potiꝰ ꝯͣriū cū allegaret̉ ip̄m nō debere ulterꝰ ꝓcedēcū cōpromiſſū eſſet extinctū. ¶ Tertio nō ibi fide preſtita. ꝙ de iure canonico pōt cōpromiſſū fidei īterpoſitione firmari. ꝯcor. c. ꝑuenit. sͣ. eo. ⁊. c. cuꝫ tꝑe. qn̄qꝫfirmat̉ iuramēto. ut. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ ī. c. ij. sͣ. eo. ⁊ q̄ dr̄ia ſitint̉ iuramētū ⁊ fideip̄ſtatōeꝫ dixi ī. c. ad aures qd̓ me.cau. ¶ Quarto noͣ ꝙ arbit̉ pōt citare ꝑtes ad ſnīamaudiendā. ⁊ dic qꝛ pōt citare ꝑ lr̄as. ut ī. l. ſꝫ īterpellaui. §. arbit̓. ff. e. Et nō ꝙ largo mō dr̄ ferre ſnīaꝫ. cōcor. c. i. sͣ. eo. ſtricte tn̄ non eſt ſnīa ut ibi dixi ſꝫ potiusappellat̉ arbitriū uallādū. ut ī. c. ꝑ tuas. ⁊ in. c. cū tꝑesͣ. eo. hꝫ .n. arbit̓ quādā notionē ſeu quādā facultateꝫaut arbitriū cognoſcēdi nō aūt hꝫ iuriſditionē. ut ī. l.ait p̄tor. ⁊ qd̓ ibi noͣ. ff. d̓ re iudi. ¶ Nō h̓ ⁊ tene mētiꝙ ꝑ mortē alterius ꝯpromittētiū expirat ꝯpromiſſuꝫet ſi ante mortē fuerat ꝯcluſū in cā ita ꝙ nō reſtabatibi ferre ſnīam. ⁊ optime ꝓbat̉ hic ⁊ alibi nō ita bn̄ ꝓbat̉. nā alia iura ſimpl̓r dicūt ꝙ morte alteriꝰ ꝯpromittentiū expirat ꝯpromiſſū. ut ī. l. diē ꝓferre. §. i. ⁊ in. l.ſed interpellat̉. ff. e. ⁊. jͣ. c. fi. ſed nō faciūt mētionē qn̄āte mortē oīa expedita erāt ita ꝙ nō r̄ſtabat niſi ferreſnīaꝫ. ⁊ h̓ ꝓbat̉ h̓ ſingl̓arit̉. qͥnīmo plus ꝓbat illa lr̄aſi bn̄ pōderet̉ ꝙ etiā ſi arbit̉ p̄fixerit diē ꝑtibꝰ ad ſnīaꝫaudiendā nihilominus expirat ꝯpromiſſū ꝑ mortemalterius ꝯpromittētiū. ⁊ ē h̓ noͣ. ꝑ ea q̄ le. ⁊ noͣ. ī ſimili ī. c. auditis de ꝓcu. ⁊ hāc ꝯcluſionē .sͣ. factā firmauitBal. in. d. l. diē ꝓferre allegat Inn. hic ſꝫ nō oportuit allegare Inn. qꝛ tex. ē h̓ apertus. ⁊ ꝓ h̓ facit ꝙ t̓minus p̄fixus ad ſnīam audiēdā ēt ꝑ iudicem extinguit̉ꝑ mortē citati ita ꝙ nō ualet ſnīa poſtea lata p̄textu illiꝰ citatōis. ut ī. l. in ſūma. §. fi. ff. de re iudi. cū gͦ opꝰſit noua citatōe expirat ꝯpromiſſū. qꝛ nō pōt citari ꝑſona ī compromiſſo nō ꝯprehēſa. ut in. c. fi. jͣ. e. ſecusdic in inſtātia īchoata corā iudice. nā iſta morte litigātis trāſit in heredē. ut in. l. taꝫ ex ꝯͣctibus. ff. de iudi. ⁊noͣ. in. c. jͣ. eo. effectus tn̄ ſnīe ꝑ arbitrū ꝯͣ ꝓmittētemſuperſtite trāſit ī ipſiuſ heredē. un̄ ſnīa arbitri nō expirat lꝫ nō ſit executiōi mandata ante mortē ꝯpromittētis ſicut ipſū ꝯpromiſſū dūtaxat. ut ī. d. l. dieꝫ ꝓferre.§. i. ⁊ iō gl. pe. hic in v̓. arbitriū exponit .i. ꝯpromiſſūqī īnuat ꝙ arbitriū .i. ſnīa arbitri nō expirat ꝑ mortēillius q̄ ꝯpromiſit exqͦ deceſſit pꝰ ſnīaꝫ latā ſed ꝯpromiſſū ſic. ¶ Quīto noͣ ꝙ mortuo uno ex electis in diſcordia ad eādē prelaturā nō dꝫ attentari alia electioniſi prius diſcutiat̉ ꝑ iudicē d̓ uiribus ſeu d̓ ualiditateillius electionis facte de ſuꝑueniēte. ⁊ ē rō qꝛ data ualiditate illiꝰ electōis n̄ ualet ẜa. ut ī. c. ꝯſiderauimꝰ deelec. ⁊ h̓ in fi. Debet gͦ pͥº ꝯſtar̄ an̄ electio ſuꝑſtitꝭ ualeat ⁊ hodie d̓ciſū ē ꝙ electio attentata pꝰ morte coelecti ē ip̄o iure nulla. qꝛ dꝫ prius diſcuti ualiditas alterius electōis. ut ꝓbat̉ in. c. i. ⁊. ij. ut li. pen. li. vj. ⁊ ibi firmauit Io. an. ⁊ per illa iura poſſūt decidi multa hictacta ꝑ Inno. que ꝑ te uideas. ¶ Ultimo noͣ ꝙ lꝫ expirat ꝯpromiſſū factū ī ordinariuꝫ nō tn̄ ceſſat iuriſditio ſua ordinaria ⁊ pōt poſtea ꝓcedē tāꝙͣ ordinariꝰ⁊ ita intelligit̉ iſte tex. Sꝫ dubiū ē nūquid poterit cāmdecide̓ ꝑ acta geſta corā eo tāꝙͣ arbitro. Abbas tenuit h̓ ꝙ ſic allegat. c. pn̄tata d̓ teſti. ⁊. l. i. C. d̓ arbi. do.An. ur̄ īnuē ꝯrium niſi ꝓceſſit ptāte ordinaria ⁊ compromiſſaria p̄ſuppoſito ꝙ iſte due ptātes ſint cōpaſſibiles. ſed certe primum dictum de iure ꝓcedit ſeruata tn̄ diſtinctione illius. c. pn̄tata. ⁊ uide qd̓ ibi dixi.¶ In glo. ij. ibi ẜm leges. quaſi dicat ſecus ẜm canones. ⁊ facit iſte tex. aperte ꝯͣ Bar. in auc̄. decernimusC. eo. ubi dicit de iure canonico nō ꝓbari ut iuramētum ualeat qn̄ ꝯpromittit̉ in aliquem tāꝙͣ in arbitrū⁊ uide circa hoc qd̓ plene dixi in. c. ij. sͣ. eo. ¶ In gl.in v̓. allegauit ibi neceſſaria eſt ſnīa ꝙͣtum ad canonicos. Aduerte qꝛ glo. intricate hic loquitur in primarōne. iō tene iſtam rōnem que incipit ibi ſi iſta uidebatur. ⁊ ſcias ꝙ iſtud. c. habet duos intellectus. q̄daꝫītelligūt ut Inno. ꝙ ꝯpromiſſū fuit hic factū ꝑ electos⁊ nō ꝑ clectores. qꝛ electi cōpromiſſerūt tm̄ de iure eorū merito ꝑ morte alteriꝰ expirauit ꝯpromiſſuꝫ. ideonō debuit durare ptās ꝯpromiſſaria quoad canōicosqꝛ ut dixi canonici nō ꝯpromiſſerūt. ¶ Alij ītelliguntꝙ hic ꝯpromiſſū fuit ꝑ canonicos. ⁊ iō debuit iſte archiep̄s ꝓcedē nō obſtāte morte alterius electi. qꝛ exqªnō erāt mortui ꝯpromittētes nec arbitri durabat compromiſſū. ⁊ hāc lec. tenuit hic Hoſti. exponens lr̄amibi ꝑtes .i. eligentes. ſꝫ hec lec. nō ē bona cū papa hicexp̄ſſe dicat ꝙ cōpromiſſū fuit finitū ꝑ mortē alteriusiō tene p̄cedētē lectu. ⁊ ī. fi. gl. dic melius ut. sͣ. dixi inpͥª noͣbili. Exͣ glo. querit hic Inn. utrū ꝯmittatur pena appoſita ī ꝯpromiſſo ſi ꝑs citata ꝑ arbitrū renuerit ꝯparere ⁊ ponit aliqua bona dicta que ego latiusexpediui poſt gl. ī. c. cū dilectus ſupra co.Arbit̉ poſt rē iudicatampoſtta. iup diſcordis nouis aſſūptꝰ nō pōt ꝑ ſuū arbitriū ſnīaꝫ īmutareetiā ſi d̓ ꝯponēdo int̉ partes a papa mādatū receꝑit. hoc dicit. ꝑs ẜa ibi lꝫ aūt. ¶ Nō pͥª ꝙ ſuperdiſcordijs ortis ex ſnīa pōt cōpromitti ut ſic de nouocognoſcat̉ de meritis cauſe de quo dicet̉. jͣ. cū gl. ¶ Nō2ª ꝙ ſuꝑ iuribus eccl̓e pōt fieri ꝯpromiſſū ēt ī