Druckschrift 
Pars secunda (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

oſtenſuri infi. dic ẜm Hoſt. ꝙͣ eccl̓ia hilerden̄. habebat p̄ſūptionē ſe rōe illiꝰ pͥuilegij qd̓ fuit reꝑtū īcorrectū. onꝰ ꝓbādi erat dāda reſtitutio incūbebat alteri ꝑti. In gl. pe. ibi multa .n. ꝓpter diſtantiā ⁊c̄. uult ergo gl. ꝑēptoriū potuit mitti primauice ꝓpter difficultate geminādi citationes ꝯtingētesex uiarū lōga diſtātia d̓bēt tn̄ tūc ẜm Hoſ. Io. an.apponi tres termini ī ꝑemptorio ſꝫ tu uide practicaꝫ gl. ī. c. ꝯſtitutionē ſen. ex. li. vi. tene illā mēti.ex hoc ſentiūt gl. doc. ceſſante pōt mittiemptoriū prīa uice. ſꝫ ꝯriū eſt ueꝝ dūmodo ꝑemptoriū habeat terminū cōpetētē maxime interuall̓ terminoꝝ iuxͣ noͣ. in. d. gl. hoc ultimū ſentiūt doc. ī. c.i. de dila. ubi uide. ꝑemptoriū tres citatōes regulariter eqͥparant̉. ut ī. c. de illicita. xxiiij. q. iij. ī. l.tumacia. ff. re iudi. uide tn̄ limitationē quā poſui īc. ex tuę cle. reſi. uide bo. gl. ī cle. i. ui. ho.cle. In gl. fi. ī fi. noͣ. gl. ur̄ īclinare ī ꝑtē affirmati ut lis ſit ꝯteſtāda in reſtitutōis reliquus iurisordo ẜuandꝰ. de quo uide pleniꝰ gl. qd̓ ibi dixi inc. ij. de offi. iudi. dixit ſi petit̉ reſtitutio ꝯͣ ꝯͣctū ē iurꝭordo ſeruādꝰ ut det̉ libellꝰ fiat ꝯteſtatio ⁊c̄. Sꝫ ſi petit̉ ꝯͣ ſnīaꝫ ſic ꝯͣ actū iudicialē expediēda ē ſūmarie qꝛ caſu ꝯſequit̉ reſtitutꝰ aliqd̓ lucrū ſꝫ ſolū parat̉ ſibi uia ad negociū pͥncipale. dicit tn̄ tutiꝰ tenēdū ēt ī caſu fiat litꝭ ꝯteſtatio. ſic trāſeūt doc. ſꝫ tuuide Bar. in. l. fi. ff. ex. cau. ma. ubi recitat dictuꝫInn. reſpectu primi mēbri illd̓ approbat. ſꝫ quoadſcd̓ꝫ dicit ſe putare ſi petit̉ reſtitutio ꝯͣ ſnīaꝫ diffiniti dꝫ lis ꝯteſtari ſi ꝑtes ſunt pn̄tes qꝛ reſtitutio hꝫuiꝫ appellatōis ſeu illi equipollet. unde ſicut in cauſaappellationis d̓bet lis ꝯte. pn̄tibꝰ ꝑtibꝰ. ut ī. l. unicaC. ne lice. ī una eadēqꝫ. ī. c. tuas. ubi dixi appel. ita ī hac reſtitutiōis ſꝫ ſi ꝑs ē abn̄s ꝯtumacit̉ tō̄putat pōt ꝓcedi lite ꝯtꝭ. tex. ī auc̄. ſi oīs allegata ī glo. mihi plꝫ pͥmū dictū Bar. qꝛ data pn̄tia ꝑtium dꝫ lis ꝯteſtari exqª petit̉ reſtitutio ꝯͣ ſnīam prīcipaliter ur̄ ꝓbari ī. c. ij. de offi. iudi. ī fi. petebat̉ reſtitutio ꝯͣ ſnīam papa ꝯminat̉ ꝑti ſiparuerit ꝓcedet ꝙͣtū de iure poterit quaſi ad ſnīaꝫpoterat ꝓcēdi exquo lis erat ꝯte. Et ex dicoẜꝫ dictū Bar. ꝓcedit in eo uoluit data abn̄tiapoſſꝫ ꝓcedi lite ꝯte. rl̓a iuris ē ꝯͣ qꝛ oīs ēplēaria exqͦ affert graue p̄iudiciū. ut noͣ. gl. ī. l. iudiceſC. de iudi. ipſemet Bar. ī exͣua. ad reprimēdā ī v.