ſpm̄ amon filij ſui. quoniā diligebat eū qꝛ ꝑ̄mogeitus erat ei.O quot ſunt patres qui imimoderato amore filios diligētes negligūt illoꝝ vi cijs ⁊ paſſionibꝰ obuiare. ob qd̓ et filios qn̄qꝫymo multociēs vitā male videtfinire. Ecce quid amo euenit.terte in cōuiuijs occiſus ē a pueris abſolōis fr̄is ſui ip̄o iubeteDe iniuſticia dauidVartū peccatum dauidfuit iniuſticiā cirta mfiboſeth. de quo fit meſio. ij. ℟. xvi. c. et. xix. t. Dicitinico. de lyra. ꝙ adu̓latores ⁊ detractores ſūt ꝑiculoſi principibꝰqꝛ dauid tam iuſtus et ſanctusverbis ſibe adulatoris ⁊ detractoris fuit ita captus et inuolutus ꝙ hereditatem mifiboſetl̓dn̄i ſui ei ꝯceſſit in abſencia mͥfiboſeth et eo nō audito quodeſt peius. Et poſtꝙͣ audiuit imfiboſeth ſe excuſantem et veraditentem nō retractauit dictuꝫſuum iniuſtū botaliter ſed ſeruū eius peſſimū ſcꝫ ſibam fecitequalem dn̄o dicens. Tu et ſiba diuidite poſſeſſiones. qūē tn̄debuit ſuſpendiſſe ꝓpter falſamaccuſacione dn̄i fui de crimineleſe maieſtatis. Erat mifiboſeth filius ſaul et recedente dauid de iheruſalem cum exercitumifiboſeth remanſit quia eratclaudus. et ſiba ſeruus eius venit ad dauid ⁊ dixit falſe tam.Mifiboſeth remanſit in iheruſalem dicens. Hodie reſtituetmihi dn̄s regnū pris mei ſaulvt notatur. ij. ℟. xvj. c.De vana gloriā dauidVintū peccatum dauidfuit vana gloriā. Fecitnamqꝫ ſuꝑbe numeraripōpulū et inde gloriabat̉. ſicutponitur. j. Paral̓. xxi. c. et. ij. ℟vltimo. c. Ad quā numeracionēfiendā cooꝑatus eſt ſathan¶ De plaga peſtilencie qua deus puniuit populūCapitulū terciū.Vāuis īſcrutabilia ſintnob̓ iudiciā dei. Verūtn̄ ab eo iuſte fieri oīamnerito cōfiteri debemꝰ neqꝫ curioſe ē inquirēdū. cur qn̄qꝫ pcc̄aq̄ nobis ꝑua videtur ⁊ minimapuniat et q̄ maximia reputant̉ad tēpꝰ linquat impunita. Cūcta recte moderatur et ordinatſapiencia ſua. Idcirco in hoc iſterio de peſtilenciā qua deꝰ populū ꝑcuſſit eo ꝙ illū ſuꝑbe dauid numerauit dicemꝰ. De quaquinqꝫ dubiā ſūt declarandaPrimū vtrum peſtilencia ſitflagellum dei ꝓ peccatis