qꝛ teſtes ſūt meliores. uel dicūt viſimiliora nō ſit illa īterp̄tatio ſꝫ ꝓnūciat̉ ꝙ meliꝰ ꝓbāte. ⁊ idē tꝫ h̓ Inn. d̓qͦ uide qd̓ latiꝰ dixi ī. c. cū tu de teſti. dicit ēt h̓ Inno.ꝙ lꝫ teſtes utriuſqꝫ ꝑtꝭ reducāt̉ ad cōcordiā ꝑ ml̓tiplicitatē actꝰ tn̄ int̓ teſtes uniꝰ ⁊ cōfeſſionē alteriꝰ non fitcōcordia. rō qꝛ cōfeſſio tm̄ nocet cōfitēti nō aūt ꝓdeſtqꝛ non pt̄ qͥs pͦ ſe ꝯfiteri ſꝫ ꝯͣ ſe ſic. ut. xiiij. q. iij. ī pͥn.⁊ ī. l. d̓ etate. ff. d̓ īter. ac. Exēplū ſi ꝓbatōeſ cp̄i hērētꝙ excōicauit an appellationē ſꝫ excōicatꝰ dicit ꝙ poſtappellationē nō fiat cōcordia ut preſumat̉ fuiſſe bisappellatū. ſecꝰ aūt eſſꝫ ubi excōmunicatus probaretꝙ poſt fuiſſet excommunicatus. ut in. d. c. cum tu.Itē quo ad ꝓpoſitū gl. rn̄det Io. an. ⁊ al̓r ꝙ iō ep̄sadmittit̉ ad ꝓbādū excōicationē fuiſſe latā an̄ apellatione qꝛ ꝑ poſitiones ⁊ rn̄ſiōes ⁊ ꝑ īterrogatiōes poterit ꝓbari ꝙ ſemel tm̄ fuerit appellatū. ⁊ ſic ceſſabitp̄ſūptio actꝰ geminati. ut ī. c. cū Ioānes de fi. īſtru.¶ In gl. ī v̓. nihilominꝰ. nō. ex hac glo. duo ſingl̓r.pͥmū ꝙ ſi iudex admittit exceptionē ⁊ ipſiꝰ ꝓbationēquas ipſe nō d̓bebat admittere tenet̉ poſtmodū pronūciare ẜm illas ꝓbatōes. al̓s ꝑs excipiēs haberet iuſtā cāꝫ appellādi niſi cū ꝓteſtatōe iudex admiſiſſꝫ utputa ſi de iure deberēt admitti ⁊ nō al̓r. Io. an. īpugnat h̓ dictū gl. dicēs ſe nō uidē ſuꝑ qͦ fūdet̉ iſta appellatio exqª exceptio ex ſui naͣ nō cōcludit. pone exēplū reꝰ excipit ꝯͣ actorē ꝙ nō debeat admitti ad agēdū qꝛ erat excōicatꝰ minori iudex forte ꝑ īperitiā admiſit exceptionē ⁊ ꝓbatōeꝫ ẜꝫ dictū gl. iudex d̓bet repellere actorē. qd̓ ur̄ iniuſtū ẜꝫ eū cū exceptio nō corcludat. ⁊ ſi reꝰ diceret iudici quare me admiſiſti ad ꝓbādū pōt iudex dice̓ ⁊ tu qͣre te īgeſſiſti. nā culpa ꝯpeſāda ē. l. ſi ābo. ff. d̓ ꝯpe. ⁊ ī. c. ītelleximꝰ d̓ adul. Irēiudex pōt reuocare īterlocutoriā ſuā iniuſtā. ut ī. c. cūceſſāte de ap. ⁊ ī. l. qd̓ iuſſit d̓ re iudi. nec ſi appellet̉iudex appellatiōis dꝫ ꝓnūciare ꝓ appellāte. ex qͦ exceptio nō cōcludit ītentū ſuū ⁊ cū Io. an. cōit̓ trāſcūth̓ doc. Sꝫ ego ſaluādo utriuſqꝫ dictū .ſ. gl. ⁊ Io. an.diſtinguo ſic ꝙ aut exceptio ex ſui naͣ n̄ ꝯcludit ⁊ ꝓcedit opi. Io. an. aut exceptio ex ſe cōcludit ſꝫ n̄ dēbatadmitti qꝛ tꝑe īcōpetēti ꝓpoſita ⁊c̄. ⁊ tūc exqͦ fuit admiſſa ⁊ ꝓbata dꝫ ẜꝫ eū ꝓnunciari al̓s poſſet appellari. ut ſingularit̓ dic̄ h̓ gl. quā ſic ītellectā neſcio alibi⁊ pono ml̓tiplex exēplū. pº cū ꝯͣ executionē ſnīc qͦ trāfiuerat ī rē iudicatā oppoit̉ exceptio iniuſticie ⁊ ꝓbat̉certe lꝫ nō debuiſſꝫ admitti exqͦ traſiuerat in rem iudicatā. ut ī. c. cū īter monaſteriū de re iudi. tn̄ ex quod̓ fcō fuit admiſſa dꝫ iudex ꝓnūciare ſuꝑ iuſticia de qͣcognouit. h̓ ſingul̓r uoluit Inn. ī. c. cū dilecta d̓ ℟p̄.