d. l. nō enī diminuitur hic pr̄imoniū minoꝝ neqꝫ d̓teriorat̉ eoꝝ cōditio qꝛ lucrū n̄ porigitur ex ſtatuto ſimpl̓r ſꝫ cū p̄finitōe tꝑris. nō ergo poſſumꝰ dice̓ ꝙ n̄ currat ꝯͣ minorē qꝛ ceſſaret ſtatutū ceſſāte qͣlitate. ut ī. c.fi. d̓ reſti. ſpo. ⁊ ī. l. ī delictꝭ. ī. §. ſi detracta. ff. d̓ noxa.n̄ ob. c. i. de ꝯſti. li. vj. qꝛ illd̓. c. loqͥt̉ qn̄ lex ex toto tolleret ſtatutū uel cōſuetudinē. ſꝫ ī cāu nr̄o potiꝰ limitat̉ſeu reſtrīgit̉ ſtatutū ꝑ legē qd̓ fieri dꝫ. ut ī. d. l. ij. C. d̓noxa. ⁊ ī. d. c. cū dilectꝰ. Quid aūt ī p̄ſcriptōe tꝑali inducta ex teſtō. dic ꝙ ēt currit ꝯͣ minorē. ut ī. l. iij. ff. d̓mino. ⁊ noͣ. Bar. in. d. l. emiliꝰ. Idē dic in p̄ſcriptiōeꝯuētionali. nā ſi ex ꝯuētōe inita cū defūcto īcepit aliqͣp̄ſcriptio illa currit ꝯͣ minorē ſucceſſorē ſi nihil agit̉ cūminore. ut ē caſus noͣbil̓ ī. d. l. emiliꝰ. ⁊ dic ut ibi. ideꝫdicēdū ī p̄ſcriptōe legali q̄ īcepit curre̓ ꝯͣ maiorē. naꝫpoſtea currit ꝯͣ minorē et pupillū ī illo iure ſuccedēteut ē tex. ī. d. l. ij. ff. de mino. ⁊ ibi hoc firmat Bar. niſieēt p̄ſcriptio. xxx. l̓. xl. annoꝝ. qꝛ tūc illa n̄ currit ꝯͣ pupillū lꝫ fuerit īchoata ꝯͣ maiorē. ⁊ ad hūc caſuꝫ reſtrīgit Bar. l. ſicut. C. d̓ p̄ſcrip. xxx. ul̓. xl. āno. ⁊ ī. d. l. ēt.qd̓ ē bn̄ noͣndū. ¶ In gl. i. ibi cā reſtōnis n̄ admittit̉⁊c̄. fallit ī patre qꝛ pr̄ pōt petē reſtōnē ī integꝝ ꝓ filio.⁊ hoc ꝑꝑ p̄iudiciū ſuū qꝛ tenet̉ de peculio ex facto filijd̓ quo in. l. pr̄i all̓. ī gl. Et ad iſtū tex. rn̄dēt doc. ꝙ exceptio n̄ fuit oppoſita. l̓ forte frat̓ hēbat hoc mādatuꝫſpāle lꝫ hic n̄ dicat̉. ⁊ ad. c. nōnulli de ℟p. ubi admittit̉ ꝯiūcta ꝑſona ī cāu reqͥrēte ſpāle mādatū. dic̄ Io.an̄. ꝙ iō ibi ꝯtingit qꝛ agit̉ de modico p̄iudicio. tenemēti hāc rōnē iūcto illo tex. nā pōt elici hͦ rl̓a ꝙ ubicūqꝫ caſus requirēs ſpāle mādatū ē modici p̄iudicij admittit̉ ꝯiūcta ꝑſona ſine ſpāli mādato ī caſibꝰ requirētibꝰ ſpāle mādatū. ut in. l. pr̄i p̄all̓. cū ſimilibꝰ. ¶ Ingl. ij. ibi pr̄ v̓o hꝫ uſufructū. hoc ītellige in laicis. namclericꝰ n̄ acquirit patri uſufructū in bonis undecūqꝫ ſibi ꝓueniētibꝰ. Et h̓ habēt clerici ex pͥuilegio īperatoris ī auc̄. p̄ſbyteros. C. de epiſ. ⁊ cle. nō Ho. in. c. qꝛnos. jͣ. d̓ teſta. ⁊ hoc īdubitāter qn̄ clericatꝰ aderat tꝑedelatōis bonoꝝ. qͥd aūt ſi ſuꝑuenit poſtꝙͣ patri eratacquiſitꝰ uſufructꝰ. dicā alibi ubi meliꝰ cadꝫ. ¶ In gl.pe. ī fi. nō bn̄ iſtā gl. iūcto tex. ex qua ultra p̄dicta collige ꝙ ꝙͣtūcūqꝫ ī alienatōe rei eccl̓iaſtice l̓ minoris interuenerit decretū ſuꝑioris ⁊ oīs iuris ſolēnitas tn̄ ſiminorl̓ eccl̓ia pōt ꝓbare ſe leſuꝫ ex illo ꝯͣctu pōt pete̓reſtitutionē ī integꝝ. ut ī. l. ſi quidē. C. d̓ p̄di. mino. d̓cretū enī ſuꝑioris īducit p̄ſumptōeꝫ ꝙ oīa ſūt legitīeacta. ut