miſericordiam ⁊ ipſe deꝰ ſanabat eos. Racio autem miſtica ēquia ſerpens ille figurabat chriſtum paſſum in cruce ꝑ cuius intuitum fide ⁊ deuocōe ſanamura morſu ſathane. Exquo xp̄usdixit Iohānis. iij. c. Sicut exaſtauit moyſes ſerpentem in heremo. ita exaltari oporbet filiumhominis. Dicit magiſter ī hiſt.ꝙ illum ſerpentem eneum habuerūt ſecum filij iſrahel ſemꝑ⁊ magnifice repoſitus eſt in iheruſalem. Tandem ob cultū ſuꝑſticionis queꝫ ſibi exhibebat pōpulus. cōminuit eum in puluerem rex ezechias ⁊ poſuit in torrenteꝫ cedron. ſicut eciā pꝫ qͣrtarubrica. xix. c.Sexta plaga enarrātur nunieri. xxv. c. qn̄ ſcꝫ īſrahel iniciatus eſt .i. cōſecratus Beelfegorydolo inadianitarū. Iratus dn̄ſdixit ad moyſen. Tolle cūctosprincipes populi et ſuſpende inpatibul̓is contra ſolem vt auertatur furor meus ab iſrahel: Ditit magiſter ī hiſt. forte qͥa ſubditos nō corripiebat duces tribuū voluit ſuſpendi Vel pociuspͥncipes .i. actores hꝰ idolatrieocciſiqꝫ ſunt vignitiquatuor inilia hominumSeptima plaga fuit quandoiuuenes plurimi zeloffineēs acrenſi multa millia hominiū ꝑcuſſerūt Vt .n. refert Ioſephus ⁊ponitur Numeri. xxv. Pricepstribus Iimeon Zambri filiamcuiuſdā potentis Madianitaꝝduxerat que dicebatur Corbi.qui vxorē iubente in quadā ſolēnitate cū alijs ducibus d̓o nōymolauit. Quāobre cum a moyſe reprehenderentur in generali qui colebant ydola non deuꝫille corām omnibus profeſſus ēſe alienigenam duxiſſe et ſe idola colere nec tirannicis legibusquas ipſe ſibi moyſes impoſuerat obnoxium eſſe. quibus ſubfigmento legum et dei grauioriſeruitute populuꝫ premebat ꝙͣegiptij cū ꝓpriū auferebat viuedi arbitriū. et diſcedens coramomni multitudine q̄ flebat ātefores tabernaculi intrabat tab̓naculū vxoris. Surgensqꝫ finiēs filiꝰ eleazari de medio ml̓titudinis et accepto pugione ingreſſus eſt poſt euꝫ in lupanaret cum inueniſſet coeuntes perfodit ambos in locis genitalibꝰQuo exemplo moti multi ī dolatras plurimos interfecerunt.Quid plura Vt concluditur inargumento in epiſtolam ad romānos. ita crebra prouocatiōedn̄m irritauerūt vt omnes inheremo morerentur. nec pluresex ſemoribꝰ eorum ꝙ duo homines terram promiſſionis intrarunt. Nos igitur caueamꝰ nobis ne deum contra nos percatis noſtris prouocemus. quiaqͣnto plura dignioraqꝫ ab ipſo