p̄ben. ubi noͣnter dicit ꝙͣ lꝫ exceptio ſit legitīa in ſe tn̄ſi iudex uehemēter p̄ſumit eā opponi cā dilatādi iudiciū ⁊ eā nō eē ueraꝫ pōt ⁊ dꝫ eā nō admittere. nec dꝫcurare d̓ appellatiōe partꝭ qꝛ appellatio n̄ iuſtificat̉ niſi ꝓbet̉ ueritas exceptōis. ut ī. c. interpoſita d̓ appel.¶ Nō 3ª ibi iuris eqͥtatē. ꝙ iudex dꝫ ꝓcedere ẜꝫ eqͥtateꝫ iure tn̄ informatā ꝙ ergo dr̄ iudicē hr̄e eqͥtatē preoculis. ut ī. c. fi. d̓ trāſac. ⁊. l. placuit. C. d̓ iudi. ⁊ ī. l. ꝙſi epheſi. ff. d̓ eo qd̓ cer. lo. dꝫ ītelligi d̓ eqͥtate iure īformata ut hic. qꝛ iudex nō dꝫ eē clemētior lege. ut ī auc̄.de iudi. §. oꝫ ꝙ noͣ ꝯͣ illos qͥ dicunt ſe āplecti eqͥtatemſpreta iuris forma. illa .n. nō pōt dici eqͥtas ſꝫ iniqͥtasqꝛ deuiat ab eo qd̓ iuſtū ⁊ equū ē. cū lex. ſit fūdata ſirōe ⁊ equitate .i. di. ꝯſuetudo. ⁊. d. l. placuit. ⁊ ī. c. eritaūt lex. iiij. di. ¶ Itē no. ꝙ pͥnceps pt̄ ī ℟pto tollereoēs exceptiōes nō tn̄ preſumit̉ hoc uelle facere. ut h̓ī fi. ⁊ in. l. quotiēs. C. de preci. īꝑa. offe. ⁊. jͣ. latiº ſubijciā. ¶ In gl. ij. ī fi. no. iſtā gl. ſingul̓r qꝛ facit ad ml̓ta⁊ pͥª ſi pͥnceps in ℟pto uel ſtatuto dicit nullā exceptione in aliqª facta debere admitti ut intelligat̉ de exceptione minus rōnabili nō aūt de legitimis ⁊ rōabilibꝰ⁊ ꝓ hoc. d. gl. facit qꝛ nō eſt ueriſimile ꝙ pͥnceps perv̓ba gn̄alia uelit tollere iuris obſeruātiā maxime cuꝫtāto piudicio pͥuati. ar. in. l. ſiqn̄. C. de īoffi. teſta. ⁊ īc. eccleſia de elec. niſi aliqͣ exceptio ſpālit̉ tollat̉. nā tūcnō dꝫ admitti ſi ſit ī ſe rōnabilis. idē dicit Io. an. ī h̓ultīo ſi exp̄munt̉ alique ſpāliter exceptiones ꝯſil̓es ⁊ſubijcit̉ clauſula gnaͣlis. nā tc̄ oēs exceptōes ꝯſil̓es expreſſis uidētur ſublate. ut ī. c. qui ad agēdū. d̓ ꝓcur.li. vi. ⁊ ꝙ nō in. §. q̄ſitū. alle. ī gl. Sꝫ Guil. na. r̄ſiſtitprīo dicto gl. dices ꝙ exquo ſimpl̓r ⁊ gnaͣlit̓ tollunt̉ exceptōes dꝫ ēt ītelligi de legitimis ⁊ de rōnabilibꝰ. qꝛ qͦtotū dicit nihil excludit. xix. di. ſi romāoꝝ. Ho. capitmediā uiā ut ꝑ illā gnaͣlitatē ītelligātur remote exceptiones moratorie ſeu dilatorie nō aūt ꝑemptorie queſūt maioris p̄iudicij ⁊ quas princeps de facili nō tollitdicta. l. quotiēs. Do. an. dicit ꝙ ſi imꝑator uult ſoluꝫtollere dilatorias uꝫ reſcriptū. d. l. quotiens. ſꝫ ſi uultextēdere reſcriptū ad ꝑemptorias nō ualꝫ reſcriptuꝫniſi aliter appareat de ītentōe mādantis ꝑ. d. l. quotiēs. ⁊ qꝛ vba ſūt gnaͣlia dꝫ ſuꝑ hoc ꝯſuli pͥnceps. ar.c. ſane. sͣ. e. Ego latiꝰ dicerē ſic. ꝙ aut prīceps remouꝫexceptiones oēs in caſu in quo rcoue nō pōt ut qꝛ goneralit̓ ītelligēdo excluderētur defēſiōes que ſūt d̓ iur̄gentiū. ⁊ tūc īdubio v̓ba generalia d̓bēt intelligi d̓ exceptionibus minꝰ rōnabilibus ut ſic reſcriptum recipiat