⁊ iurati ꝯſtituerūt talē ſindicū tūc enī nō ualet ꝯſtitutio qꝛ aſſumit uiꝫ ⁊ robur ab excōicatis ſecꝰ dic̄ ſi ſuntexp̄ſſi una cū alijs. ut ſi dicit̉ tal̓ cōitas ſeu uīuerſitasī qua īterfuerūt. a. b. ⁊. c. oībꝰ exp̄ſſis ꝯſtituit talē ſindicū qꝛ tūc actꝰ ẜꝫ eū attribuit̉ uniuerſitati uniuerſitasaūt mortuis capitibꝰ uel īhabilibus pōt ꝑ ſe ꝓcuratorē ꝯſtituē̓ ⁊ alia uniuerſitatis negocia exerce̓. ⁊ nōbisſingularit̉ h̓ dictū ꝙ mortuo rectore l̓ ihabili pōt uniuerſitas ꝑ ſe exerce ſua iura. ⁊ ꝓ hͦ facit p̄all̓. dc̄ꝫ Inno. ī. c. cū n̄ ignores. jͣ. de p̄bē. ubi dic̄ ꝙ n̄ ē de ſubſtātia uniuerſitatis ut ibi ſit rector. ſꝫ ut dixi limita h̓ ẜmꝙ ipſe Inno. nō. ī. d. c. cū acceſſiſſent. Nā n̄ ꝓcedit īrectore ꝑpetuo. nā tūc dꝫ expectari ſucceſſor ī his ī qͦbꝰ ipſe ſuꝑior debebat ītereſſe. ar. ī. c. i. ⁊ fi. jͣ. ne ſedeuacā. Et lꝫ Hoſt. ī h̓ fuerit h̓ uariꝰ tn̄ final̓r uidet̉ īclinare ī hāc ſnīam ut unꝰ ſolus poſſit exercere iura uniuerſitatis ſi oēs ēt p̄ſidētes ſint mortui uel īhabiles.Sꝫ quoad ītellectū iſtiꝰ p̄mi caſus. Ho. uidet̉ ītellige̓qn̄ īhabiles ſūt exp̄ſſi. ſꝫ dicit ꝙ ad īficiēdū actū requirit̉ ꝙ ſciēter fuerīt īhabiles admiſſi. dic̄ .n. ꝙ qualitasſcīe ī ultimo caſu poſita qualificat ēt iſtos duos caſusprecedētes. Do. an. colligēdo id qd̓ ſētit ī tota lectu.huiꝰ. c. dicit ꝙ quoad primū caſuꝫ nō eſt faciēda uisutrū ſint expreſſi ſoli an una cū alijs. Itē an ſcienteradmiſſi an ignorāter ſꝫ exquo īhabiles ſūt expreſſi ētſi unꝰ ſit īhabilis nō ualꝫ geſtū ab uniuerſitate. rō ẜꝫeū ē qꝛ data expreſſiōe īhabiliū actus peccat ī cā efficiēte ⁊ formali ⁊ iō nō dꝫ ualere eo mō quo ualē poſſitſꝫ hꝫ locū illa regula qd̓ noluit potuit. ⁊c̄. d. c. cū ſuꝑabbatia. ⁊ in. l. an īutilis. ff. de acceptila. Nā eoipſoꝙ exprimūtur īhabiles uident̉ habiles fateri ſe nonpoſſe ꝑ ſe actū gerere ſꝫ ꝙ oēs ſubſtātifice ꝯcurrūt addiſpoſitionē actꝰ. nā data expreſſiōe actꝰ uidet̉ īdiuiduꝰ ⁊ oībus attributus. Et ꝓ hoc īfert ꝙ ſi ī electiōeīterfuit aliqͥs īhabilis ēt ignorāter admiſſus nō ualetelectio. ꝯſiderat .n. ꝙ ī ſcrutinio noīa oīuꝫ d̓ſcribunt̉ita ꝙ ſimul ⁊ indiuidue ꝓcedūt ad actū electōis. Etyꝙͣ hec dicta uideant̉ ſubtilia tn̄ in ꝯͣriū eſt theoricaInno. quā ſequūtur oēs doc. in. c. illa de elec. d̓ quaipſe nullā mentionē agit h̓. ibi enī dicit Inno. ꝙ ſi īhabilis admittit̉ ad elec. ignorāter ualꝫ electō ⁊ ſi unꝰſolus ſit habilis ⁊ loquit̉ ꝓprie de excōicato. ſccꝰ ſi aliquis īhabilis fuiſſet admiſſus ſciēter. ⁊ h̓ caſu loquit̉tex. ī. c. meſſana de elec. ubi dicit̉ ꝙ ſi aliqui laici īterfuerūt ad eligēdū ſimul cū clericis n̄ ualet electio ⁊ ponit hāc diuerſitatꝭ rōnē. nā qn̄ ignorāter īhabil̓ admittit̉ habiles uidēt̉ uelle eligere meliori mō quo poſſūt⁊ iō nō inficit̉ eoꝝ ptās ꝓpter ꝯnexionē īhabiliū. ſꝫqn̄ admittūtur ihabiles ſciēter uident̉ n̄ uelle ſine eisꝓcedere ſꝫ ꝙ actus aſſumat uiꝫ ab oībus. ⁊ ꝓfecto īelectōe dictū Inno. p̄ualet qꝛ lꝫ in ſcrutinio īterueniant ſingulares ꝯſenſus electio tn̄ ſit poſtmodū ꝑ unūnoīe uniuerſitatis nec exprimunt̉ īhabiles. ut ī. c. ī geneſi ſupra de elect. ⁊ ī. c. ſicut de elec. li. vj. Itē ꝯͣ hūcītellectū do. An. ē noͣbile dictū Io. an. ī regula ꝙ alicui ſuo ī mercu. ubi dicit ſe credere ꝙ ſi nō exiſtēs inſacris ſeu al̓s īhabil̓ admittit̉ ad eligēdū ſeu ad aliosactus capitulares ꝙ actꝰ nō inficit̉ uox tn̄ ſua nō ꝯputat̉ ī numero. nec diſtinguit ibi Io. an. an inhabilisſic exp̄ſſus ignorant̉ ſit admiſſus. ſed ꝓfecto iſte tex.aut reſiſtit aut limitat illa dicta. nec patit̉ iſte tex. in pͦmo caſu lec. Inno. h̓. nā ī pͥncipio format̉ qō qn̄ procurator fuit cōſtitutus a cōitate un̄ totus tex. adaptat̉ad cōſultatiōem. debemꝰ gͦ ītelligere qn̄ illi p̄ſidētesfuerūt exp̄ſſi ⁊ una cū alijs. nec etiā uidet̉ ꝓcedere limitatio Hoſt. ī eo ꝙ dic̄ ꝙ qͣlitas ſciētie poſita ī ultīocaſu limitat caſus p̄cedentes qꝛ penitus ꝯͣrium ꝓbat̉h̓. nā cū ī pͥmo ⁊ ſecūdo caſu non diſtinguat̉ īter ſcīaꝫ⁊ ignorātiā ſꝫ dūtaxat ī tertio caſu uidet̉ ergo ꝙ in pcedentibus nō eſt fienda illa diſtinctio qꝛ dictū in unouidet̉ negatū in reliquis. ut in. c. nōne de p̄ſūp. ⁊ inc. qͣlis. xxv̓. di. ⁊ ī. l. cū p̄tor. ff. de iudi. ⁊ ī. l. publico.C. de adul. Nec obſtat ſi dicat̉ ꝙ clauſula ī fine poſitareferat̉ ad oīa p̄cedētia. ut ī. c. 2º reqͥris ⁊ ī. c. īꝗſitiōi.jͣ. d̓ appel. qꝛ hic nō ponit̉ qͣlitas ſciētie ī fine ut ſic qͣlificet p̄cedētia ſꝫ ī fine ultimi caſus ita ꝙ ē ꝑs ultimi caſus ⁊ nō qͣlitas oīuꝫ p̄cedētiū iuxta ea que plene dixiī. d. c. ij. reqͥris. ⁊ plene de maͣ ꝑ Gar. i. l. p̄tor. ff. uibo. rap. ⁊ ī. l. talis ſcriptura. ff. de le. i. un̄ gnaͣlit̓ putoeē diſtīguēdū quoad iſtū primū caſū exceptum ꝙ autihabiles ſūt exp̄ſſi una cū habilibꝰ ul̓ ipſi ſoli īhabilesutputa qꝛ dicit̉ talis ⁊ tal̓ noībus exp̄ſſis faciētes uni vſitatē ſeu maiorē ꝑtē uniuerſitatis fecerunt tale qͥd ⁊tūc nō ualet actus qꝛ attribuit̉ īdiuidue oībus tā habilibus ꝙͣ īhabilibus. ⁊ ſic ꝓpter īdiuiduitatē nō tenetactꝰ. ut ī. d. c. cū ſuꝑ abbatia. Itē habiles uidētur hoccaſu ignorare ꝙ ptās eis ꝯpetit inſolidū ⁊ ubicūqꝫ qͥsignorat fundamētū ptātis ſue nō ualet qd̓ agit cū nōītēdat uti illa ptāte. ut ī. c. ex ꝑte aſtenẜ. de ꝯceſ. p̄bē.⁊ qd̓ ibi noͣ. ⁊ ī. l. ſi is ad quē ⁊ ī. l. qͥ ī aliena. ff. d̓ acqͥ.here. noͣ. Bar. ī. l. multū. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. ſꝫ ſi ihabiles nō ſūt exp̄ſſi lꝫ oēs fuerūt ſcrutinati tūc ꝗſqꝫ uidet̉ uti iure ſuo meliori modo quo pōt. nec pōt dici ꝙactus attribuatur oībus īdiuidue qꝛ ipſi agūt ut univſitas. nec fuit dictū ꝙ oēs ſimul ꝯſtituerūt uniuerſitatem. nam ſepe admittūtur aliqͣ q̄ nō ſūt de uniuerſitate. ut ī. c. obeūtibus. lxiij. di. ⁊ h̓ maxīe ꝓcedit qn̄ ininſtr̄o ſimpl̓r dicit̉ uuiuerſitas talis loci facit tale quidnam uniuerſitas eſt nomē iuris ⁊ ſolum refertur adeos apud quos eſt ius uniuerſitatis. ⁊ h̓ modo iudicio meo pōt ītelligi tertius caſus hic exceptus. ⁊ in hͦdiffert a prīo caſu ut primꝰ caſus ītelligat̉ qn̄ ꝑſōe ſingulares fuerūt expreſſe. ¶ Ultimꝰ caſus qn̄ neo fuit exp̄ſſus ſꝫ fuit ꝓcurator ꝯſtitutꝰ noīe uni v̓ſitatꝭ ſꝫ ſi ſciēter admiſerūt īhabiles tūc actꝰ īficit̉ ī odiū excōicatorū ẜm Inno. ⁊ ex h̓ uidet̉ ſentire aliud eē ſi ſūt īhabiles. ¶ In ꝯͣriū tn̄ fac̄ qꝛ admittēdo ſciēter īhabiles uident fateri ſine illis n̄ uelle nec poſſe ꝓcedē. ar. ī. d. c.cū ſuꝑ. un̄ idē Inn. ī p̄all̓. c. illa. n̄ fūdauit ſe ſuꝑ odioexcōicatoꝝ ſꝫ gnaͣliter dixit ꝙ ſi inhabil̓ ſciēt̉ admittit̉ad uniuerſitateꝫ n̄ ualeat actus. a d h̓. c. meſſana. sͣ.de elec. ubi bonꝰ tex. ⁊ loqͥtur Inn. in omni ꝓhibitointer eē fauore iurꝭ publici. ſecus ſi fauore alioꝝ habiliuꝫ qꝛ illi poſſunt tūc alios habilitare. ut ī. d. c. cū uītonienẜ. ⁊ h̓ ſufficiāt quo ad pͥmū ⁊ ultimū caſū. Nūcdeſcēdo ad ſcd̓m. ⁊ quero priꝰ de rōne decidēdi. So.ubicūqꝫ īteruenit auc̄tas ſi illa nō ē legitīe p̄ſtita corruit actus qꝛ auc̄tas dat robur actui. ut īſti. d̓ aucto.tuto. ī. §. tutor ⁊ ī. l. obligari ī. §. tutor. ff. eo. fac̄. xij.q. ij. ſiqua de rebus. ſed auc̄tas p̄ſtita ab excōicatisnō ualet ut ī. c. ad probādum de re iudi. iō ⁊c̄. Sedcontra hoc. ⁊ ꝯ tex. opponitur uniuerſitas cū ſit dn̄aiuriū ſuoruꝫ ut in. l. intm̄. ff. de re. di. conſtituit ſindicum ſine auctoritate ſuperioris. ut ī. l. i. ff. ꝙ cuiuſqꝫuniuer. ⁊ in. c. qꝛ in cauſis. sͣ. eo. ubi dicitur ꝙ uniuerſitas ſcholariuꝫ poteſt conſtituere procuratorem. necibi reqͥrit̉ auc̄tas alicuius ſuperioris. ergo non eratneceſſaria h̓ auctoritas ſuꝑioris ⁊ iuratoꝝ. Go Inn.ī hoc multū ītricate ꝓcedit ⁊ finaliter uidet̉ ꝯclude̓ ꝙſiue auc̄tas ſit neceſſaria ſiue n̄ exquo iſti d̓ uīuerſitate uoluerūt ꝯſtituere ſindicū auc̄te illoꝝ nō ualet actꝰexquo illi erāt excōicati quaſi iſti n̄ ītēderēt actū explcare ſine illoꝝ auc̄te ⁊ hoc ē ualde noͣnduꝫ. Ex quohētur ꝙ ſi ī actu ubi de iure nō reqͥrit̉ auc̄tas fuit poſtulata auc̄tas a nō hn̄te ptātē illā īterponēdi n̄ ualꝫactꝰ. Circa h̓ tn̄ poſſꝫ īſtari maxīe ꝑ tex. noͣbilē ī. c.bōe. el. i. d̓ elec. ubi pꝫ ꝙ ſi ī notorijs adhibet̉ ad cautelā ordo iudiciariꝰ ſi peccat̉ ī illo ordīe nō inficitur ꝓceſſus exquo ordo nō erat de ſubſtātia niſi dicas ſaluādo ut p̄dixi ꝙ hic deficit uolūtas ꝯſtituentiū ſine illa auc̄te. ¶ Scd̓o noͣ ⁊ tene mēti ex dicto Inno. ꝙꝯſtitutōe ſindici ſeu ꝓcuratorū alicuius uniuerſitatisde iure
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten