ſuā iuriſditōeꝫ ꝑtinētes. ¶ 2ª nō ꝙ legatꝰ pōt preficidiuerſis ꝓuincijs. Itē nō ex ſupraſcriptōe qualit̓ ſitſcribēdū regi. ⁊ noͣ. in tex. ibi tue magnificētie. Ad h̓v̓buꝫ magnificētia ꝯuenit enī regi ſatis pꝫ ex uocabuli etymologia. nā dr̄ magnificētia qͣſi magna faciēs ⁊ſic magnificus qͣſi magna ꝑtractās. ſꝫ nūqͥd legatushn̄s maxīe ml̓ta expedire poſſit ſibi ꝯſtituere uicariū⁊ certe dicēdū ꝙ ſic qꝛ ordīarius ē. ut ī. c. ij. jͣ. e. li. vj.⁊ eqͥparat̉ p̄ſuli. ut ibi q̄ ꝯſtituebat uicarios. Itē ep̄sꝯſtituit ſibi uicariū de offi. uica. li. vj. gͦ fortiꝰ legatꝰ h̓dꝫ poſſe. ¶ In gl. nō bn̄ iſtā glo. ad quā quotidie fitremiſſio ⁊ diuide eā ſic. nā prīa tacite q̄rit nūqͥd legatus ul̓ aliꝰ ordīarius exn̄s exͣ t̓ritoriū ſuū poſſit excōicare abſolue̓ ⁊ cās delegare ⁊ ſil̓ia ⁊ allegat ꝓ ⁊ ꝯͣ. ẜaī v̓bo ad hoc dicas ꝙ ponit duas opi. t̓tia ibi dicūt qͥdā qꝛ pōit opi. ꝯͣriā. quarta ibi h̓ ꝯcedo. ur̄ ꝯfirmareopi. ſuā ⁊ rn̄det ad. q. d̓ delegatōe. Hemū q̄rit nūqͥdpoſſit ꝯferre bn̄ficia. ⁊ mēs gl. ē ut exn̄s exͣ t̓ritoriū ſuuꝫ n̄ poſſit excōicare nec abſoluē nec alia q̄ exigūt cāecognitōeꝫ explicare ſꝫ ꝯferre bn̄ficia ⁊ cās delegare ⁊reliqͣ q̄ ſūt iuriſditōis uolūtarie exercere pōt. ⁊ ē iſtabona doctrina. ⁊ ꝓbat̉ ẜa ꝑs ī. l. ij. ff. de offi. ꝓcōſulis. prīa v̓o ꝓbat̉ ī. l. fi. ff. de offi. p̄fec. ur. ⁊. ix. q. ij. qͣſi ꝑ totū. Inn. reſpectu abſolutōis dat hāc limitatōeꝫdicēs ꝙ ſi exn̄s exͣ t̓ritoriū dep̄hēdit ſe erraſſe ī excōicādo pot̄it abſoluē. qꝛ abſolutio illa fiet ſine cāc cognitiōe ꝓ h̓. c. ſacro de ſē. ex. Aliā limitatōeꝫ reſpectu excōicatōis ponit Hoſ. dicēs ꝙ ī notorijs pōt excōicareſubditū lꝫ ſit exͣ t̓ritoriū qꝛ notoria n̄ exigūt cāe cognitiōeꝫ. ut ī. c. euidētia d̓ accu. ⁊ in. c. manifeſta. ij. q. i.Gaſ. de cal. h̓ tꝫ oppoſitū dicēs ꝙ nihilominꝰ exercetiuriſditōeꝫ. ⁊ iō n̄ dꝫ poſſe h̓ attētare exͣ territoriū. credo ꝙ ī iſtis ⁊ ſil̓ibꝰ pōt dari h̓ doctrīa ꝙ ea q̄ expediūtur ſine cāe cognitiōe ⁊ n̄ ꝓ tribunali pn̄t exerceri exͣterritoriū. ut ī. d. l. fi. ⁊. d. l. ij. ⁊ iō tꝫ excōicatio ſi ep̄siniuſte excōicauit. ut qꝛ ſine cāe cognitōne ⁊ abſqꝫ eoꝙ ſederꝫ ꝓ tribunali illā ſulminauit al̓s aūt ſi uelletcōtētioſe ꝓcedē nō teneret ꝓceſſus ēt ſi n̄ excipiat̉. qꝛiuriſditio īheret territorio. un̄ exͣ territoriū nō ē iudexut ī. c. ij. d̓ ꝯſti. li. vi. ⁊ ī. l. ij. d̓ offi. ꝓcōſulis. tꝫ Bal. īl. ſiqͥ ex cōſēſu. C. de ep̄i. audi. Quid āt ſi exͣ territoriūhr̄et ꝯſēſū iudicis illiꝰ territorij. tenēt ēt h̓ cōit̉ doc. ꝙualꝫ ꝓceſſus dūmodo ēt ꝑtes ꝯſētiat qꝛ ꝑtes īuite n̄poſſēt trahi extra territoriū. ⁊ noͣ. hāc ꝯcluſionē doc.