ſūmarie. ſꝫ retractaret̉ ſentētia pōt dici īferat̉ graue p̄iudiciū. ob. anc̄. ſi oēs alle. qꝛ illaꝓcedit qn̄ repetit̉ reſtitutio ꝯͣ certa ꝑſonā ſꝫ ī gn̄eꝯͣ oēs pn̄t p̄tēdere intereſſe ſicut petit minor ul̓treſtitui aduerſus aditā hereditatē. un̄ ſi nemo cōꝑaret eſt dare ꝑtem aduerſā qꝛ nemo ur̄ uelle p̄tēdēintereſſe. ſecꝰ qn̄ reſtitutio īplorat̉ ꝯͣ certā ꝑſonā. ut ī. d. c. ij. de offi. iudi. Sꝫ dubiū ē circa ꝓbationē fiē utrū requirat̉ plena ꝓbatio ī hac reſtitutionis.Inn. refert duas opi. ꝯͣrias. qͥdā dixerūt ubiquis petit ſolū reſtitui ꝯͣ aliqd̓ obſtaculū ſatis eſtbet ſemiplene ſeu colorate leſionē. ſꝫ ubi ultra reſtitutionē ītēdit aliqͥd ꝯſequi puta ut retractet̉ ſnīa aliameliori forma ferat̉ tūc oꝫ plene ꝓbare. Alij dicūtſemꝑ requirit̉ plena ꝓbatō. ur̄ opi. placere Inn. ſequor. Et pͥmo adduco. c. i.. eo. ubi. dr̄ deleſione dꝫ manifeſte ꝯſtare. ad idem adduco. c. ex litteris.. c. ubi probatur fundans ſe ſuper impedimenti dꝫ illā plene ꝓbare niſi cauſa ſit fauorabilisut ibi dixi ſolū ibi petebat̉ reſtitutio ſnīe. un̄ per illaduo capl̓a cōcludo ſiue petat̉ reſtitutio iure mīorūſiue petat̉ iure maioꝝ dꝫ ſuꝑ qua fundat̉ reſtō plene probari. adde ad precedentē qōnē glo.. quāputo ſingularem.. c. ſe. ī.. monaſterium. que dicit qn̄ petit̉ reſtō ꝯͣ ſnīaꝫ īcōtinēti .i. an̄ lapſū. x. dierūdꝫ peti īcidēter pͥncipaliter. ſi illa. glo. eſſet uera pōt īferri qn̄ petit̉ reſtō ꝯͣ ſnīaꝫ īcōtinēti ē opꝰlitē ꝯteſtari. qꝛ tūc fit ꝯteſtatō qn̄ petit̉ pͥncipal̓r īcidēter. ut ē tex. ī. d. c. ij. de of. iudi. ſic poſſet limitari dictū Inn. Bar. de uide ī p̄cedēti qōe Exgl. op. ꝯͣ tex. ur̄ debuit peti reſtō ī ītegꝝ ſꝫ debuit appellari qꝛ remediū exͣordinariū ceſſat qn̄ ꝯpetit ordinariū. ut ī. l. ī cauſe. ff. mīo. Go. dicit Goſ.hic poterat appellari ſnīa fuiſſet lata a pͥncipe.ut. ix. q. iij. ī. c. cūcta mūdū. ī. l. unica. ff. a. ap.li. nec ob. ẜꝫ ſi dicat̉ poterat ſupplicari qꝛ aduerſus ſnīaꝫ p̄ncipis admittit̉ ſupplicatio. ut ī auc̄. ſuꝑplicatio. C. de p̄ci. īpe. of. ī corpore un̄ ſumit̉ qꝛ ſuꝑplicatio ē remediū exͣordinariū. Et ex hoc dicto Gof. duo. pͥª ubi ꝯpetunt duo remedia exͣordinariaunū tollatur reliquū ſꝫ pōt qͥs intētare. qd̓ placꝫad hoc qd̓ le. no. in. l. ſi exceptione. ff. qd̓ me.. tene mēti aduerſus ſnīam pͥncipis ꝯpetūtiſta duo remedia exͣordinaria. pōt ergo ꝯdēnatuspͥncipē petere reſtōneꝫ ul̓ ſupplicare ꝯͣ illā ſnīaꝫ. Sedaduerte qꝛ Inn. ī v. ſupplicationē ſētit oppoſituꝫ.dicit .n. audit̉ qͥs ꝯͣ ſnīaꝫ pͥncipis niſi ſupplicationē. ſic hꝫ locū petitio reſtitutōis ī ītegꝝ. qd̓ clarius uoluit.. c. ꝓxi. doc. nihil dicūt qꝛ pōderarūthāc ꝯͣrietatē. Sꝫ ꝯcordia dicerē