ī. l. i. ⁊ qd̓ ibi no. Bar. C. de p̄di. decu. ſine d̓cre. nō alie. li. x. tamen nō inducit̉ p̄ſumptō iuris ⁊ d̓iure. un̄ pōt ꝓbari ꝯͣriū. ut hic ⁊ in. d. l. ſiqͥdē. ¶ Extra gl. oppo. ꝯtra tex. in eo ꝙ admiſſus fuit hic libellꝰalternatiuꝰ ⁊ ītentatū remediū ordinariū cū extraordinario. nā petebāt iſti uēditionē ꝓnūciari nullā uel ſereſtitui inquātū uēditio teneret. hoc aūt fieri nō debebat qꝛ libellus dꝫ eē clarus ⁊ certꝰ. ut in. c. fi. de libel.obla. ⁊ in. l. pretor edixit. ff. de iniurijſ. So. dicit Ho.ꝙ iſte tex. pōt ꝓcedere de iure canonico qd̓ n̄ curat d̓iſtis ſubtilitatibꝰ legalibꝰ. ar. ī. c. dilecti d̓ iudi. Hec ſo.nō ē bona ꝑ noͣ. ī. c. ij. de libel. obla. Inno. dat aliāſolutionē nobilē ad quā quotidie allegatur iſte tex. dicēs ꝙ ubicunqꝫ quis ꝓbabil̓r dubitat de actione ſibiꝯpetente pōt accumulare ml̓ta remedia alternatiue.qd̓ dicit precedere ſiue quis dubitet ex facto alieno ſiue ex facto proprio. nā iſti erāt minores tꝑe ꝯͣctus unpoterant ꝓbabiliter dubitare nūquid īterueniſſet oīsſolēnitas. Et ꝓ hac ꝯcluſiōe Inno. ē bonꝰ tex. i. l. i.ff. quoꝝ lega. ubi ſiquis ē certꝰ de remedio ꝯpetentitenet̉ eligere alterū exquo ſe ambo nō ꝯpatiūtur. utī. l. qd̓ in heredem. §. eligere. ff. de tributꝭ. ⁊ in. c. utquis duas de elec. li. vj. ⁊ per hoc dicit Inno. ꝙ admittitur iſte libellus dico rem pertinere ad me iure dominij uel quaſi. ⁊ nō bene hoc ultimum ꝙ libellus ꝓcedet de iure ꝓpter īcertitudinē. nā aliqui uolueruntdice ꝙ ſolū ꝓcedit ex ꝯſuetudine. de quo uide qd̓ plene dixi. ī. c. ij. de libel. obla. ⁊ ꝑ gl. ī. c. abbate ſane dere iudi. li. vj. Et ex his hēs limitationē bonā ad iſtāregulā ꝙ ubi cōpetit ordīariū nō dat̉ extraordīariuꝫut ī. l. ī cāe. ff. de mino. ꝓcedit enim ubi certū ē de remedio ordīario. ſꝫ ubi ꝓbabilit̉ dubitat̉ pōt intētariutrūqꝫ diſiunctiue ſeu ſub cōditionē. ut h̓ notāter probat̉ ⁊ eſt hoc ualde utile. ¶ Ultimo h̓ qͥrit̉ an per reſtitutionē in ītegrū aduerſus leſionē cōtingēteꝫ ex cōtractu debeat ip̄e ꝯͣctꝰ ī totū reſcīdi. So. tex. ur̄ hic ꝙſic. ad idē. c. i. sͣ. e. ⁊. c. penl̓. jͣ. d̓ re. ec. nō alie. ⁊. l. priī. §. ex diuerſo. ff. de mino. In ꝯriū tn̄ fac̄ tex. ualdenoͣbilis ī. l. ſi res eſtimata. ff. d̓ iur̄. do. qͥ ur̄ uelle diſtīgue̓ ꝙ aut leſio cōtingit reſpectu ꝯͣctꝰ qꝛ eccl̓ia ul̓ mīornō erat al̓s uēditurꝰ. ut qꝛ nō expediebat reꝫ eccleſieuendere. aut leſio ꝯtīgit ī precio ut qꝛ eccl̓ia uel minorerat al̓s uēditurus illa rem ſꝫ deceptus fuit in p̄cio dūtaxat. pͥª caſu debet fieri reſtō aduerſus ꝯͣctū ꝑ quamreſcidet̉ ipſe ꝯͣctus. ⁊ dic ꝙ hoc caſu etiaꝫ ſi contingitleſio ī p̄cio nō audit̉ emptor uolēs ſupplere iſtū p̄ciūſꝫ dꝫ in totū reſcīdi cōtractꝰ ſicut qn̄ leſio contingit