nō ſint de numero illoꝝ de quibꝰ dicit aplūs ad titū i. Cōfitētur ſe noſce deum factis autemnegāt cum ſint abhominati etincredibiles et ad om̄ē opus bonū reprobi Si deū eē cognoſcūtdominū omniū vbi eius obediencia et ſuoꝝ obſeruancia mandatoꝝ. Si deū credūt ompotētēet iuſtū vbi timor eius. Si deuꝫſuū benefactore exiſtimant vbilaus et gloria vbi graciaꝝ actioO dānabilis et fatu a multitudo cecitatis. qui dicēdo dn̄e dn̄eſaluos fieri ſe putant. hijs dicit̉Math̓. vij. Non om̄s qui dicitmihi dn̄e dn̄e intrabit̉ in regnūceloꝝ. ſed qui fecerīt voluntatēpatris mei qui in celis eſt¶ De hijs qui plures dicūt eēdeos ad cōuincendū eos vriumtantum eē deumCapitulum ſecundumOntra eos qui plureseē deos dicūt in hoc ſeAcūdo miſterio virilit̓ infiſtendum eſt vt plena veramqꝫde deo noticiā habeamꝰ. Nā parū eſſꝫ credere ꝙ ſit deus niſi qd̓ex vnꝰ tantū ſit cōfiteamur. et licet ſimpliciter pureqꝫ hoc ſit arceptandū tamen ad cōuincēdosincredulos ꝓbare intemur ꝙdeꝰ eſt vnꝰ quinqꝫ modisPrimꝰ dr̄ cōtrarioꝝ ſolucōSecūdꝰ ſcriptua̓ꝝ teſtificacōTerciꝰ theologoꝝ racioQuartus gentiliū et ph̓oꝝconfeſſioQutus ydolatrarū ſuꝑſticio¶ De cognicōe vniꝰ dei ex contrarioꝝ ſolucioneRimus modus quo ꝓbamꝰ ꝙ deus eſt vnusdicitur ꝯtrarioꝝ ſolucoNam qui deos plures eſſe volūtarguūt tripliciter. Primo ſic exiij. topicoꝝ hēt̓ ꝙ plurā bo ſuntmeliora paucioribꝰ. ſꝫ pluresdijſūt plura bona. ergo meliꝰ ē eēplures ꝙ vnū. Sꝫ ẜm anſelmūOm̄e qd̓ ē meliꝰ circa deū eſt ponendū. ergo nō eſt pone pluresdeos. Secūdo arguūt. qꝛ apl̓sdicit. i. ad cor. viij. Siquidē fūtdij multi et dn̄i multi. Tercō arguūt. qꝛ vriūqd̓qꝫ ꝑfectū cū p̄ōtꝓducere ſibi ſimile. ſed diuinaeēnciā eſt ꝑfectiſſima. ergo pōteēnciam ſibi ſimilē ꝓducere ſedeē et poſſe in diuinis idem ſuntẜm dyoniſiū. ergo eēncia diuīaꝓducit aliā eenciā. et al̓ia aliaꝫin infinituꝫ Sꝫ ad primū argūmētu reſpōdet Bona. in. x. d. ijꝙ dictum phi. habet veritatemin bono creato et finito quod racione ſue finitatis recipit bonitatis augmentum per addicionem alterius boni. Non autem
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten