delictū nō dꝫ qͥs deſiſtere quominꝰ diligat uirtuoſumlꝫ .n. ille legatꝰ multū deliquiſſet tn̄ papa dicit ſe habuiſſe ⁊ habere multā dilectionē ad ꝑſonā ſuā qd̓ ē ſatꝭnoͣ. ⁊ ītelligo qn̄ delīquēs paratꝰ eſt ſe corrigere. ꝓ h̓c. ſepties ī die de peni. di. iij. Nō. 3º ibi ſpretis canonicis. tex. op. ꝙ legatꝰ ēt de latere n̄ pōt regul̓r aliqͥdattētare ꝯͣ canonēs neqꝫ ꝯͣ generalē ꝯſuetudinē. ⁊ facit op. iſte tex. ꝓ gl. ſingl̓ari ī. c. fi. de her. li. vi. q̄ dic̄legatū nō poſſe cōmittere cām cognoſcēdam ſimpliciter ⁊ de plano ⁊c̄. qꝛ nō pōt remittere ordinē iuriſditi. ēt ꝙ nec p̄uilegiū alteri cōceſſū pt̄ minuere. ut dic̄gl. noͣ. in. c. ꝓ illoꝝ. jͣ. de prebē. in v̓. auc̄te ꝓpria. ⁊ uide qd̓ ibi dixi. ¶ Noͣ. ibi pena docēte cognoſceres. ꝙex quātitate pe̓ne cognoſcit̉ quātitas delicti. xlv. di. diſciplina. Itē ꝙ ī pena delīquēs efficit̉ ſapiēs. un̄ alibidicit tex. no. ꝙ nihil īfeliciꝰ felicitate peccantiū qua penalis nutrit̉ īpūitas ⁊ mala uolūtas uelut īterior hoſtis roborat̉. xxiij. q. i. paratꝰ ī fi. ubi uide. ¶ In gl. i.ibi rōne amicitie. no. gl. ſingulariter ⁊ ītellige eā ut dixi de amicitia honeſta ꝯcomitāte ex v̓tutibꝰ dūtaxat.⁊ dixit Hoſt. h̓ hoc ītelligēdū ī pena q̄ uenit applicanda burſe iudicis uel qn̄ uenit īponēda ex arbitrio ſuo⁊ cā pōt remittere ſine graui p̄iudicio alteriꝰ. Inno.ēt īſtat ⁊ final̓r ꝯcludit ꝙ circa penā īponendā pōt iudex uti arbitrio ſuo in remiſſionē ſꝫ circa iam īpoſitānō. ij. q. iij. §. notādū. Do. An. hic diſtinguit ꝙ autquerit̉ nūquid prīceps poſſit. ⁊ dicēdū ꝙ ſi ītereſt ſoliꝰ fiſci pōt remittere penā etiā ſine cauſa. Si v̓o v̓tit̉ītereſſe alteriꝰ tūc cū cā pōt ſine cā nō. ſꝫ ī hoc dico ꝙpͥnceps remittēdo penā p̄ſumit̉ ſꝑ moueri ex iuſta cāun ſolꝰ motꝰ prīcipis habetur ꝓ iuſta cā. ut nō. Ci. ⁊Bal. in. l. ℟pta. C. de p̄ci. īpe. offe. dixi ī. c. q̄ ī eccl̓iaꝝde ꝯſti. Si v̓o querit̉ de īfcriore. ⁊ dicit aut nō ſubeſtiuſta cā ⁊ n̄ pt̄. ſi v̓o ſubeſt iuſta cā ⁊ pōt an̄ꝙͣ tn̄ feratſnīam all̓. tn̄ noͣ. in. c. i. de ꝯſti. qꝛ ibi ponit Inn. hācmam. Sed ego diſtīguo latiꝰ ꝙ aut querit̉ nūqͥd pōtremittere mulctā aut penā īpoſitā ꝑ diffinitiuā. pª caſu dico ꝙ ex cā pōt iudex remittere mulctā etiā īpoſitā ⁊ paupertas ꝯdēnati ē iuſta cā ꝓ remiſſiōe fiēdatex. ē ml̓tū noͣ. ī. l. illicitas ī fi. de offi. p̄ſi. ⁊ idē dicēdūī bāno ut ibi noͣ. Bar. ut poſſit remitti ex poſtfacto exiuſta cā. puta ꝓpter paupertatē. ⁊ ē ille tex multumnoͣ. in alio ꝙ ꝓpter inopiā ſoluēdi mulctā nō ſit ꝯmutatio pene ī corpꝰ ſꝫ ꝓcedit cōmutatio ī pena q̄ apponit̉ diffinitiue ꝓpter delictū. ut ī. l. i. ⁊ qd̓ ibi nō. ff. depe. ⁊ ſic ītellige qd̓ le. ⁊ nō. iiij. q. vi. ſi res. ⁊ ī. c. odoardus de ſolū. qd̓ bn̄ noͣ. Aut queritur de pena ⁊ tūcaut īponit̉ ipſo iure: aut uenit īponēda arbitrio iudicis. pͥmo cāu niſi iudex remittat cū cāe cognitōe nihilagit. un̄ nō pōt iudex remittere infamiā ꝯdēnato defurto. ut in. l. nō pōt. ff. de iur. ⁊ qd̓ le. ⁊ noͣ. ī. l. quidergo. §. pena grauior. ff. de his qui noͣ. īfa. ⁊ ſic ſi iniſtis que ipſo iure īponunt̉ iudex facit remiſſionē ſinecauſe cognitione pena ſuppletur a lege ut ibi. ⁊ noͣ.Bar. in. l. i. ff. ad turpil. ſcd̓o caſu cū pena uenit īponēda per iudicē a pͥncipio poteſt pena moderari etiāſi ſit pena ſtatutaria. ut le. ⁊ nō. ī. d. §. pēa grauior.⁊ tenet remiſſio etiā ſi non ſubeſt cauſa legitima licetiudex malefaciat. unde pōt de hoc puniri ⁊ facere litēſuam. ſecus ſi ſubeſt cauſa ut noͣ. Bar. in. d. l. i. poſtſnīam uero nō poteſt remittere penā nec diminuerequod ꝓcedit etiā ſi ſimpliciter ꝯdēnauit de delicto ⁊nihil dixit de pena qꝛ īmediate uenit apponenda pena iuris. ut eſt tex in. d. l. i. ad turpil. ⁊ in. I. notādū.ij. q. iij. preal. ⁊ intelligo ꝙ nō poſſit ex poſtfacto qn̄eſt talis iudex qui non poteſt diſpēſare ī illo delicto.ſic ītellige. c. lꝫ de penis. ſecus ſi diſpēſare poſſꝫ. ut ꝓbat̉ in. c. atſi clerici. §. de adul. de iudi. ⁊ ibi dico illutex. intelligēdū ut poſſit epiſcopus diſpenſare etiampoſtꝙͣ condemnauit de adulterio. ⁊ uide ibi latius ꝑme tactum. Abbas.Sod tranſlationeꝫ.Sūmatū fuit. sͣ. ī. c. p̄cedēti. ¶ Nō ꝙ q̄dāſūt reẜuata pape ī ſignū p̄uilegij ſingularis q̄ nulli attētare lꝫ. eodē mō q̄dā reẜuant̉ īꝑatoriq̄ alijs īferioribꝰ ēt regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ denegāt̉ ut reſtituere fame. l. i. §. d̓ q. ff. d̓ poſtu. l̓ legitimare ſpuriosut ī auc̄. q̄. mo. na. effi. ſui. §. illd̓ ⁊ ī. c. ꝑ uenerabilēq̄ fi. ſint le. creare tabelliōeꝫ ⁊ ſimilia. ut nō. ī. c. cū. p.tabellio de fi. īſtru. pͥncipes tn̄ n̄ recognoſcētes īperiūiſta pn̄t attētare iuxͣ noͣ. ī. c. cū. p. ⁊ ī. c. cū te. de re iu.⁊ ī. l. hoſtes. ff. de cap. ⁊ poſtli. re. ¶ 2º noͣ duos mōsacqͥrēdi iſta reẜuata pͥncipi. pͥº ꝑ puilegiū ip̄ius pͥncipis. 2ª ꝑ ꝯſuetudīeꝫ. ⁊ reqͥrit̉ ꝯſuctudo tāti tꝑis d̓ cuiꝰinitio nō ſit memoria. ut ē tex. no. ī. c. ſuꝑ qͥbuſdā deꝟbo. ſig. ⁊ ī. l. ſi publicanus ī. §. ī. oībus. ff. de pub.ſecus dic ī p̄ſcriptōe ꝯͣ ſup̄mā ptātē pape. nā illā ptātēvꝫ ut ſibi nō ſubijciat̉ nemo p̄ſcribere pōt ſecus ī hisq̄ competūt pape ī ſignū p̄uilegij. Ite ſecus ī iuriſditiōe quā hꝫ ī ꝓuincijs ſeu ī ciuitatibꝰ nā ī iſtis bn̄ currit p̄ſcriptio ꝯͣ papā. ad h̓. c. ſi diligēti. ⁊. c. ad audientiā de p̄ſcrip. no. uoluit Inn. ī. c. bōe el. ij. de poſtu.p̄la. tene mēti h̓ dictū. Div̓ſitatꝭ rō pōt eē qꝛ pª caſueēt p̄ſcribe̓ ꝯͣ deū ſiqͥs nō uellet r̄cognoſce̓ ſuū uicariūī ſuꝑiorē. nec d̓bēt eē ī cccl̓ia dei ml̓ti