ſolum reſpectu ꝯͣctus. ad hoc bonus tex. iuncta glo. ind. §. ex diuerſo. In 2ª caſu non d̓bet peti r̄ſtō ꝯͣ cōtractū ſꝫ reſpectu deceptionis p̄cij. datur tn̄ optio emptori an hoc caſu uelit ſupplere iſtū p̄ciū an uelit in totūreſcinde̓ contractū qꝛ forte non emiſſet ꝓ maiori p̄cioiō datur ſibi optio. ⁊ hāc diſtīctioneꝫ in minoribus firmat glo. ⁊ pꝰ eam Bar. ī. l. ſiqͥdeꝫ. C. de p̄di. mino. ⁊ꝓfecto ur̄ ſatꝭ equa diſtīctio qꝛ reſtō n̄ dꝫ plus afferreꝙͣ abſtulerit leſio. ut ī. l. qd̓ ſi mīor ī. §. reſtō. ff. d̓ mino. noͣ. Bar. ī. d. l. ab hoſtibꝰ. ff. ex qͦ. cau. ma. gͦ ſi leſio fuit ſolū reſpectu p̄cij n̄ dꝫ fieri reſtō niſi ad iuſtū p̄ciū Ad. c. i. sͣ. e. qd̓ fortit̉ ur̄ obſtare ubi leſio pōderatur ſolū reſpectu p̄cij ⁊ reſcīdit̉ ꝯͣctus ī totū pōi rn̄deriduplicit̓. pͥº ꝙ loquitur qn̄ emptor uel conductor nolebat ſupplere iuſtū preciū quo caſu dꝫ reſcīdi ꝯͣctus utsͣ. dixi uel 2ª pōt ītelligi qn̄ eccl̓ia fuit decepta etiam reſpeetu ꝯͣctus ut qꝛ credebat illā aliēationē ſeu locationē cedē ī utilitate eccleſie ſꝫ poſtea apparuit ꝯͣriū. Adl. pr̄i in. §. ex diuerſo p̄all̓. pōt reſpōderi ut proximedixi ⁊ ita ſentit glo. ibi.Auſa reſtitutionis.Reſtō in integrum poſtulāda eſt ab ordīario adminiſtrationem habente uel a delegato ab eo ſiue hec cā ſit ſpāliter delegata ſiue īcidatī cā generaliter ſibi ꝯmiſſa. ab ordīario uero adminiſtratione non habente uel a delegato ab eo peti nondebet niſi ueniat incidenter in cā. hoc pͥº. Arbiter decā reſtitutionis nō cognoſcit nec pōt aſſumi ī maioribus cauſis. ⁊ tria ſūt di ta pͥncipalia. ẜꝫ ibi delegati.tertiū ibi ī matrimoniali. ¶ Noͣ. pͥª ꝙ ordinarium iudicū quidā hn̄t adminiſtrationem iurium ſcu bonorum una cum iuriſditione. quidam uero hn̄t tm̄ iurilditionē ſeu facultatem iudicandi adminiſtrationē v̓onullā hn̄t. ⁊ q̄ ſūt iſti īſtant in hoc glo. i. ⁊. iij. ſꝫ dic clariꝰ ꝙ ordīaria iuriſditio competit cū cōmittit̉ alicui certum territoriū uel iuriſditio ī territorio. Et h̓ cōtigepōt duplicit̓. nā ſi datur iuriſditio cuꝫ limitatione ſeudiſtrictione territorij ſeu cū adminiſtratione bonoruꝫuel iuriū aliquorū talis dicit̉ habere ordinariam cuꝫadminiſtratione bonorum exemplum in ep̄o in ptāte⁊ ſil̓ibus p̄latis uel ſecularibus. Si uero datur iuriſditio inter certas perſonas dumtaxat iſti dicuntur ordinarij ſine adminiſtratione. pone exēplū ī doctoribuslegentibꝰ qͥ hn̄t iuriſditionē ordinariā ī ſcholares ſinealiqua admīſtratōe territorij uel iuriū ſeu bonorū territorij. ut ī auc̄. hīta. C. ne fi. ꝓ pa. Itē pone exēpluī deputatis ſuꝑ appellatiōibꝰ. nā iſti nō hn̄t aliqua admīſtrationem ſꝫ ſolū hn̄t facultatē cognoſcēdi de cauſis appellationum. qn̄qꝫ iuriſditio nō dat̉ ī territorioſed ſoluꝫ