c. niſi d̓ p̄bē. ⁊ in. c. ex parte. sͣ. e. un̄ lꝫ legatꝰ fuiſſet arbit̉ hic nihilominus remanſit ordinariꝰ. ⁊tāꝙͣ ordinarius potuit dare iſtos delegatos hec lec. n̄placꝫ hͨ̓ Hoſt. pª qꝛ ẜꝫ ipſā hec decre. nō faceret ad titulū. Ite qꝛ tex. hic ī ẜa ꝑte nō appellat ipſos iudicesſꝫ appellat ipſos meditatores; Itē dr̄ ꝙ tulerūt ſnīaꝫ⁊ ꝙ fecerūt ordinationē quādā. que vba īnuūt ꝙ iſtierat arbitri uel arbitratores. ¶ Quita lectu. ꝙ laudūiſtorū non tenebat de iure ꝑ. c. sͣ. ꝓxi. iō fuit opus ꝙpapa ꝯfirmaret. ualuit ergo arbitriuꝫ uirtute ꝯfirmationis papalis ⁊ nō ex ualiditate ꝯpromiſſi. ſꝫ iſte ītellectus nō eſt bonus qꝛ nō aꝑꝑet h̓ ꝙ papa ex plęnitudie poteſtatꝭ uoluerit dare robur huic laudo. ¶ Sextā lectu. ponit Hoſt. ꝙ ordinario pt̄ dari ptās eligēditertiū arbitꝝ. nam legatus babet ordinariā ut. sͣ. dixiſꝫ arbitris uel delegatis non pt̄ hec ptās dari. ⁊ ita loquit̉. c. p̄cedēs. Diuerſitatis rō ē ẜm eū. qꝛ ordinariꝰhꝫ a iure hanc ptātē ſed delegatꝰ nō. Itē prās ordinaria eſt fauorabilis nō ſic ptās delegata uel ꝯpromiſſaria tu uide circa hanc lec. qd̓ dixi ī. c. p̄cedēti. mihi preceteris placet ẜa lec. ⁊ expedias maͣm huius. c. proutplenius dixi in. c. precedēti.Ampromiſſum. 4. pBreuealia v̓ba pt̄ ſic ſūmari. Cōpromiſſuꝫ anteſnīam latum finit̉ morte alteriꝰ ꝯpromittētiū. un̄ nō tranſit in heredes ꝯpromittentium niſi deeis ſit cautū in cōpromiſſo. h̓. d. ꝯprehendēdo mēteꝫc. ¶ Nō pͥmo unū caſū ī quo obligatio ꝯͣcta cū defuncto nō trāſit in heredē. regularit̓ aūt ꝯtra. naꝫ oīs obligatio tranſit in heredem lꝫ d̓ herede nō fuerit factamentio in ꝯͣctu. ut in. l. ueteribus. C. d̓ cōtra. ⁊ ꝯmit.ſti. Fallit tn̄ in quibuſdam caſibus de quibus dicendūut le. ⁊ nō. ī. l. qui futurū. §. i. ⁊ in. l. iuriſgentium. §.pactorū. ff. de pact. ⁊ inter ceteros caſus excipit̉ unuscaſus ſatꝭ generalis .ſ. qn̄ pactum factum cū defunctocoheret perſone defuncti ita ꝙ ex natura ipſius actusnō poteſt obligatio concernere heredem. de quo plene per Bar. in. l. eo. ff. de v̓. ob. ⁊ in. l. ſi deceſſerit. ff.qͥ ſatiſ. co. ⁊ ī. l. poſtulante. ff. ad trebel. ⁊ per hec decidit̉ queſtio. pone ꝙ aliquis obligauit ſe ī cōtractu utpoſſet capi perſonaliter pro obſeruantia ꝯtractus poſito ꝙ tale pactū ualet querit̉ nunqͥd h̓ trāſeat ī heredē ut heres poſſit capi. determīat Bar. ꝑ p̄dicta ī. d.l. ſi deceſſerit. ꝙ non. ſecus tn̄ ipſe ſenſit in ſtatuto utſi caueat̉ ſtatuto ꝙ d̓bitor poſſit capi ꝑſonalit̓. tūc .n.tꝫ ꝙ eiꝰ hēs poterit capi qꝛ pōt ꝯpelli ad obſeruātiā cōtractꝰ ſicut defunctꝰ ⁊ hoc poſui in. d. l. poſtulante. ⁊de materia dicendum plenius ut nō. in locis preall̓.¶ Scd̓o noͣ ꝙ cōpromiſſū tranſit ī heredē ſi h̓ dc̄mfuerit ī ꝯpromiſſo. ⁊ dic̄ Hoſt. ꝙ naͣ ꝯpromiſſi tenetmediū int̓ naͣm ſocietatis ⁊ iudicij. nā ſocietas nunꝙͣtrāſit in heredē etiā ſi fuit dictū trāſiret lꝫ heres tenet̉teneatur ad reddendam rationem ⁊ ad alia acceſſoria ad ſocietatē. ut ī. l. nemo pōt. ⁊ ī. l. cū duobꝰ ī. §.idē reſpōdit. ff. ꝓ ſocio. ⁊ ibi noͣ. uera rō huiꝰ dicti. ⁊uide qd̓ dixi pꝰ glo. ī. c. int̓ dilectos ī fi. de. fi. īſtru. Iudiciū aūt trāſit ī heredē lꝫ nō ſit dictū ꝙ tranſierit utpatet ī. c. pn̄tata. jͣ. de teſti. ⁊ ī. l. or̄one. ff. de ferijs. ⁊ īl. unica. C. ne ex delic. defū. ꝯpromiſſū uero non trāſit ī heredē niſi ſit dcm̄. ⁊ ꝓ hoc qꝛ ꝯpromiſſū ē ſtrictiiuris. ut dr̄ ī glo. Et credo ꝙ pōt aſſignari alia rō magis ſpecialis. qꝛ iura nō aſſignāt ī hoc rationē. nā iſtetex. ⁊ in. l. diē proferre. §. i. ⁊ ī. l. ſꝫ interpellat̉. ff. e. ti.