Nā nil timīdū facit aīꝫ/ niſi rep̄hēſibilis vite ꝯſciētiaCapiculum tertium de Continentia.Ontinentiā vero ſi diligis/ circumcide ſuperflua⁊ in artum deſiderīa tua conſtringe. Conſideratecum. quantū natura poſcat. non quantū cupiditasexpectat. Si continens fueris/ vſqꝫeo peruenies/ vtteipſo contentus ſis. Ham qui ſibiip̄i ſatis eſt/ cū diuitiis natꝰ ē. Impone̓ cōcupiſcentie frenū. Omniaque ſunt blandimenta/ ⁊ q̄ occulta voluptate trahūtanimū/ reiice. Ede citra ſaturitatē. bibe citra ebrietateꝫ. Obſerua ne in conuiuio/ nec in qualibet vite cōmunitate/ quos imitaberis/ damnare videaris. Hecpreſentibus deliciis inherebis. nec deſiderabis abſentes. Victus tibi ex facili ſit. nec ad voluptatem/ ſedad cibum accede. Palatum tuum fames excitet/ nonſapores. Deſideria tua paruo redime. quia hoc tantūcurare debes/ vt deſinant. Atqꝫ ita quaſi ad diuinumexemplar compoſitus/ a corpore ad ſpiritū quantumpotes adducere feſtina. Si cōtinentie ſtudes/ habita/ nō amene/ ſed ſalubriter. Hec dn̄m velis eſſe notūa domo. ſed domū a dn̄o. Hon tibi aſcribas quod nōeris. ſꝫ quod es. nec maior qͣꝫ es/ videri velis. Hoc magis obſerua/ ne qua paupertas. tibi immunda ſit necparſimonia ſordida. nec ſimplicitas neglecta. nec lenitas languida. Etſi res tibi exigue ſunt/ nō ſint tn̄ anguſte. nec tua defleas. nec aliena mireris. Si ꝯtinētiā diligis/ turpia fugito. anteqͣꝫ accidant. He quēqͣaliū vereberis pluſqͣꝫ te. Omnia tolerabilia/ p̄ter turpitudinem/ crede. A verbis quoqꝫ turpibꝰ abſtinetoquia licentia eorum impudentiam nutrit. Sermones magis vtiles/ qͣꝫ facetos ⁊ affabiles ama. rectospotiꝰ/ qͣꝫ obſecūdātes. Miſcebis interdū ſerīis iocos