laicū. qd̓intellige ut dixi ī. c. cuꝫ tꝑe. sͣ. eo. ¶ Nō 3ª ꝙ ꝯpromiſū pōt firmari datione obſidū. ut ſic dent̉ obſides inptāte arbitri uel alteriꝰ detinēdi donec arbitriū ferendū uigore ꝯpromiſſi habuerit effectū. ⁊ ſolet hoc ſepeattentari inter nobiles ⁊ potentes qͥ d̓ facili nō poſſūtcōueniri ſuꝑ executionē laudi ut indirecte ꝯpellāt̉ adexecutionem ꝑ retentionē obſidū ſic̄ firmat̉ qn̄qꝫ cōpromiſſū datione pignorū. ut noͣ. gl. i. c. cū dilectꝰ. sͣ.eo. qn̄qꝫ pene appoſitione. ut in. c. ꝑ tuas ⁊. c. dilectisͣ. eo. Item de iure canonico ualet ꝯpromiſſū nudopacto factuꝫ ẜm Hoſti. de quo uide qd̓ latius dixi. sͣ.eo. ꝑ tuas. ¶ Op. ꝯͣ tex. ī eo ꝙ iſte electꝰ habuit recurſū ad papa ꝯͣ ducē uenetoꝝ. nā cū iſte eſſet laicus nōdebuit papa ſe intromittē. ut in. c. cām qui fi. ſint leactor .n. debet ſeq̄ forū rei. ut in. c. cū ſit gnaͣle de fo.cōpe. So. Inno. nō rn̄det directe ad ꝯͣrium ſed dicitnō eſſe dubitādū qͥn papa haberet h̓ caſu iuriſditionem ꝯͣ iſtū ducē. all̓at. c. apl̓icos. xij. q. ij. ⁊. c. ſiqͥs depotētibꝰ. xxiiij. q. iij. ⁊ al̓r nō dixit. uidetur tn̄ uelle ẜmiura q̄ allegat ex eo ꝙ iſte dux opprimebat eccl̓iaꝫ ⁊ iura ipſius retinendo iniuſte obſides eccl̓ie. ⁊ retractando iſtā ſnīam ꝙ iuſte potuit papa adiri rōe qͣſi cuiuſdā ſacrilegij ſeu exp̄ſſionis. Et noͣ ſingul̓r. hoc dictuꝫiūcto tex. ꝙ licet laicus p̄textu ꝯpromiſſi opprimat eccleſiam ſeu eius iura nihilominus pōt adiri iudex eccleſiaſticus ꝯͣ euꝫ. qd̓ intellige qn̄ notorie ꝯſtat de iniuſticia ſeu oppreſſione ut hic ꝯſtabat. nā iſta ſnīa nonhabebat colorare factū iudicis cuꝫ notorie eſſet nulleex defectu poteſtatis. ſecus puto ubi laicus ex ptāte ſibi īherēte ꝓceſſit ad aliquā ſnīaꝫ. naꝫ cū iſta ſit nullauel iniqua dꝫ recurri ad ſuꝑiorē ſuū ⁊ nō ad ſuꝑioreeccl̓iaſticū iuxͣ ea que dixi in. c. fi. de iudi. ⁊ in. c. ſi duobus de ap. ⁊ ī. c. ſignificantibꝰ de offi. dele. ¶ Scd̓oultra doc. pōt dici ad tex. ꝙ iſte dux uenetoꝝ nō recōgnoſcit ſaltem de facto ſuperiorē ī tēporalibus meritopotuit in hac re ardua adiri papa ī defectū ſuperiorisun puto ꝙ etiā ꝑ laicum potuiſſet adiri papa ī hoc caſu ꝯͣ iſtū ducē ꝑ ea que dixi pꝰ Inno. in. c. licet ex ſuſcepto de foro ꝯpe. ⁊ in. c. cū te de re iudi. facit qd̓ noͣ.Hoſti. in. c. cum Ioānes de fi. īſtru. ¶ Tertio pōt nōbilius dici ꝙ de iure cōi ⁊ ordinario ſuit hic papa aditus ꝑ iſtū electū. nā cū p̄tēdit electus arbitrium duciseſſe iniquū ⁊ debebat executioni mādari ꝯͣ eum. ⁊ ſicerat reus in hoc caſu poterat adire papā tāꝙͣ iudicemꝓprium. cum ipſe eſſet iudex principalis cāe ꝯͣ ip̄ꝫ electū. ut ī ſimili noͣ. Bar. ī. l. ſi ſocietatē. §. arbitroꝝ. ff.ꝓ ſo. ubi dicit ꝙ reꝰ petēs arbitramētū reduci ad bonā equi