⁊ uide gl. q̄ h̓ tꝫ ī. c. ut litigātes d̓ offi. or. li. vi. ⁊ Bal.i. d. l. ſiqͥ. dixi ī. c. p. ⁊. g. sͣ. ti. ꝓx. fac̄. c. iij. ix. q. ij. cuꝫſil̓ibꝰ. nā ſi d̓ ꝯſenſu ꝓprij iudicis pōt qͣs exͣ territoriūiudicare ſubditū alteriꝰ iudicis. ut ī. d. c. iij. fortiꝰ pt̄ iudicare ſubditū ꝓpriū ſꝫ ſine ꝯſēſu illiꝰ iudicis n̄ pt̄. ſallit ī caſu cle. ꝙͣuis d̓ fo. ꝯpe. An āt exͣ territoriū poſſetqͥs ꝯfirmare electōeꝫ uel īſtitue̓ ſibi pn̄tatū. dic ꝙ nōqꝛ illa exigūt cāe cognitionē. ut ꝓbat̉ ī. c. fi. iūcta gl. d̓elec. li. vi. ⁊ idē qd̓ dixi. sͣ. ī ordinario ꝓcedit ī legatoqn̄ legatꝰ nō reuocatꝰ exit prouinciā ſuā. ut ī. d. l. ij. d̓offi. ꝓcō. arguēdo d̓ ꝓcōſule ad legatū pape ꝓut arguit tex. ī. c. ij. jͣ. eo. li. vi. ſꝫ fi legatꝰ exiret ꝓuīciā reuocatꝰ tūc illico extinguit̉ iuriſditio ſua. nn̄ non poteritpoſtmodū aliqͥd iuriſditiōis exercere. ⁊ ſic ītellige gl.ī fi. ⁊ noͣ. h̓ ꝑ Hoſt. ¶ Ultīo hic exͣ glo. quero de qōequotidiana. pone ꝙ duo nō ſubiecti legato prorogauerūt ſuā iuriſditionē ī eum demū anteꝙͣ finiret̉ iſtacauſa in qua facta fuit prorogatio legatꝰ fuit remotusa legatione quis habebit finire iſtā cam prorogatam:⁊ eodeꝫ modo pōt queri in delegato cuius iuriſditiofuit prorogata ad alias res. qd̓ fieri pōt iuxͣ no. ī. c. p.⁊. g. ⁊ ī. c. cū olim. el. ij. de offi. dele. Hoſt. inſtat ſedtandē cōcludit dicendo ꝙ aut prorogatio fuit facta n̄expreſſo nomine ꝓprio ⁊ tūc tranſit ptās ī ſucceſſorēlegatum. Aut fuit expreſſum nomē proprium ⁊ tuncidem legatus uel delegatus poteſt cauſam diffinirelicet ſit reuocatus. ⁊ h̓ dicit probari per. c. quoniamabbas. de of. dele. ſꝫ certe h̓ nō fuit bōa ꝯſideratō qꝛc. qm̄ abbas. loquit̉ ī materia q̄ poterat pariter cōcernere dignitatē ſeu iuriſditōeꝫ tm̄ ⁊ iō ꝑſona nō ꝓrogat̉ ſꝫ iuriſditō. ⁊ iō noͣ. dicit Bar. in. l. termīato. C. d̓fruc. ⁊ li. expē. ꝙ ſi iudex reſeruauerit ſibi taxationeꝫexpēſarū etiā expreſſo noīe ꝓprio nō ip̄e reuocatꝰ ſꝫſucceſſor habebit expēſas taxare qꝛ nō potuit hic niſicōtēplatione officij ſꝫ tanꝙͣ ꝑſona puata nō pōt taxare expēſas. ⁊ illa diſtinctio an ſit expreſſū nomē ꝓprium uel appellatiuū nō ꝓcedit ẜm eū ī maͣ que nō poteſt ꝯcernere ꝑſonā ⁊ optime loquit̉. ⁊ latius dixi ī. c.qm̄ abbas. e. ti. ⁊ ita dicēdū ur̄ ī ꝓpofito. quare putoꝓ cōcluſione ꝙ delegatus remotus nunꝙͣ poterit cognoſcere qꝛ iuriſditio delegata fuit ꝓrogata. nec ꝓrogata pōt eē ſine prīa qꝛ n̄ ē ſpēs diſtincta ſꝫ eadē extēſa ad alias res. ut noͣ. gl. ī. d. c. p. ⁊. g. un̄ nihil remanet ī delegāte. utꝝ delegatus poſſit d̓ illa cauſa cognoſcere. Pe. ut recitat Ci. in. d. l. ſiqͥ ex ꝯſenſu tꝫ ꝙ ſic qꝛꝓrogātes habuerūt reſpectū ad delegatū quēadmōꝫꝯhentes cū ꝓcuratore habēt reſpectū ad dn̄ꝫ. Spe.