paſtores qꝛ unūdꝫ cē ouile ⁊ unꝰ paſtor. ut ī euāgelio. ⁊ ī. c. admonetde renū. nec dꝫ qͣs eē acephalus .i. ſine capite. xciij.di. nll̓a rōe. An aūt ꝯͣ ſup̄mā ptātē īꝑatorꝭ qͥs poſſitp̄ſcribere: dic ut dixi ī. c. ꝑ uenerabile p̄al. NNō ī v̓. ⁊ſi q̄dā. ꝙ ſi aliqͣ reẜuata diu ſpāl̓r ꝯcedunt̉ uidēt̉ illatrāſire ſine ſpāli ꝯceſſiōe qͣſi ex diuturna ꝯceſſione uideat̉ pͥnceps illa uelle cōicare īferioribus. ⁊ ſic liceātſine ꝯceſſiōe ſpāli. ⁊ ē ī h̓ iſte tex. ml̓tū ſin. ⁊ pt̄ optīeadduci ꝓ ꝯcordāti. l. fi. C. de fideiuſ. ubi dr̄ ꝙ ſi aliqͣꝯſueuerūt diu expͥmi īter ꝯͣhētes ſi poſtmodū ī aliqꝯctu ſpāl̓r nō expͥmūt̉ hn̄t̉ ꝓ exp̄ſſis qd̓ ē ualde noͣnduꝫ ad idē facit. l. qd̓ ſi nolit. §. qꝛ aſſidua. ff. de edi.edic. ⁊ qd̓ noͣ. Bar. ī. l. nemo eſt qͥ neſciat. ff. de duo.reis. facit. c. ex litteris de ꝯſti. ⁊. c. cām de r̄p. ſic .n. arguit h̓ papa dicit .n. ꝙ legatis ur̄ licere ptās abſoluēdi excōicatos ꝓ iniectōe manuū in cl̓icos qꝛ h̓ ptāspl̓ieſ ⁊ diu fuit ꝯceſſa legatꝭ. Cōtra iſtū tex. ⁊ p̄dc̄a ml̓tū pt̄ īſtari. nā ex his q̄ ſūt mere facultatꝭ ⁊ q̄ gratuiteꝯcedūt̉ nō īducit̉ ꝯſuetudo. un̄ noͣnt̉ dicit In. ī. c. cūeccl̓ia ſutrīa d̓ ca. poſ. ⁊ ꝓpe. ꝙ ſi milies aliqͦs hoſpitaret̉ amicū ſuū ⁊ īuitaret ip̄m ad prādiū nō ꝑ h̓ ē ītroducta ꝯſuetudo ut teneat̉ eū ī futuꝝ hoſpitari cuꝫfuerit ꝓfectus ad illā ciuitatē. ad idē qd̓ noͣ. Ci. ī. l. ij.C. q̄ ſit lon. ꝯſue. ⁊ Io. an. ī. c. ioānes d̓ cle. ꝯiug. nāſi aliqͥs ꝑ mille ānos iuiſſꝫ ad molēdinū alicuiꝰ ca molēdi nō ꝑ h̓ īducit̉ ꝯſuetudo ut ire teneat̉. ⁊ ſi ruſticꝰꝑ ml̓tū tꝑs dedit mihi oī āno unū par caponū n̄ ꝑ h̓obligat̉ ut ī futuꝝ teneat̉ tradē ut noͣ. Bar. ī. l. cū de īrē v̓ſo. ff. de uſu. ⁊ dixi ī. c. ꝑuēit de cēſi. gͦ ad ꝓpoſitū lꝫ papa pl̓ies ꝯceſẜit legatꝭ ſpāl̓r exercēdi ſibi aliqͣ reẜuata n̄ ꝑ h̓ dici dꝫ ꝯſuetudo īducta ut ſine ſpāli ꝯceſſiōe poſſint illa attētare. ⁊ ſūt iſta ꝓfecto ml̓tū urgētia ꝯͣ iſtū tex. nec doc. pōderarūt. un̄ potiꝰ credo hacptātē trāſiuiſſe ī legatos ex approbarōe rōane eccl̓ieut ſētit Inno. ꝙͣ ex illa ſpāli ꝯceſſiōe pl̓ies itcrata. ſin. fieret ꝯceſſio ꝑ tātū tp̄s de cuiꝰ initio memoria nohetur tūc forte poſſet ꝓcedere. nō. ī pͥn. collc̄m ar. eorū q̄ noͣ. Io. an. ī. d. c. ꝑuenit. ⁊ Bar. ī. d. l. cū de ī revſō. ¶ Ultīo noͣ ex iſto tex. ꝙ ꝯceſſo ſeu p̄ſcripto unoex ꝓhibitꝭ ſeu reẜuatꝭ n̄ fit extēſio ad alia ꝓhibita ⁊ reẜuata lꝫ ſint eiuſd̓ naͣe. ⁊ ſic ꝯſuetudo ī uno n̄ dꝫ extedi ad alia lꝫ ſint eiuſdē naͣe exqͦ ꝯſuetudo ē oneroſa⁊ ꝯͣ iuſ. ⁊ ī h̓ tene mēti iſtū tex. ⁊ uide In. i. c. fi. de of.Archi. Bar. ī. l. i. ff. de iti. actūqꝫ pͥua. ⁊ Inno. ī. c. dilectus d̓ cap. mo. ¶ In gl. h̓ gl. p̄t̄ diuidi ī qͣtuor ꝑtesī prīa ꝑte ponit multos caſus reſeruatos ſoli pape. ⁊