dic dicebat iſtas capellas teneri ad multa iura ad queminime obligabantur ⁊ quotidie exigebat plꝰ debitoideo egit h̓ abbas noīe capellarū conditione. l. diffamari. C. de īge. manu. ubi habet̉ ꝙ ſiqͥs diffamat aliquē dicēdo illū ſuū debitorē l̓ poſſidē bona ſua uel qͥdſimile pōt adire iudicē ⁊ īpetrare ut terminꝰ illi p̄figatur ad docēdū de ītētōe ſua als elapſo t̓mino īponat̉ſibi filentiū. ⁊ nō hunc intellectū. uidet̉ ergo ꝯpetereoditio illiꝰ legis ꝓuexatōe exͣiudiciali ut h̓. ⁊ iſte ītellectꝰ ē prīcipalior. Scd̓us ītellectꝰ ꝙ h̓ fuit īploratū officiū iudicis qd̓ ē latiſſimū. l. i. ff. de iuriſ. o. iu. ⁊ ꝯpetitſemꝑ ubi ſubeſt iuſticia ſeu eqͥtas. Tertiꝰ ītellectꝰ ꝙ abhas h̓ egit negatoria negādo ꝙ iura poſtulata ꝑ ep̄ꝫſibi deberent̉. ⁊ de hac negatoria nō ī. c. examīata deiudi. ⁊ ſi abbas ꝑcipiebat tēporalia ī illis capellis agehat noīe monaſterij. ſi v̓o ſpectabāt ad capellas tuncagebat noīe capellaꝝ qd̓ pōt ut. sͣ. dixi. ¶ Ultīo hͦ q̄rit̉ nūquid iſta iura ep̄alia poſſint ꝯpetere īferiori p̄lato excluſo ep̄o. dic ꝙ ſic. un̄ pōt īferior prelatꝰ p̄ſcribere in certis eccl̓ijs hec iura ep̄alia uel partē eoꝝ ẜm ꝙpoſſedit. ut. jͣ. d̓. p̄ſcrip. c. auditꝭ. ⁊. c. cū oliꝫ. reqͥrit̉ tn̄ īp̄ſcriptōe ſcīa illiꝰ puta ep̄i qͥ hec iura poſſidebat. nā īiſtis īcorporalibꝰ n̄ perdit̉ quaſi poſſeſſio ſine ſcīa poſfidētis. C. d̓ ſer. ⁊ aqua. l. i. ⁊. ij. un̄ ẜm Inno. h̓ ſi nolo p̄ſcribē ius ep̄i reqͥrit̉ ipſiꝰ ſcīa. ſi v̓o ius īſcrioris ſufficit ſcīa illiꝰ ⁊ n̄ reqͥrit̉ ſcīa ep̄i ⁊ idē ī ſil̓ibꝰ. ⁊ d̓ hoc laiiꝰ h̓ ꝑ Inno. ⁊ ī. c. bone. ij. de poſtu. prela.¶ u xlA. xiū nō ītroducit ſctaresEp̄s uiſitans monaſteſꝫ duos l̓ tres canonicos ſuos cū aliquibꝰreligioſis. Premittit motiuū ꝓhihitōis. 2ꝓhibet ibi firmiter. ¶ Nō primo ibi īdecēs ꝙ abſtinēdū ē ab eo qd̓ nō decet. ea enī que ſūt ꝯtra honeſtatēuel ledūt famaꝫ eſtimationē opinionē uel ſūt contrabonos mores nō dicunt̉ poſſe. ut in. l. filiꝰ. ⁊. l. ꝯditiones. ff. de ꝯdi. inſti. ⁊. xxij. q. ij. in. c. faciat hō. ¶ Nō2ꝰ ꝙ ep̄s uiſitat moāſteria ſicut ⁊ eccl̓as ſcl̓ares. xviij.q. ij. monaſteria. ⁊ ī. c. i. de cenſi. li. vj. cū ſi. ¶ Nō tertio quot quales ⁊ quātas ꝑſonas pōt ep̄s ītroducereī monaſteriū tēpore uiſitationis. ⁊ aduerte qꝛ ī pͥn. c.tex. uidet̉ innuere ꝙ nō debēt plures ꝑſone ītroduciēt ad clauſtrū ut pꝫ ibi in clauſtro. Sꝫ in v̓. firmiter uidet̉ innuere ꝙ in capl̓o dūtaxat ītroducere nō poſſit.doct. tn̄ nō aperiunt ſꝫ puto ꝙ ēt ad clauſtrū ītroducere nō poſſit niſi ꝑſonas h̓ ꝯtētas ꝓpter rōnē lr̄e poſitā in pͥn. nā dꝫ extēdi ad limites rōis. l. pater cū. §.dulciſſimis. ff. d̓ le. ij. ¶ Oppo. ꝯtra tex. ⁊ uidet̉ ꝙ n̄poſſit ep̄s ſecū