Druckschrift 
Pars secunda (1484)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dic dicebat iſtas capellas teneri ad multa iura ad queminime obligabantur quotidie exigebat plꝰ debitoideo egit abbas noīe capellarū conditione. l. diffamari. C. de īge. manu. ubi habet̉ ſiqͥs diffamat aliquē dicēdo illū ſuū debitorē poſſidē bona ſua uel qͥdſimile pōt adire iudicē īpetrare ut terminꝰ illi p̄figatur ad docēdū de ītētōe ſua als elapſo t̓mino īponat̉ſibi filentiū. hunc intellectū. uidet̉ ergo ꝯpetereoditio illiꝰ legis ꝓuexatōe exͣiudiciali ut. iſte ītellectꝰ ē prīcipalior. Scd̓us ītellectꝰ fuit īploratū officiū iudicis qd̓ ē latiſſimū. l. i. ff. de iuriſ. o. iu. ꝯpetitſemꝑ ubi ſubeſt iuſticia ſeu eqͥtas. Tertiꝰ ītellectꝰ abhas egit negatoria negādo iura poſtulata ep̄ꝫſibi deberent̉. de hac negatoria ī. c. examīata deiudi. ſi abbas ꝑcipiebat tēporalia ī illis capellis agehat noīe monaſterij. ſi v̓o ſpectabāt ad capellas tuncagebat noīe capellaꝝ qd̓ pōt ut.. dixi. Ultīorit̉ nūquid iſta iura ep̄alia poſſint ꝯpetere īferiori p̄lato excluſo ep̄o. dic ſic. un̄ pōt īferior prelatꝰ p̄ſcribere in certis eccl̓ijs hec iura ep̄alia uel partē eoꝝ ẜmpoſſedit. ut... p̄ſcrip. c. auditꝭ.. c. oliꝫ. reqͥrit̉ tn̄ īp̄ſcriptōe ſcīa illiꝰ puta ep̄i hec iura poſſidebat. īiſtis īcorporalibꝰ perdit̉ quaſi poſſeſſio ſine ſcīa poſfidētis. C. ſer. aqua. l. i.. ij. un̄ ẜm Inno. ſi nolo p̄ſcribē ius ep̄i reqͥrit̉ ipſiꝰ ſcīa. ſi v̓o ius īſcrioris ſufficit ſcīa illiꝰ reqͥrit̉ ſcīa ep̄i idē ī ſil̓ibꝰ. hoc laiiꝰ Inno. ī. c. bone. ij. de poſtu. prela. u xlA. xiū ītroducit ſctaresEp̄s uiſitans monaſteſꝫ duos tres canonicos ſuos aliquibꝰreligioſis. Premittit motiuū ꝓhihitōis. 2ꝓhibet ibi firmiter. primo ibi īdecēs abſtinē ē ab eo qd̓ decet. ea enī que ſūt ꝯtra honeſtatēuel ledūt famaꝫ eſtimationē opinionē uel ſūt contrabonos mores dicunt̉ poſſe. ut in. l. filiꝰ.. l. ꝯditiones. ff. de ꝯdi. inſti.. xxij. q. ij. in. c. faciat.2ꝰ ep̄s uiſitat moāſteria ſicut eccl̓as ſcl̓ares. xviij.q. ij. monaſteria. ī. c. i. de cenſi. li. vj. ſi. tertio quot quales quātas ꝑſonas pōt ep̄s ītroducereī monaſteriū tēpore uiſitationis. aduerte qꝛ ī pͥn. c.tex. uidet̉ innuere debēt plures ꝑſone ītroduciēt ad clauſtrū ut pꝫ ibi in clauſtro. Sꝫ in. firmiter uidet̉ innuere in capl̓o dūtaxat ītroducere poſſit.doct. tn̄ aperiunt ſꝫ puto ēt ad clauſtrū ītroducere poſſit niſi ꝑſonas ꝯtētas ꝓpter rōnē lr̄e poſitā in pͥn. dꝫ extēdi ad limites rōis. l. pater. §.dulciſſimis. ff. le. ij. Oppo. ꝯtra