⁊ i. c. cū bertoldꝰ de re iudi. qꝛ de ea re de qua iudexcognouit ꝓnūciare dꝫ. ut in. l. de qua re. ff. de iudi. ⁊c. cū ſuꝑ de cau. po. ⁊ ꝓprie. ⁊ tene mēti hoc dictum.Exqͦ habes caſū ī quo ſnīa tractat̉ pretextu iuſticielꝫ trāſiuerit ī rē iudicatā ⁊ uide aliū cōſimilē caſū perInno. in. c. qꝛ pleriqꝫ de īmu. eccle. ubi noͣnter dicitꝙ ſi per cōfeſſionem partis uictricis cōſtat ſnīam eſſeiniuſtā dꝫ iudex eā retractare n̄ obſtāte ꝙ trāſiueratin rē iudicatā. ¶ Ex ꝗbꝰ potes collige̓ notabilē theoricā ⁊ ſemper mēti tenēdā ꝙ ſi ꝯͣ p̄ſūptionē iurꝭ ⁊ deiure de facto admittit̉ ꝓbatio ī ꝯrium patiente eo cuius īter eſt dꝫ a tali p̄ſūptiōe ꝑ ꝓbationē ꝯriā recedi.Ide qn̄ de ꝯrio ꝯſtat ꝑ ꝯfeſſionē ꝑtis cuius ītereſt. ⁊h ultimū ꝓbant legiſte in auc̄. ſꝫ iā neceſſe. C. d̓ doa.ante nup. None aliud exēplū cū poſt publicatas atteſtatōes admittit̉ exceptio ⁊ recipit̉ ꝓbatō directe ꝯͣriapͥme ꝓbatōi. nā lꝫ a prīcipio nō debuiſſꝫ admitti ꝑꝑꝑiculū ſubornatōis teſtiū ut ī cle. ij. d̓ teſti. ⁊. c. frnitatꝭde teſti. tn̄ exqͦ fuit admiſſa dꝫ ualere qꝛ tacite pōt recedi a publicatōe. ad h̓ qd̓ noͣ. Io. an. ī. d. c. fraternitatis. Idem putarem in qualibꝫ exceptione dilatoriaque de facto fuit admiſſa poſt litem conte. unde ī his⁊ ſimilibus caſibus optime poteſt ſaluari dictum huius gl. ẜꝫ dictū noͣ. qd̓ colligit̉ ex hac gl. ē ꝙ iudex quidubitat an exceptio ſit admittēda ul̓ ne debeat eā admittere cū ꝓteſtatione ſi ⁊ inquātū de iure ſit admittēda ⁊ nō aliter. ⁊ hoc hodie ml̓tū īualuit ī practica ⁊ideꝫ ī ꝓbatione ẜm gl. Un̄ ī articulis ⁊ īterrogatorijsiudex ſolet dicere admitto ſaluo iure imꝑtinentiū ⁊ n̄admittēdoꝝ. hinc Hoſt. format quotidianā qōnē. pone ꝙ reus excepit iudex v̓o dic̄ uolo ꝙ rn̄deas ſaluciure tuo. pone exēplū. Reuſ excipiebat ꝙ poſitō eratimꝑtinēs. ⁊ iō nō tenebat̉ rn̄dē. Iudex dicit rn̄deasſaluo iure tuo. Ul̓ reus excipichat ꝯͣ actorē dilatorie.Iudex dic̄ uolo ꝙ tu rn̄deas libello ſaluis exceptionibus tuis. nūqͥd teneat̉ reus rn̄dere ad mādatū iudicis. Et pͥª dic̄ ꝙ nō. pōt .n. rn̄dere reus nolo rn̄dereniſi pͥus ꝓnūciaueritis ſuꝑ exceptione mea. ⁊ ſi iudexeū cōpelleret poſſꝫ appellari. ar. bo. ī. c. exhibita d̓ iudi. ⁊ ī. l. ſi is a quo. ff. ut le. no. ca. niſi iudex ex ꝓbabili cā moueret̉. puta qꝛ uehemēter p̄ſumeret ꝯͣ reuꝫꝙ exciꝑet ſubterfugiēdi cā iudiciū ul̓ qꝛ ē ꝓbabile dubiū utꝝ exceptio ſit admittēda ⁊ īdagatio exigit lōgūtractū. Cōſuluit tn̄ Ho. ut cauſā iudex faciat ſcribi inactis ut ſic appareat eū ꝓbabiliter motū. ⁊ nō bn̄ h̓dictū ꝙ ex cā pōt iudex reẜuare exceptiones cū ꝓteſtatione ⁊ ꝓcedere ad ulteriora. Ad hoc tex. nō in. c. addiſſoluēdū de deſpō. īpu. ul̓ pōt aliter diſtingui ẜꝫ cūꝙ aut exceptio ē piudicialis ul̓ talis ꝙ poſtea poſtpoſita ꝑuerteret̉ ordo iuris. puta qꝛ ē dilatoria ⁊ iudexuult ꝙ ꝯteſtet̉ litē exceptōne ſalua ⁊ nō dꝫ iudex ꝓcedere ad ulteriora ſꝫ pus ꝓnunciare ſuꝑ exceptione.ī. d. c. exhibita. aut exceptio nō ē talis. puta qꝛ opponit̉ dilatoria ſolutionis an̄ litꝭ ꝯte. ⁊ tūc pōt iudex dicere rn̄deas ſalua exceptōe tua. nā lꝫ ꝓbet̉ poſt litꝭ ꝯtꝭ.nō ꝑ hoc ꝑuertit̉ ordo iurꝭ. ⁊ noͣ. in. c. paſtoralis d̓ excep. ꝑ Inn. ⁊ ī. l. exceptione. C. de ꝓba. uel ſi p̄cipit̉ut rn̄deat poſitionibus ſaluo iure ſuo. ¶ Itē ⁊ 3º dr̄diſtinguendum utꝝ ꝓbatio exceptionis offeratur incōtinenti uel petat̉ lōgior dilatio. pͥº caſu nō dꝫ iudexꝓcedē ad ult̓iora 2º ſic. ⁊ noͣbis ſingl̓r h̓ dicta qꝛ quotidie uerſāt̉ ī iudicijs. ¶ In gl. fi. ī. fi. tenc hāc gl. Sꝫ q̄ro quo iure pꝰ abſolutionē excōicatꝰ pctit excōicatōeꝫꝓnūciari īiuſtā l̓ excōicator petit ꝓnūciari iuſtā. So.dicit Inn. ꝙ ꝯditōe hꝰ decr. ul̓ ꝯditiōe. c. ſacro. jͣ. deſē. ex. ul̓ pōt īplorare offm̄ iudicis ſuꝑ hoc. in h̓ tn̄ ẜꝫHoſti. nō ē uis qꝛ nō ē neceſſe ꝓponere actionē ſꝫ ſatis ē ſcm̄ ſimpl̓r narrare: ut ī. c. dilecti d̓ iud. ¶ Op. ꝯͣpͥn. c. ī eo ꝙ hic fuit admiſſa petitō alternatiua q̄ tāꝙͣīcerta debebat reijci. ut ī. c. ij. ⁊. iij. de libel. obla. namꝯquerebat̉ iſte ꝙ fuerat excōicatus poſt appellationēul̓ al̓s īiuſte. ⁊ ſic n̄ firmabat ſe ſuꝑ certo ꝯͣ. l. ait p̄tor.ff. de iniurꝭ. nō .n. dꝫ qͥs uagari ī petitione ſua cū dānō aduerſarij ut ibi. ⁊ facit. c. ut qͣs duas de elec. li. vj.Soluit Inno. dupliciter. pͥª ꝙ iſta v̓ba de qͥbꝰ ī pͥn.c. nō fuerūt v̓ba cōqueretis ſcū Epti ſed uerba cōſultantis. un̄ illa uerba debēt reſolui ī dicta particulariaut ſit ſēſus ꝙ hic querebat̉ quid iuris qn̄ aliqͥs ꝯqueritur ſe fuiſſe excōicatū poſt appellatōeꝫ. Itē qͥd iurisſi ꝯquerit̉ ſe fuiſſe iniuſte excōicatū citra omnē appellatōeꝫ hic ē ꝙ papa ī rn̄ſione ſeparati rn̄det ad iſtasqōnes. ⁊ iſte ītellectus ſatisᵇ ꝯgruit lr̄e. qꝛ ex ſequentibꝰ declarantur p̄cedentia. ut in. c. inter dilectos. §.ceterum. de fi. inſtru. ⁊ in. l. ſi ſeruus plurium in fi. dele. i. ¶ Scd̓a ſolutio ⁊ noͣbilior ꝙ ubi nō pt̄ quis certificari qꝛ depēdet certificatio ex facto alt̓ius tūc admittitur libellus alternatiuus forte .n. ep̄s. pͥuatim excōicauit nec poterat hr̄e copiā excōicatōis ⁊ ſic nō pot̓ateē certus an fuiſſꝫ excōicatus ante appellatōꝫ ul̓ poſtideo potuit conqueri alternatiue ut habetur in lr̄a. ⁊hunc ītellectū ꝓbat tex. in. c. ꝯſtitutꝰ. d̓ ī īte. re. ⁊ ibi ꝑInn. ⁊ tex. ī. l. i. §. ꝙ āt. ff. quoꝝ le. ⁊ fac̄ qd̓ noͣ Bar.ī. l. carmelia pia pal. ⁊ ī. d. l. i. ⁊ tene mēti hūc tex. ẜmiſtū ītellcm̄. prīa tn̄ ſol̓o magꝭ ꝯgruit lr̄e ut p̄dixi. 2ªquerit̉