ſimpl̓r dicūt ꝙ ꝯpromiſſū nō trāſit ī heredē. ſꝫ nō aſſignat aliquā rationē. un̄ puto ꝙ iſta potuit eſſe ratō.nā arbitri cōiter eligunt̉ amici. un̄ ꝯpromittētes receſſerūt a iudice ordinario ꝑꝑ ꝯfidentiā ſpecialē quā habebāt ī arbitris ī quos ꝯpromiſerūt. que rō nō uendicat ſibi locū ī herede. nā heres qn̄qꝫ nō eſt ita amicus ul̓ notus arbitro ſicut erat defūctus. un̄ cū arbitrifuerant aſſūpti ſub ſpecie amicitie ⁊ ꝯfidētie ꝑſonalisnō dꝫ ꝯpromiſſum tranſire ad heredeꝫ. qꝛ iſta confidētia ē quid perſonale inherens ꝑſone defūcti meritonō dꝫ tranſire in heredē per predicta ar. optimū ī. l.nō diſtinguemus. §. queſitū. ff. eo. ubi dr̄ ꝙ arbitri n̄pn̄t alijs uices ſuas delegare niſi ꝑtes ꝯſenſerint quiapartes habuerūt ꝯfidentiā de eis ⁊ nō de alijs. ⁊ ſi diceremus ꝯͣrium ſequeret̉ ꝙ quis poſſet habere qn̄ꝗarbitriū ſibi ſuſpectū cuiꝰ ſuſpitionē forte probare nōpoſſet. ut in. d. §. queſitū. Itē ſi a perſona arbitri nōrecedit̉ ita ꝙ ꝯpromiſſum eſt oīo perſonale quoad arbitros ut in. l. liquis arbitratu. ff. de v̓. ob. ⁊ in. d. §.queſitū. ⁊ in. c. uno delegatoꝝ. sͣ. de offi. dele. ita debꝫeſſe ꝯpromiſſum perſonale quoad ipſos ꝯpromittentes. uide aliud bonū ſimile in executoribꝰ teſtamētoꝝnaꝫ illud officium uni iniunctū non tranſit ī ſuum heredē. qꝛ hoc officiuꝫ ſolet iniungi p̄textu amicitie ⁊ cōfidētie. maxime id qd̓ ita nō de facili contingit in perſonam heredis ut dixit glo. ⁊ bene in. c. fi. de teſta. li.vj. ſed iudicium tranſit in heredeꝫ quia iudex ordinarius aditur ex neceſſitate ⁊ preſumitur ꝙ incedat perſemitam iuſticie quoad omnes. unde non aditur pretextu amicitie merito compromiſſum differt h̓ caſu aiudicio. unde lꝫ arbitria ſint redacta ad inſtar iudiciorum. ut in. l. i. ff. de arbi. iſtud eſt uerum regulariteſed fallit ⁊ poteſt inter ea notari diuerſitas. ⁊ multasdifferentias inter arbitrium ⁊ iudicium dixi poſt glo.in. c. cū dilectus. sͣ. eo. ¶ In glo. ibi per morteꝫ alterius ꝯpromittentium. intellige h̓ ⁊ tex. de ꝯpromiſſoanteꝙͣ ſit lata ſnīa uel laudū. nam ſi ſnīa ul̓ laudumeſſet latum ante mortē lꝫ non ſit mandatū executioninihilominus trāſit in heredē. ut in. l. diem proferre§. i. ff. eo. dixi in. c. ex parie. sͣ. eo. nam exquo fuitlata ſententia ante morteꝫ ceſſat ratio quam premiſiquare compromiſſum nō tranſit in heredē. ſed ſi ſententia nondum eſt lata uel laudum uel arbitrium tūcexpirat per morteꝫ alterius compromittētium etiaꝫ ſiante mortem fuiſſet in cā concluſū ⁊ dies eſſet prefixꝰad ſentētiam ferendam. ut ſin. probatur. sͣ. eo. c. ex ꝑte ubi dixi. ¶ Sed circa h̓ quero nūquid expirēt actageſta coram arbitro per mortem partis ſicut expiratcompromiſſum. Pe. ⁊ Ab. dicūt h̓ ꝙ non per. c. preſentata. jͣ. de teſti. ⁊. l. pe. C. de arbi. unde expirat copromiſſū .ſ. ut in eo nō procedatur contra heredes ꝑarbitros ſed acta geſta coram arbitris non expirantſed faciunt fidem coram iudice. ⁊ idem tenet ſpe. e. ti.§. differt poſt prin. ⁊ h̓ teneas nō ſolū quādo expiratꝯpromiſſū ꝑ mortē ſed etiā qualitercūqꝫ ꝯpromiſſū finiatur. ſemper enī acta cauſe non dico lites ꝑſeueratin ſua ualiditate ita ꝙ faciēt fidē corā iudice. ut probatur ī. d. l. pe. ⁊ ibi h̓ firmāt doc. maxīe Bal. ⁊ acta cauſe dicunt̉ atteſtationes teſtiū ꝯfeſſionis partiuꝫ ⁊ ſil̓iaq̄ habent inſtruē cauſaꝫ. ⁊ reſpectu atteſtationum diſtingue prout hr̄ in. d. c. preſentata. ⁊ ī. l. fi. C. d̓ teſti.