Senecā ad Lucillū. Eo ibis quoomnes eūt. quid tibi noui eſt.ad hāc lege natus es hoc pri tuoaccidit hoc mr̄i hoc maioribꝰ hocomnibꝰ ante te Ihero. ad heliodorū ſic ait. xerſes ille potētiſſimꝰ qui ſubuertit mōtes ꝓſtrauit maria cū de ſublimi loco nifinitam hominū multitudine ⁊ innumerabilem vidiſſꝫ exercitū fleuiſſe dr̄ eo ꝙ poſt centum ānosnullꝰ eorū quos cernebat ſubuicturus eſſꝫ. O ſi poſſemꝰ in talemaſcendere ſpeculā de qͣ vniu̓ſamberrā ſub nr̄is pedibꝰ cerneremꝰiā tibi oſtendere tocius mūdi ruma gentes in belloruentes getibꝰ regnā colliſa alios torquerialios necari abſorbi a fluctibusalios ad ſeruitutē trahi hic nup̄cias hic plāctum illos naſci. illos mori alios affluere diuicijs.alios mendicare. et nō ſolū Xerſis exercitū ſed tocius mūdi hp̄ines qui nūc viuūt i ſpacio breui tibi oſtendere morituros Ymcitur ſermo tali rerū magnitudine Aminus eſt omē qd̓ diciturRedeamꝰ ergo ad nos ⁊ quaſiē celo deſcendētes pauliſper nōſtra videamꝰ. Sentis ne obſecro te qn̄ infans qn̄ puer qn̄ ſenex factus ſis cōtidie mormurcotidie cōmutam ⁊ tn̄ eternosnos eē credinius Hec ille Quadigitur eſt hominū vitā niſi quida curſus ad mortem O humania miſerīa quid verius vnicu īqꝫdici p̄t ꝙ morte morieris. HincIob .xiij. Homo natus de muliere breui viuens tēpore replet̉ ml̓tis miſerijs. De hoc Seneca adLucillū. Cotidie mormmur cōtidie dininiuitur aliquā ꝑs videet tūc quoqꝫ dum creſcimꝰ vitādecreſtit infanciā a miſimus demū p̄uericiā demū adoleſcenciāſqꝫ ad extremū quicquid tranſit tēꝑis perijt. ⁊ iterū ad eundēdicit. Corpora nr̄a rapuit̉ fluminū more quicquad vides cū teꝑecurrit nihil ex hijs que videmmanet. Hec ille. Et Ouidiꝰ aitTempora labūtur tacitiſqꝫ ſeneſcinus annis. Et Augꝰ. xiij. deciuitate dei. Ex quo enim in illocorpore morituro eſſe cepit numꝙ in eo non agitur vt mors nonveniāt. hoc enim agit eius mutabilitas toto tempore vite huius.ſi tamen vita dicenda eſt vt vematur in mortem. Nemo quippe eſt qui non ei poſt anium fitꝙͣ ante anium fuit ⁊ cras ꝙ hodie et hodie ꝙͣ heri et paulopoſtꝙ nunc et nunc ꝙ paulo āte ꝓpinquor. Quoniā quicpuid tēporis viuitur de ſpācō viuēdi diiminuitur ⁊ cōtidie fit minꝰ. minuſqꝫ reſtat. vt omno nihil ſitali quid tēporis vite huiꝰ ꝙ curſus ad mortē ⁊ in fine huiꝰ quivſqꝫ ad mortē ꝓductiora ſpaciatēꝑis agit nō lentiꝰ ꝑgit ſed plꝰ