interpretationem ẜm ptātem mandantis. ad hoccle. paſtoralis de re iud. ⁊. c. a. nobis. jͣ. de ſen. ex. facc. ij. de ꝯſti. li. vi. ⁊ in hoc caſu poteſt ſaluari iſta glo.aut ſumus in caſu in quo prīceps poteſt tollere exceptiones. ut qꝛ ſūt de iure poſitiuo īducte: ut exceptio p̄ſcriptionis rei iudicate ⁊ fil̓es. ⁊ tūc puto ꝙ v̓ba generalia debent generaliter intelligi per. l. i. ff. qd̓ ui autclam. ⁊ per iſtum tex. qui aꝑte hoc probat nō cauillādo litteram. In hoc tamen aduertēduꝫ ē poſt Bar. īd. l. i. ꝙ aut reſcriptum ⁊ ſtatutū in tolledo exceptōeꝫfūdat ſe ſuꝑ aliqua qualitate. ⁊ tūc admittūt̉ oēs exceptiones detrahetes illi qualitati ſuꝑ qua diſpoſitio tūdat̉. exēplū dicit ſtatutū ꝙ nulla exceptio admittat̉ ꝯͣinſtrumētū publicū. certe poſſū opponere oēꝫ exceptione ꝑ quā īfero inſtr̄m nō eſſe publicū qꝛ tunc rō diſpōſitionis ceſſat. ⁊ iō alibi dixit gl. ſingulariter ī cle.unica de ſequeſtrꝭ. poſ. ⁊ fru. ꝙ ſi ꝑ ſtatutū tollit̉ oīsexceptio nullitatꝭ ꝯͣ ſnīaꝫ pn̄t nihilominꝰ opponere ꝙſnīa fuit lata a iudice nō ſuo. nā ꝑ h̓ infero ꝙ nō eſtſnīa. ut ī. c. atſi clerici de iudi. Ite hec ꝓbant̉ ī. d. l. i.iūcta gl. ff. qd̓ ui aut clā. Inſuꝑ ſcias ꝙ ſi ſtatutū ſimpl̓r tollit exceptiones pōt nihilominꝰ reꝰ īplorare officiū iudicis ſed habet aliquam exceptionem rationabilem contra ꝑſonam actoris quia officium iudicis ſupplet ubi ſubeſt equitas naturalis. qꝛ propter rigoremtollit̉ parti facultas excipiēdi. ut. ī. l. plane. ff. d̓ peti.here. ⁊ noͣnter uoluit Bar. in. d. l. j. hoc ueꝝ niſi ſtatutū dicat ꝙ nulla defēſio admittat̉ qꝛ v̓bū defēſio ē magis latū ꝙ v̓bū exceptio. ⁊ hoc caſu nō eſt aliqd̓ remediū niſi ut pars ſoluat ſꝫ poſtea poterit repete exquohabebat exceptōnē legitima qͣ uetāte ſtatuto nō potuit uti. ar. ī. c. debitores de iurciur. ⁊ uoluit Bar. ī. d. l.j. qd̓ ē ualde noͣndū. ⁊ p̄dictis ī aliqͥbꝰ accedit Io. an.ī addi. ſpe. ī ti. de ſē. §. ut aūt pꝰ pͥn. p̄dc̄a ꝓcedūt ub iſtatutū ſeu lex tollit exceptiōes qꝛ tc̄ ꝯſtat de uolūtateſtatuētꝭ ꝑ p̄dcā. ſꝫ ubi pͥnceps ī ℟pto ſuo tollerꝫ dic ꝙpͥma frōte Xptū p̄ſumit̉ falſū. qꝛ ꝯͣª uolūtatē pͥncipiſut pꝫ h̓ ī fi. c. ⁊ ī. l. quotiēs p̄al. un̄ alibi dixit gl. noͣbil̓ꝙ ſi p̄uilegiū ꝯcedit̉ ꝯͣ cōeꝫ ſtilū p̄uilegioꝝ ⁊ ꝯͣ ꝯſuctudine pͥncipis p̄ſumit̉ falſū. un̄ dꝫ expectari ſcd̓a iuſſiopͥncipis. ad h̓ uide bo. tex. iūcta gl. fi. ī. c. cāꝫ qͦ. ij. jͣ. d̓teſti. ⁊ facit tex. ī. c. qd̓ ſuꝑ de fi. īſtru. ¶ In glo. fi. ī fi.