tex. uidet̉poſſit ep̄s ſecū ducere niſi duos ex canonicis ut in. c.decetero. in. c. ad audiētiaꝫ de cle. reſi. Soluuntdoct. illa iura ꝓcedūt qn̄ ep̄s uult ſecū ſēper ducēcanonicos. tūc pōt ultra duos grauare eccl̓eſiāſꝫ iſte loquitur in actu uiſitationis eniꝫ diu priuat̉eccleſia canonicoꝝ ſuffragio. dicit tn̄ Hoſti. conſiderata mente littere pōt plures pauciores ep̄s ſecū ducere ẜm qualitatē perſonaꝝ. Scd̓o querit̉ nūquidep̄s debeat ſecū hēre ꝑſonas dūtaxat ꝯtētas uiſitat eccl̓ias ſibi ſubiectas. So. in monaſterijs monialiū ſerua cle. attēdentes ſta. reg. hodie uide qd̓ habet̉ in exͣua. Bōi. viij. que incipit dꝫ. ubi dicit̉ ep̄suiſitans capl̓ꝫ eccl̓ie cathedralis dꝫ ꝯtentus tribusclericis quoꝝ unꝰ ſit religioſus dꝫ et hēre ſecuꝫ unumnotariū clericū. ille tn̄ tex. tollit ꝯſuetudinem ī oppoſitu. un̄ ualet ꝯſuetudo ut ep̄s ſolus debeat intrarecapl̓m tēpore uiſitationis. In gl. i. in fi. tene precedente intellectū qui ſatis iudicio meo probat̉ ī tex.exceptio firmat regulā in alijs. xxxij. q. vij. dn̄s. ī. c.ij. de ꝯiu. lebro. ſꝫ tex. excludit oēs ſcl̓ares ſolū admittit duos uel tres de canonicis eccl̓ie ergo excluditoēs alios clericos qui ſūt canonici. de canonicisfe.c it tex. mētionem qꝛ ep̄s dꝫ īquirere ꝯſilio capituti ſui. ut ī. c. ſiquiſ v̓o. lxxxvj. di. ī. c. qual̓r qn̄ el. ij.be accu.. xv. q. vij. c. nullus. ſꝫ noͣ hūc tex. pro limitatione illorū iuriuꝫ ut totū capl̓m teneat̉ nec poſſit ep̄s ſecū duce̓ tēpore uiſitationis mōaſterioꝝ. huius p̄uiſionis duplex pōt ut cōſulat̉ monaſterione in tanta turba fiat uiſitatio. fauore eccl̓e catheralis ne deſtituatur eccl̓a ſuffragio canōicoruꝫ maxime īuiſitatione totiꝰ dioceſis. ſic limita glo. iſtam.Ilectus. pidinōis iut diuerſe vn̄Lex dioceſana lex iures iudicata in una obſtat agēti ī alia.In pͥma ponit̉ ꝑtꝭ ꝯqueſtio. In ẜa papeuiſio ibi ergo. prīo mōaſteria pn̄t hr̄e iuriſditionē tēporalē atqꝫ etiā exigere ꝯdēnationē pecūiariā exceſſibꝰ ſubditorū. Et ex hoc ex tex. arg.opti. iudex eccleſiaſticꝰ pōt īpone̓ ſeu īfligē̓ ꝯdēnationē pecuniariā ꝯſequēs pōt mulctare ſubditosmulctā ſeu ꝯdēnationē ꝯuertere ad utilitatē eccl̓e. dequo uid̓ qd̓ plene dixi in. c. lꝫ penis. bn̄ facit. xvj.q. i. ī. c. ſtatuimꝰ. per Hoſt. ī. c. i. homi. li. vj. qd̓dixi.. eo. irrefragabili ī fi. tene mēti ar. opt.ex iſto tex. v̓ba ſnīe ſt̓ ſtricte ītelligēda ita non debet hr̄e illū ītellectū quem ex lata uocabuli ſignificatione hr̄e poſſunt. debent reſtringi ad illum ītellectūquē ſtricte hr̄e