ducere niſi duos ex canonicis ut in. c.decetero. ⁊ in. c. ad audiētiaꝫ de cle. nō reſi. Soluuntdoct. ꝙ illa iura ꝓcedūt qn̄ ep̄s uult ſecū ſēper ducēcanonicos. nā tūc nō pōt ultra duos grauare eccl̓eſiāſꝫ iſte loquitur in actu uiſitationis nō eniꝫ diu priuat̉eccleſia canonicoꝝ ſuffragio. dicit tn̄ Hoſti. ꝙ conſiderata mente littere pōt plures ⁊ pauciores ep̄s ſecū ducere ẜm qualitatē perſonaꝝ. ¶ Scd̓o querit̉ nūquidep̄s debeat ſecū hēre ꝑſonas dūtaxat h̓ ꝯtētas dū uiſitat eccl̓ias ſibi ſubiectas. So. in monaſterijs monialiū ſerua cle. attēdentes d̓ ſta. reg. ⁊ hodie uide qd̓ habet̉ in exͣua. Bōi. viij. que incipit dꝫ. ubi dicit̉ ꝙ ep̄suiſitans capl̓ꝫ eccl̓ie cathedralis dꝫ eē ꝯtentus tribusclericis quoꝝ unꝰ ſit religioſus dꝫ et hēre ſecuꝫ unumnotariū clericū. ille tn̄ tex. tollit ꝯſuetudinem ī oppoſitu. un̄ nō ualet ꝯſuetudo ut ep̄s ſolus debeat intrarecapl̓m tēpore uiſitationis. ¶ In gl. i. in fi. tene precedente intellectū qui ſatis iudicio meo probat̉ ī tex. nāexceptio firmat regulā in alijs. xxxij. q. vij. dn̄s. ⁊ ī. c.ij. de ꝯiu. lebro. ſꝫ tex. h̓ excludit oēs ſcl̓ares ⁊ ſolū admittit duos uel tres de canonicis eccl̓ie ergo excluditoēs alios clericos qui nō ſūt canonici. ⁊ de canonicisfe.c it tex. mētionem qꝛ ep̄s dꝫ īquirere cū ꝯſilio capituti ſui. ut ī. c. ſiquiſ v̓o. lxxxvj. di. ⁊ ī. c. qual̓r ⁊ qn̄ el. ij.be accu. ⁊. xv. q. vij. c. nullus. ſꝫ noͣ hūc tex. pro limitatione illorū iuriuꝫ ut totū capl̓m nō teneat̉ nec poſſit ep̄s ſecū duce̓ tēpore uiſitationis mōaſterioꝝ. ⁊ huius p̄uiſionis duplex pōt eē rō ut cōſulat̉ monaſterione in tanta turba fiat uiſitatio. 2º fauore eccl̓e catheralis ne deſtituatur eccl̓a ſuffragio canōicoruꝫ maxime īuiſitatione totiꝰ dioceſis. ⁊ ſic limita glo. iſtam.Ilectus. pidinōis iut diuerſe vn̄Lex dioceſana ⁊ lex iures iudicata in una nō obſtat agēti ī alia.In pͥma ponit̉ ꝑtꝭ ꝯqueſtio. In ẜa pape ꝓuiſio ibi cū ergo. Nō prīo ꝙ mōaſteria pn̄t hr̄e iuriſditionē tēporalē atqꝫ etiā exigere ꝯdēnationē pecūiariā ꝓ exceſſibꝰ ſubditorū. Et ex hoc ⁊ ex tex. nō arg.opti. ꝙ iudex eccleſiaſticꝰ pōt īpone̓ ſeu īfligē̓ ꝯdēnationē pecuniariā ⁊ ꝑ ꝯſequēs pōt mulctare ſubditos ⁊mulctā ſeu ꝯdēnationē ꝯuertere ad utilitatē eccl̓e. dequo uid̓ qd̓ plene dixi in. c. lꝫ d̓ penis. ⁊ bn̄ facit. xvj.q. i. ī. c. ſtatuimꝰ. ⁊ per Hoſt. ī. c. i. d̓ homi. li. vj. ⁊ qd̓dixi. sͣ. eo. irrefragabili ī fi. 1ª nō ⁊ tene mēti ar. opt.ex iſto tex. ꝙ v̓ba ſnīe ſt̓ ſtricte ītelligēda ⁊ ita non debet hr̄e illū ītellectū quem ex lata uocabuli ſignificatione hr̄e poſſunt. ⁊ debent reſtringi ad illum ītellectūquē ſtricte hr̄e pn̄t. hoc ꝓbat̉ ī tex. hoc mō. nā lex dioceſana ex lata