ī illa. l. p̄cipit̉ ut unuſqͥſqꝫ ſequat̉ originē pr̄is nec ullaꝓ more ꝓuīcie ferri ſituat̉ exceptio. Uin. ſoluit ut. sͣ.in. glo. qꝛ ibi nō hēbat locuꝫ excuſatio. ⁊ ſic non tollitibi ius rōnabilē exceptione.Dclegatio facta digniVONIA M. tati nō exp̄ſſo noīe ꝑſone trāſit in ſucceſſorē. pͥma pars narrat factum. ſecūda illud approbat ibi nos. ⁊ pone caſū litteralē ut ī glo. ¶ Noͣ. pͥª ꝙ iudex pōt per ſep̄figere t̓minū ꝑtibus ad agēdū abſqꝫ eo ꝙ citet pernunciū. qꝛ monitio a iudice facta hꝫ uiꝫ trine citatōisut eſt tex. noͣbilis ẜm cōem intellectuꝫ ī. l. ij. C. quō ⁊qn̄ iudex. quē intellectū ſeꝗtur glo. nobilis ī. c. cōſuluit. jͣ. e. in vbo poſt terminum. ⁊ idem glo. in. d. l. ij.¶ Nō ſcd̓o ibi porrecto. ꝙ ubi morit̉ delegatꝰ cui facta fuerat commiſſio expreſſo nomine dignitatis debet reſcriptuꝫ de nouo preſentari ſucceſſori. argu. inl. mutari. ⁊ quod ibi notatur. ff. de ꝓcura. hoc tamennon puto neceſſarium qꝛ ſubſtitutus iudici p̄mortuoꝑ oīa cēſet̉ eodē iure cū defūcto ⁊ dꝫ cāꝫ aſſume̓ ī t̓minis ſuis. ut ī. l. mortuo. ff. de iudi. ⁊ ī. l. ꝓpcrādū. C.e. nā dignitas nō uariat̉ ꝑ mutatiōeꝫ ꝑſone. ut ī. c. ſigr̄oſe de reſcrip. li. v¶¶ Nō ꝙ delegatō qn̄qꝫ fit exp̄ſſo noīe ꝓpo. qn̄qꝫ exp̄ſſo noīe appellatīo ut ē nomēdignitatꝭ ⁊ ē nomē ꝓpuꝫ ꝙͣtū ad ꝓpoſitū nr̄m id qd̓ꝯprehēdit unū corpꝰ ſeu unū ens ut Pctrꝰ. nomē v̓oappellatiuū ꝯprehēdit ī ſe plura. ⁊ hꝫ ſe qn̄qꝫ ut genꝰul̓ ut ſpēs ad cōprehēſa. ut aīal hō ep̄s abbas. ¶ Itēnō ꝙ ſi d̓legatō fit alicui ſub noīe appellatīo tali q̄ hꝫſucceſſorē delegatio trāſit ad ſucceſſorē ēt re ītegra. ſecus ſi fiat exp̄ſſo noīe ꝓpo tm̄. qꝛ ut p̄dixi nomē propum denotat ſolū unū corpꝰ. iō illo extincto extīguit̉iuriſditio ¶ Itē noͣ ꝙ diſpoſitio qn̄qꝫ ē realis qn̄qꝫeſt ꝑſonalis. ⁊ dr̄ realis qn̄ ē ꝯtemplata dignitas perſone q̄ tranſit in ſucceſſorē. ⁊ ī dubio ur̄ cōtemplaia ſidiſpoſitō ē fūdata ſuꝑ noīe dignitatꝭ. qn̄qꝫ ē ꝑſonalisſ. qn̄ ē fūdata ſuꝑ ꝑſōa. ⁊ dubio ur̄ fūdata ſuꝑͤ ꝑſōaſi ē ꝯcepta ſub noīe ꝓpͥo. ⁊ ad h̓ quotidie allegat̉ iſtetex. ¶ Itē noͣ ꝙ ſubſtitutus ī dignitate ur̄ ſubſtitutusī oībus appēdicijs ⁊ acceſſorijs ad dignitateꝫ. ¶ Inglo. j. ī fi. Ex hac gl. hēs duos modos ītelligēdi tex.⁊ 2ꝰ modus meliꝰ ꝯgruit lr̄e ī qua ſolū dr̄ ꝙ abbasleiceſtrie citauit. un̄ intellige ꝙ citauit mortuo collegaſuo qd̓ potuit facere v̓tute cl̓e illius ꝙ ſi nō oēs. de qͦin. c. ſciſcitatus. sͣ. de reſcrip. Si aūt nō fuiſſet appoſita illa cl̓a nō pōt unꝰ ſine altero ꝓcedere ēt ſi reliquꝰſit mortuus. ut in. c. uno delegatoꝝ. jͣ. eo. Pōt ⁊ tertiointelligi ꝙ lꝫ cā fuerit cōmiſſa duobus pōt tn̄ unus ſolus interloqui de comparendo ēt collega ſuperſtite.ut glo. uoluit noͣ. ī. l. pōponius al̓ incipit ſi uni. ff. dere iudi. ⁊ ꝯͣrium tn̄ tꝫ ibi Bar. ⁊ uerius. pro quo facittex. in. c. prudētiā. ⁊ in. c. cām. jͣ. e. nā. nullū actū iuriſditionaleꝫ pōt alter ſine altero exercē exquo ſūt delegati ſimpliciter dati. ut in iuribus p̄al. ⁊ h̓ ſatis taciteuoluit