pn̄t. hoc ꝓbat̉ ī tex. hoc. lex dioceſana ex lata uocabuli ſignificatione ꝯprehendit etiāca que ſūt iuriſditiōis ut probat̉ in. c. auditꝭ de p̄ſcpͥ.Et etiaꝫ hic glo. tn̄ ſnīa lata ſuper lege dioceſana comprehendit ea que ſūt lege iuriſditionisſed capitur lex dioceſana ſtricte ꝓut ſpecies diſtinctaa lege iuriſditōis. ibi ab antiqͦ tene mēti īexactōe iuriū pōt actor ſe fūdare ſuꝑ antiqͣ ꝯſuetudīedūtaxat. hic enī abbas non allegauit pͥuilegium necaliquā aliam iuſtaꝫ cām in uendicatione iſtoꝝ iuriumſed ſolūmodo dicebat ab antiquo iſta pertinebantad. facit ad noͣ. ī. c. peruenit de cēſi. ubi doc. ponūtaliā practicā. dicit ibi Io. an. petēs cēſū ſibi debitū ab antiquo de cuius initio ē memoria pōt dicere in libello peto talē cenſum ex iuſta ab initio īpoſitū. ad qd̓ probanduꝫ induco tempꝰ de cuiꝰ initionon ē memoria quaſi innuat tempꝰ dꝫ adijci adbationem cauſe. enim habes aliam theoritaꝫ utciſe poſſit actor ſe fundare ſuꝑ tēpore ut ab atiquotalis cenſus ſibi debet̉. pro facit. c. ad apoſtolicā.de ſimo. In glo. ij. diuide hāc glo. principal̓r ī duas partes. In pͥma parte glo. poīt diuerſitatē īter le dioceſanā legē iuriſditōis. In ẜa ꝑte ꝓſequit̉ anmōaſteria eoꝝ capellis ſubſint ep̄o quoad utrāqꝫlegē. ī pͥma ꝑte gl. ꝓſequēdo alia ſingularia ſpectat ad utrāqꝫ lege ur̄ ponere unā regulā eaſiſtūt ī recipiendo ſūt de lege dioceſana ut dare cathedraticū uel aliud exhibe̓ ẜuitiū. ea v̓o ꝯſiſtūt ī dand̓o ſpectāt ad legē iuriſditōis ut collatio ſacramētoꝝ ſil̓ia. ſil̓eꝫ gl. habes. x. q. i. ī ſūma. Inno. latiusſequit̉ hāc maͣm in. c. i. de ſta. reg. ibi primo ꝓſequitur hāc maͣm ponēdo ea ſpectat ad utrāqꝫ legem.poſtmodū dicit pōt ī hac maͣ dari regula inuariabilis certa qꝛ in iuribꝰ antiqͥs reꝑit̉ aliquaſint de lege dioceſana aliqua lege iuriſditōis ſꝫ ſo ī hac decretali noua tn̄ plene explicat ſed ſolūfacit mētionē de his ꝯtinent̉ ī tex. un̄ unica ē lex ep̄iſ. dioceſana ſub ꝯp̄hēdit̉ lex iuriſditōis. un̄ ſolū ī exp̄ſſis a iure poſſumꝰ face̓ iſtā diyſitatē int̓ iſtas leges.ſꝫ qꝛ iure cautū ē monaſteria ſubſunt ep̄o quoad legē dioceſanā. ut ī. c. j. x. q. j. poſſumꝰ dice ẜm ea a qͥbus monaſteria reperiunt̉ a iure exēpta ſūtſub lege dioceſana. reliqͣ v̓o ſpectabūt ad legē iuriſditionis hec doctrina melior eſt cōior theorica glo. illa regula gl. nullo iure ꝓbat̉ nullibi enī dicit̉ ca ꝯſiſtūt ī recipiēdo ſint de lege dioceſana ea cōſiſtunt in dando ſint de lege iuriſditionis. hec regulaaꝑte uidet̉ reprobari pͥmo in eo ꝓcuratio ꝯſiſtit in