Bar. nec ur̄ uale̓ ꝓbatio qͣ fit īfra dilatōeꝫ datā ſinecāe cognitōe de quo tn̄ dicēdū ut ibi pleniꝰ noͣ. ¶ Secūdo nō ꝙ iſte p̄ſcriptōes iudiciales currūt ēt ꝯͣ eccl̓iā.nā uides h̓ ꝙ qꝛ eccl̓ia n̄ ꝓbauit ī p̄ma dilatōe ſtatutan̄ fuit admiſſa d̓ iure cōi ad ꝓbādū pꝰ dilatōeꝫ ſꝫ fuitopꝰ recurrere ad ius ſingulare .ſ. ad bn̄ficiū reſtōnis:Et ex hoc ⁊ ex tex. īfert̉ ꝙ aduerſus p̄ſcriptōes iudiciales ꝯpetit eccl̓ie bn̄ficiū reſtōnis. d̓ quo uide qd̓ dixi īc. auditꝭ. sͣ. eo. ¶ Tertō noͣ ꝙ ubi ꝑ dilatōeꝫ p̄fixā qͥstenet̉ ꝯpare̓ īſtructꝰ n̄ audit̉ petēs tminū ult̓iorē ad īſtruēdū. Et fac̄ iſte tex. ī ar. ad qōnē quotidianaꝫ iudex citauit aliquē ut ꝯpareat certo t̓mīo ꝓ quo ꝯparuit ī t̓mino ꝓcurator ⁊ petijt dilatōeꝫ ad faciēdā fidēde mādato nūqͥd ſit ſibi dādꝰ t̓minꝰ an dn̄s poſſit cōdēnari tāꝙͣ ꝯtumax qꝛ n̄ ꝯparuit ltīme ī t̓mīo. ⁊ dicēdū ꝙ n̄ dꝫ dari dilatio ſꝫ potiꝰ pōt ut ꝯtūax ꝯdēnariqꝛ cū hūerit dilatōeꝫ ad ꝯparēdū d̓beat ꝯparē ltīme.ad hoc. l. ſiqn̄. C. de dila. ⁊ hoc firmat ibi Bar. ⁊ tenemēti hāc queſtionē qꝛ quotidie accidit. ¶ Nō ꝙ ēt ꝯͣinterlocutoriā pape pōt eccleſia petere reſtitutionē inintegꝝ. ¶ Ultimo nō cāum quo excluſus una uia admittit̉ ad idē alia uia. nā eccl̓ia hic excluſa fuit de iurecōi tn̄ fuit admiſſa ꝑ bn̄ficiū reſtitutōis. ⁊ ꝑ hoc limitaregulā cū quid una uia de re. iu. li. vj. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. īc. tue de ꝓcura. ¶ In gl. ī v̓. ſpāle mādatū ibi nō ur̄ſufficere generale mādatū. Nō tu canoniſta tex. iūctagl. qꝛ nō habes alibi ī corpore iuris canonici ꝙ ad petēdū reſtōnē ī integꝝ reqͥrit̉ ſpāle mādatū. legiſte habēt ī. l. illud allegata ī gl. ⁊ ītellige qn̄ reſtō ī ītegꝝ uenit prīcipal̓r. ſecꝰ ſi uenit īcidēt̓ ī cā gnaͣl̓r ꝯmiſſa ut dixi pꝰ gl. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ iō ī caſu huiꝰ. c. n̄ erat neceſſe hr̄eſpāle mādatū qꝛ ueniebat īcidēt̉. un̄ dicit Ho. ꝙ ſpōteꝓcurator exhibuit ſpāle mādatum. l̓ pōt dici ẜm eū ⁊Io. an. ꝙ h̓ erāt elapſi. x. dies a tꝑe interlocutorie. ⁊noͣ ſingul̓r hoc dictū qꝛ neſcio alibi ꝙ ubi ꝯtīgit leſioꝑ īterlocutoriā n̄ pōt ꝓcurator pete̓ reſtōnē ſine ſpālimādato pꝰ lapſuꝫ decēdij. Rō pōt eē qꝛ pꝰ lapſuꝫ decēdij trāſiuit īterlocutoria ī rē iudicatā. ut ī. c. cū dilectide elec. un̄ nō pōt āpliꝰ dici ꝙ reſtō īcidit ī cām. Sꝫ ſatis pōt d̓ hoc dicto dubitari ꝙ lꝫ trāſiuerit ī rē iudicatāexquo tn̄ ꝯtīgit negociū prīcipale qd̓ nōdū ē diffinitūur̄ ꝙ d̓beat admitti rōne īcidētie ⁊ ꝯnexiōis. ar. optimū ex eo qd̓ le. ⁊ nō. ī. c. fi. d̓ appel. li. vj. ⁊ ī cle. cū arepulſiōe eo. ti. Poſſꝫ tn̄ ꝑ ibi noͣ. eque diſtīgui ꝙ autē talis īterlocutoria q̄ nō ꝯtīgit negociū pͥncipale utputa ſuꝑ dilatoria exceptōe ⁊ tūc requirit̉ ſpāle mādatū pꝰ lapſuꝫ decēdij. An ꝯtīgit negociū pͥncipale putaqꝛ fuit lata ſuꝑ aliqua ꝑeptoria ⁊ tūc ſufficit gnaͣle mādatū ꝑ noͣ. ī iuribꝰ p̄all̓. ¶ Sꝫ ꝯͣ p̄dicta ⁊ ꝯͣ tex. opponit̉. ur̄ enī ꝙ nō dēat iſte ꝓcurator audiri. nā ur̄ eccleſia fuiſſe ī dolo dādo ꝓcuratori mādatū ſpāle ad petēdā reſtōnē cū potuiſſet aſſignare oīa munimēta cāeſicut d̓dit mādatū. ur̄ ergo peccaſſe ex certa ſcīa. ſꝫ aduerſus delictū nō dat̉ reſtō. ut ī. l. auxiliū. ff. d̓ mino.So. dicit Ho. ꝙ forte d̓dit eccl̓ia mādatū generale adpetēdā reſtōnē in ītegꝝ iure minoris. utputa ꝯſtituote ꝓcuratorē ⁊ do tibi mandatū ad petēdā reſtōnē inintegrū ubicūqꝫ opus fuerit. un̄ iſte caſus nō fuit p̄cogitatꝰ ꝑ eccl̓iaꝫ ⁊ forte ꝓcurator credidit attuliſſe ſecūoīa munimēta cāe ⁊ dū eēt in curia uidit ꝙ illa n̄ erātſufficiētia un̄ ꝓduxit mādatū ſuū ſuꝑ reſtōne petēda:uel forte melius ẜm eū poſt īterlocutoriaꝫ eccl̓ia deditmādatū ſpāle. Noͣ ſingul̓r ⁊ tene mēti ex p̄cedēti ſolutiōe ꝙ ad petēdā reſtōnē ſufficit ſpāle mādatū cōprehenſuꝫ ſub generalitate v̓boꝝ qd̓ ē ꝯͣ Ci. ⁊ alios legiſtas in. l. unica. C. de ꝓcura. ubi dicit ꝙ mandatū dꝫeē ſpāle quoad illaꝫ cām in qua ē petēda reſtō. ar. l.ſiqͥs mihi bona in. §. iuſſus. ff. de acqui. here. ubi adadeundā hereditatem ꝑ ſeruū requirit̉ ſpālis iuſſusdomini. nec ſufficit dare ſpeciale mandatuꝫ ſub generalitate uerboruꝫ. Do. An. ſimpl̓r ſequitur hic dictuꝫHoſti. nō obſtāte dicto legiſtaꝝ. Sed tu uide plene ꝑSir. ī. l. filiuſfamilias. ff. d̓ dona. ubi reprobat dictūCi. ⁊ tꝫ idē qd̓ doc. nr̄i h̓ lꝫ n̄ allegꝫ mouet̉ ꝑ iſtū tex.q̄ optīe fac̄. nā ad donationē faciēdā reqͥrit̉ ſpāle mādatū. ut ī. l. ꝯͣ iuris regl̓as. ff. de pac. ⁊ ī. c. fi. d̓ offi. uica. li. vj. ⁊ tn̄ ſufficit dare mādatū ſpāle ſub gn̄alitatev̓boꝝ. utputa ꝙ poſſit dōare lꝫ nō dicat̉ cui ⁊ qͥd. ut īd. l. filiuſ. nec obſtat dictꝰ. §. iuſſus. qꝛ illud ꝓcedit ꝑꝑgraue p̄iudiciū qd̓ poſſet īccurrere dn̄s ſi hereditas n̄eēt ſufficiēs. ⁊ idē dic ubi timet̉ d̓ graui p̄iudicio dn̄i.tc̄ .n. reqͥrit̉ ſpāle mādatū ſp̄al̓r ſc̄m. ut ī. d. §. iuſſus.⁊ uid̓ tex. optimū cū gl. ī cle. nō pōt de procura. ⁊ ī. c.ꝓcurator de elec. li. vj. Et ob iſtā cāꝫ ad ꝯͣhēdū matrimoniū reqͥrit̉ mādatū ſpaliſſimū ut expͥmat̉ ꝑſōa cūqͣ dꝫ ꝯͣhi mr̄imoniū. ut ī. l. gn̄ali. ff. de ritu nup. uidetex. ꝯiūcta glo. ī. c. fi. d̓ procura. li. vj. Ego aūt h̓ dcm̄doc. ꝓbo ꝑ tex. ī. c. qͥ ad agēdū d̓ ꝓcura. li. vj. ⁊ ex h̓nō. ī. l. ſꝫ ⁊ ſiqͥs. §. q̄ſitū. ff. ſiqͥs cautō. ubi pꝫ ꝙ ī reqͥrētibꝰ ſpeciale mādatū ſufficit expͥmē unū caſū reqͥrenteꝫ ſpāle mādatū ſubiecta cl̓a gn̄ali. un̄ plꝰ puto ꝙ adpetēdā reſtē ē ſufficit iſtud mādatū ꝯſtituo te ꝓcuratorē meū ⁊ bo tibi mādatū trāſigēdi ⁊ gn̄al̓r