ſic. aūt ꝯͣ ſnīampͥncipis allegat̉ aliqͣ cauſa puta minor etas fauoreccl̓ie uel aliqua alia ꝓbabilis extrīſecā accedēs ſedſolū qꝛ pōt appellari a ſētētia pͥncipis. tūc dꝫpeti reſtō ſꝫ dꝫ ītētari remedium ſupplicationis quiaſupplicatio īnitit̉ pure gr̄e benignitati pͥncipis. ex nll̓a iuſta p̄tēdit̉ dꝫ fieri ſupplicato. ſꝫ ubi all̓garetur ꝯͣ ſnīaꝫ aliqͣ ꝓbabil̓ cauſa. utputa minor etas uelfauor eccl̓ie uel qꝛ ꝯdēnatus erat apud hoſtes nonpoterat cōparere tꝑe ſnīe uel qͥd ſimile pōt peti tuncreſtō in integꝝ. qꝛ reſtō in integrū īnitit̉ iuſticie hꝫtn̄ annexam gr̄am. ut dicā ī. c. ſe. iſtud remediuꝫ eſtdatū a iure ꝓpter cauſam ꝓbabileꝫ. un̄ ipſemet princeps ex īdulſit bn̄ficiū reſtōnis. ut.. c. ꝓxio. ergoapud eūdē pōt peti iſta reſtitutio cuꝫ pͥnceps de honeſtate debeat obſeruare leges ſuas. ut in. l. pͥnceps. ff.de legibus. ī. l. digna uox. C. e. facit. c. oēs ꝯſti. in hoc ꝓprie loꝗtur iſte tex.. c. ſe. ī hoc caſu pōtetiaꝫ ſupplicari. Sꝫ ī pͥª caſu ubi p̄tendit̉ iuxtaextrinſeca īcurrit remediū reſtōnis. qꝛ illd̓ ut dixi ēfūdatū ſuꝑ iniuſticia cauſe. ut ī. l. i. ff. ex. ca. ma. īl. i. ff. mino. hāc puto ipſā ueritatē reducunt̉ adꝯcordiā iſta iura. ſꝫ īſtat Goſ. circa ſnīas īferioꝝ qͣliterpoſſit aduerſus eas peti reſtō poſſit appellari. rn̄det notanter tūc dat̉ remediū minori exͣordinariū qn̄ ē tutꝰ ipſo iure. ita loqͣt̉. l. ī cāe cognitione. utputa qꝛ ſnīa uel ꝯͣctus ē nullus ſed qn̄ actꝰ tꝫ tenet̉ appellare. un̄ ſit tutꝰ ipſo iure poterit petere reſtōnem lꝫ poſſit appellare. tene mēti dictū minoruel eccleſia pōt iure ſpāli petere reſtōnem aduerſusſnīam lꝫ poſſit appellare ab illa ſnīa. ſic ſimpl̓r eſt limitādus tex. ī. c. i.. ij. e. ti. li. vj. Itē noͣ optimā limitatione ad illā regulā ꝯpetit remediū exͣordinariū qn̄ dat̉ ordīariū ut ꝓcedat qn̄ ipſo iure qͣs ē tutus remediū ordīariuꝫ ſecꝰ aūt ſi hr̄et ītētare alid̓ remediū. Itē dic pīguiꝰ ſuccurrit̉ remediū reſtōnisremediū appellatōis qꝛ obtēta reſtōne hꝫ nouamīſtātiā īchoare nec adire aliuꝫ iudicē forte remotū. remediū ordinariū tollit̉ iſtd̓ exqͦ pīguius ꝓuidetut dixi.. c. ex lr̄is. Quero attingēdo difficilē utilegl. Inno. nūqͥd petes reſtōneꝫ ꝯſētētiā ul̓ ꝯͣctū ſeuſcriptionē poſſit ītētare ſil̓ actionē p̄mā ita ut poſſintꝯcurre̓ iſta duo remedia ſil̓ pōe exēplū petebā domūa te fuit lata ſnīa ꝯͣ me. ego mīor ul̓ eccl̓ia peto reſtōeꝫꝯͣ iſtā ſnīaꝫ nūqͥd poſſū ſil̓ ītētare ꝓſeqͥ pͥmā actōeꝫpetēdo ēt iſtā domū mihi adiudicari. ſolꝫ iſta ſormari alia v̓ba magis obſcura. uꝫ nūquid officiumreſcindens actio reſciſſoria poſſunt ſimul intentari uocabula