ī ti. de ꝯpe. iudi. adi. §. i. v̓. qͥd ī delegato dixit ꝙ ſi delegatus fuit remotus poſt litē. ꝯte. ipſe cognoſcit ꝓpt̓reliqͥas pͥoris mādati qd̓ ē falſū rōne ſupdicta. Egoputo ꝙ extinguat̉ illa ptās ꝓrogata qꝛ ꝓrogātes lꝫ ꝓrogauerīt iuriſditōeꝫ delegatā uident̉ tn̄ habuiſſe reſpectū ad ꝑſonā delegati ⁊ ad locū ꝓrogationis. un̄duꝝ ē ꝙ ꝓrogātes iuriſditionē ꝓrogatā ī frācia tenerent̉ ire ad curiā romanā ut finirēt cauſā. naꝫ ſi p̄ciſehabuiſſet reſpectū ad delegātē a pͥncipio ueniſſēt adeū. ⁊ hāc opi. uidet̉ tacite ſētire do. An. lꝫ nō multuꝫfirmet pedes. ī legato dicēdū ꝙ nunꝙͣ poterit ipſe cognoſcere rōne p̄dicta qꝛ iuriſditio eſt ab eo remota. ⁊h̓ tene qͥcqͥd ſēſerit ſpe. in preal. §. v̓. qͥd ſi duo piſaninec etiā ſucceſſor poterit cognoſcere de ſtricto iure. qꝛlegatus nō habet ꝓprie ſucceſſorē ſꝫ extinguit̉ ipſa dignitas eoipſo ꝙ reuocatur ⁊ de nouo creatur cuꝫ aliꝰad eam deputatur in. c. dilecto de preben.Ulentes.Rn̄te legato de latereminor legatus executionē officij ſui dimittere dꝫ. ¶ Nō pͥª caſūī quo qͥs hꝫ iuriſditōeꝫ nō tn̄ exercitiuꝫ utꝯtingit hic ī legato pape qͥ nō dꝫ exercere iuriſditōeꝫin pn̄tia legati de laterē. 2ª nō ꝙ maior reuerētia d̓bet̉ legato cardiali ꝙͣ alteri legato qͥ nō ē cardīalis ⁊ideo ponit̉ in fi. lr̄e. Nū cuꝫ cardinales ſint qͣſi de corpore ipſius pape debet̉ eis maior reuerētia ob honorē ſedis apl̓ice. ⁊ ſatis bn̄ fac̄. c. ꝑ uenerabilē. ⁊ qd̓ ibidixi. jͣ. qͥ fi. ſint le. ¶ Nō 3ª ar. op. ex tex. ⁊ quaſi exp̄ſſū ꝙ ꝑ datiōeꝫ ſcd̓i legati nō reuocat̉ pͥmus. nā h̓ dicitur ut ſolū debeat ſuꝑſedere executiōi officij in pn̄tialegati cardīalis. ergo durat offm̄ ſibi iniunctū. ⁊ h̓ expreſſe tꝫ gl. xxv. q. ij. c. iij. ſꝫ Io. cal. ī. c. ſuā de of. uica. uiſus ē ſētire ꝯriuꝫ. ⁊ ad iſtū tex. rn̄debat ꝙ loqͥturī legatꝭ diuerſe ſpēi ſecꝰ ſi eēt eiuſdē generis ſeu eiuſdē ſpēi. utputa qꝛ ambo eēt de latere ul̓ ambobꝰ rōne ꝑſone ſeu dignitatis iniūctū fuiſſet legatōnis oſfm̄⁊ de hoc dicto doc. hic nullā mētiōeꝫ agūt ⁊ ego pn̄tohoc dictū nō eē ueꝝ. un̄ intelligerē indiſtincte iſtū tex.ꝓut ſētiūt hic doc. ⁊ gl. p̄al. nec uideo bonā diuerſitatis rōnē īter iſtos legatos. nā lꝫ legato de latē debeat̉maior reuerētia nō tn̄ hꝫ div̓ſū offm̄ legatōis. eadēn. ē ī oībꝰ legatio. ad h̓. c. i. jͣ. e. li. vj. Itē ⁊ meliꝰ ſi dādo ẜꝫ legatū de late̓ q̄ hꝫ maiorē ī aliꝗbꝰ ptāteꝫ ꝙͣ alius legatus nō de latere nō cēſet̉ reuocatus p̄mꝰ fortiꝰnō dꝫ cēſeri reuocatꝰ ꝑ dationē ſcd̓i eqͣl̓. ar. a maiori. d̓cle. cū ī cūctꝭ. ⁊ ī auc̄. multomagis. C. d̓ ſacroſā. eccl̓ijsfacit etiā. l. ij. C. de teſta. tute. ubi hr̄ ꝙ pr̄ dando aliūtutorē ī codicillis nō ur̄ reuocare pͥmū quē dedit ī teſtamēto ſꝫ ambo pariter erūt tutores. ⁊ ex his pōt ſolui alia qō. nūqͥd ꝑ dationē ſcd̓i uicarij cēſeat̉ ipſe primus ip̄o facto reuocatꝰ: Io. cal. ī. d. c. ſua tenuit ꝙſic. ar-