faciendioīa q̄ reqͥrūt ſpāle mādatū qꝛ ſatꝭ ꝯprehēdit̉ caſus reſtōnis ut ibi noͣ. cū nō ſit iſtud p̄iudiciale nec cōtīet aliquā penā reſpectu dn̄i. Illud tn̄ ſcias ꝙ ubi ꝓbabilit̉dubitat̉ de ſpāli mādato admittit̉ ꝓcurator cū cautōed̓ rato tex. ē nōbil̓ in. l. qd̓ ſi ſpāli. ff. de mino. ⁊ uidemaͣm huiꝰ gl. meliorē glo. i. d. c. q̄ ad agēdū. q̄ enumerat oēs caſus reqͥrētes ſpāle mādatū ⁊ tene illā mēti¶ Exͣ gl. q̄ro qn̄ īcipit curre̓ quadriēniū p̄fixū ad petēdā reſtitutōnē ſi eccleſia fuit leſa qꝛ non ꝓbauit ī termino. So. dic̄ h̓ Inno. ꝙ currit a die lapſi t̓mini qꝛtūc eccleſia fuit leſa ⁊ nō a tꝑe ſn̄ie īterlocutorie. referttn̄ quoſdā dice̓ quadriēniū currē a die ſn̄ie qꝛ ꝑ ſn̄iaꝫeccl̓ia fuit realit̓ leſa. ſꝫ mihi placet plus pͥmum dictū.⁊ hāc opi. Inno. ſequit̉ gl. ī cle. unica eo ti. ⁊ Pau. d̓lea. ibi. ⁊ Archi. in. c. ij. e. ti. li. vj. ſed do. de rota d̓ci.clvi. formāt hāc queſtionem in eccleſia q̄ omiſit ꝓbationē neceſſariam ⁊ reportauit tres ſn̄ias cōtrarias. ⁊dicunt ꝙ quadriennium currit a tempore ſn̄ie ultime⁊ nō a die lapſi termini ad probādū. mouētur qꝛ grauamen non fuit cōpletū niſi qn̄ eccl̓ia appellare nonpotuit. nā ī cā appellationis pōt ꝓbare id qd̓ omiſit īīſtātia pͥncipali. ut in. c. cum Ioannes de fi. īſtru. ⁊ inl. per hanc. C. de tem. appel. ⁊ ad dictū doc. prealle.rn̄dꝫ ꝙ ꝓcedit ī ſnīa nit̉locutoria. nā ab illa n̄ ꝯputat̉quadriēniū. Ego diſtinguereꝫ concordādo ſic ꝙ auteccl̓ia uult admitti ad probādū in eadē īſtātia qꝛ ſn̄iadiffinitiua adhuc nō ē lata ⁊ tūc currit quadriēniuꝫ atꝑe lapſi termini ut uoluit Inn. h̓ hoc ꝓbat̉ ī iſto tex.ubi fuit data reſtō aduerſus lapſū t̓minū. ergo tc̄ fuitꝯpleta leſio. aut ſn̄ia diffinitiua fuit lata an̄ qͣdriēiū.⁊ tūc aut omiſſa fuit tal̓ ꝓbatio q̄ nō poterat fieri ī cāappellationis puta datꝰ fuit terminꝰ ad dilatorias ꝓponēdas nā dilatorie nō pn̄t ꝓponi ī cā appellatōis.ut ex. tex. nō. ī. l. ita demū. C. de procu. ⁊ tunc indubitanter quadrienniū incipit currere a die lapſi termi.aut erat ꝓbatio q̄ poterat fieri ī cā appellatiōis ⁊ tuoſi eccl̓ia petit reſtitui aduerſus appellationē omiſſamīcipit quadriēniū a die quo ſn̄ia trāſiuit ī rē iudicataꝫqꝛ tūc eccleſia fuit leſa. nā nō obſtāte lapſu termī poterit ꝓbare ī cā appellatōis. ⁊ hͦ caſu ītelligo dictū do. d̓rota aut eccl̓a petit reſtōnē aduerſus ſnīaꝫ ⁊ nō putoꝙ ſibi ꝓſit qꝛ iſta reſtō reduc̄ eā ī ſtatum ī qª erat tꝑeſnīe. ſꝫ tꝑe ſnīe nō poterat ꝓbare ꝑꝑ lapſū termī uthic. ergo opꝰ ē pete reſtōnē aduerſus ſnīaꝫ ⁊ advſusꝓbatiōeꝫ omiſſā. ⁊ ī eo ꝙ petit reſtitui aduerſus ꝓbationē omiſſaꝫ puto dictū Inno. ꝓcedere ſꝫ reſpectuſentētie procedit dictū do. de rotaReſtituit̉ mīor ī eo ꝙOnſtitut. ꝯrarittomnunſit ſipbaexinde