Vnde deꝰ ꝓpter peccatum dixitAde. Quiā audiſti vocē vxoristue. Dico tibi qꝛ in fudore vultꝰtui veſceris pane tūo donet reutaris ad terraꝫ de qͣ ſumptus esqꝛ puluis es et in puluēte reuerberis Gen̄. iij. et hec omnia ꝓpt̓peccatū. Heu ꝙ grauis fuit illaculpa que imperio mortis omēsſubiecit. Sed potiſſime primosparentes. Nam per errore inobediencie ſue mortem quam deusnō fecerat ſibi inuenerūt. Iuxtaillud Aug. in ꝓnoſtichon dicentis. Vide mortem non a deo ſedꝑ errores intus veniſſe hōiibuſin paradyſo deliciarum poſitis.Cui eciam conuenit illud quodſcribitur ſapiēcie. ij. li. Deꝰ mortē nō fecit ſed impij manibꝰ ꝓprijs accerſierūt eaꝫ. Ied cirtahoc dubitari poteſt Ꝙ cū deꝰ dixerit Ade Gen̄. ij. quacūqꝫ horacomederis morte morieris. nō tamen hoc videtur veruꝫ qꝛ nō illadie mortui ſunt. Ad hoc reſpondet incō. de lyra in expoſicōe ſuꝑGen̄. ꝙ illa verba ſic habent exponi. Morte morieris .i. moriedi neceſſitatem incurres quiaguſtato ligno nō ſtatiꝫ mortuꝰeſt ſed cepit ad morteꝫ tendereEt Augꝰ. ſuꝑ Gen̄. ſic ait Mote morieris .i. morti obligatus ⁊ris vel mortis reatū incurres Vnet in alio loco idem ait. Quauiſarmos multos poſt vixerūt illotamē die mori ceperūt qua monte legem qua in ſemū nephasacceperūt. Data eſt gͦ pobeſtasmorti eiciendi illos ꝓpter eoruꝫculpam. et quia neceſſaria erathumam generis multipl̓icacioviuendi tempꝰ in longum ꝓceſſum eſt ꝙͣtum a morte devictuet debellatum eſt et quid ꝓfuitillis longa vita quibꝰ non morſeſt ſb̓ſecuta. Audiamꝰ quid ſcriptura dicat Gen̄. v. Vixit Adaꝫannis et genuit filiū ad ymaginem et ſimilitudinem ſuam. vocauitqꝫ nomē eius Ieth Et facti ſunt ones dies Adam poſtꝙͣgenuit Sebh octingēti. anni.genuitqꝫ filios ⁊ filias et factū ēoē tēpꝰ qd̓ vixit Adā nogētis xxxannis et mortuꝰ eſt. vixit ſethcv. annis poſtꝙͣ genuit honasvt annis et genuit Chamanpoſt cuius ortum vixit. lxxxv.annis et genuit filios et filias ⁊facti ſūt oēs dies eiꝰ. nogetis vannis ⁊ mortuꝰ eſt. vixitqꝫ chaman. lxx annis et genuit maa̓el. et vixit Chaman poſtꝙͣ genuit malael octingētis iiij. amisgenuit filios et filias et ſit de onibꝰ alijs a primovſqꝫ ad fineꝫincipientibꝰ Si vero aliqͦs incredulꝰ dubitaret qūo fuerit illudpoſſibile vt vita illoꝝ ſic ꝓtraheret̉ in longū. Rn̄deri p̄t ẜm incōlaū de lyra hoc fuiſſe pluribꝰ decauẜ. pͥmo bonitatis cōdicōis vel