uocabuli ſignificatione ꝯprehendit etiāca que ſūt iuriſditiōis ut probat̉ in. c. auditꝭ de p̄ſcpͥ.Et nō etiaꝫ hic glo. ⁊ tn̄ ſnīa h̓ lata ſuper lege dioceſana nō comprehendit ea que ſūt d̓ lege iuriſditionisſed capitur lex dioceſana ſtricte ꝓut ſpecies diſtinctaa lege iuriſditōis. ¶ Nō ibi ab antiqͦ ⁊ tene mēti ꝙ īexactōe iuriū pōt actor ſe fūdare ſuꝑ antiqͣ ꝯſuetudīedūtaxat. hic enī abbas non allegauit pͥuilegium necaliquā aliam iuſtaꝫ cām in uendicatione iſtoꝝ iuriumſed ſolūmodo dicebat ꝙ ab antiquo iſta pertinebantad eū. facit ad noͣ. ī. c. peruenit de cēſi. ubi doc. ponūtaliā practicā. nā dicit ibi Io. an. ꝙ petēs cēſū ſibi debitū ab antiquo de cuius initio nō ē memoria pōt dicere in libello peto talē cenſum ex iuſta cā ab initio īpoſitū. ad qd̓ probanduꝫ induco tempꝰ de cuiꝰ initionon ē memoria quaſi innuat ꝙ tempꝰ dꝫ adijci ad ꝓbationem cauſe. h̓ enim habes aliam theoritaꝫ ut p̄ciſe poſſit actor ſe fundare ſuꝑ tēpore ut ꝙ ab atiquotalis cenſus ſibi debet̉. pro hͦ facit. c. ad apoſtolicā jͣ.de ſimo. ¶ In glo. ij. diuide hāc glo. principal̓r ī duas partes. In pͥma parte glo. poīt diuerſitatē īter legē dioceſanā ⁊ legē iuriſditōis. In ẜa ꝑte ꝓſequit̉ anmōaſteria cū eoꝝ capellis ſubſint ep̄o quoad utrāqꝫlegē. ⁊ ī pͥma ꝑte gl. ꝓſequēdo alia ſingularia q̄ ſpectat ad utrāqꝫ lege ur̄ ponere unā regulā ꝙ ea q̄ cōſiſtūt ī recipiendo ſūt de lege dioceſana ut dare cathedraticū uel aliud exhibe̓ ẜuitiū. ea v̓o q̄ ꝯſiſtūt ī dand̓o ſpectāt ad legē iuriſditōis ut collatio ſacramētoꝝ⁊ ſil̓ia. ⁊ ſil̓eꝫ gl. habes. x. q. i. ī ſūma. Inno. latius ꝓſequit̉ hāc maͣm in. c. i. de ſta. reg. ⁊ ibi primo ꝓſequitur hāc maͣm ponēdo ea q̄ ſpectat ad utrāqꝫ legem.poſtmodū dicit ꝙ nō pōt ī hac maͣ dari regula inuariabilis ⁊ certa qꝛ in iuribꝰ antiqͥs nō reꝑit̉ ꝙ aliquaſint de lege dioceſana ⁊ aliqua d̓ lege iuriſditōis ſꝫ ſoiū ī hac decretali noua qͣ tn̄ plene nō explicat ſed ſolūfacit mētionē de his q̄ ꝯtinent̉ ī tex. un̄ unica ē lex ep̄iſ. dioceſana ſub qͣ ꝯp̄hēdit̉ lex iuriſditōis. un̄ ſolū ī exp̄ſſis a iure poſſumꝰ face̓ iſtā diyſitatē int̓ iſtas leges.ſꝫ qꝛ iure cautū ē ꝙ monaſteria nō ſubſunt ep̄o quoad legē dioceſanā. ut ī. c. j. x. q. j. poſſumꝰ dice ẜm eūꝙ ea a qͥbus monaſteria reperiunt̉ a iure exēpta ſūtſub lege dioceſana. reliqͣ v̓o ſpectabūt ad legē iuriſditionis ⁊ hec doctrina melior eſt ⁊ cōior theorica glo.nā illa regula gl. nullo iure ꝓbat̉ nullibi enī dicit̉ ꝙ caq̄ ꝯſiſtūt ī recipiēdo ſint de lege dioceſana ⁊ ea q̄ cōſiſtunt in dando ſint de lege iuriſditionis. ⁊ hec regulaaꝑte uidet̉ reprobari pͥmo in eo ꝙ ꝓcuratio ꝯſiſtit in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten