⁊ requies ip̄a plena ſit ſapientie ſtudiis/ ⁊ cogitationibus bonis. Prudens enī nunqͣꝫ ocio marcet. Animūaliqn̄ remiſſum habet. ſolutū nunqͣꝫ. Accelerat tarda.perplexa expedit. dura mollit. ardua exequat. aſpera temperat. Scit enī quid/ qua via aggredi debeat. ⁊cito ſingula/ ⁊ diſtincte cuncta videt cōſilia peritoꝝ.Ex apertis/ obſcura eſtimat. ex paruulis/ magna. exproximis/ remota. ex partibꝰ/ tota. ¶ Hō te moueatdicentis autoritas. nec quis ſit/ ſed quid dicat/ intendito. Hec qͣꝫ multis/ ſed quibus placeas/ cogita. Idquere quod poteſt inueniri. id opta quod poteſt optari. id diſce quod p̄t ſciri. Hec altiori rei te imponas.in qua ſtāti tibi/ tremendū/ deſcendēti/ cadendū ſit.Tunc cōſilia ſalutaria aduoca/ cū tibi alludit vite proſperitas. ⁊ tūc te velut in lubrico retinebis/ acſiſtes. nec tibi dabis impetus liberos. ſed circūſpiciesquo eundum ſit/ ⁊ quouſqꝫ.Capitulum ſecundum de Magnanimitate.Agnanimitas vero que ⁊ fortitudo dicitur. ſiinſit animo tuo/ cuꝫ magna fiducia viues liberintrepidus/ alacer. Magnum animi humani bonumeſt/ non tremere. ſed conſtare ſibi ⁊ finem vite intrepidus expectare. Si magnanimus fueris nunqͣꝫ iudicabis/ tibi contumeliam fieri. De inimico dices/ nonnocuit mihi. ſed animum nocendi habuit. Et cum illūin poteſtate tua videris/ vindictam putabis/ vindicare potuiſſe. Scito enim/ honeſtum ⁊ maius vindicte eſſe genus/ ignoſcere. Heminem ſuſurro appetasneminem ſuffodias. Palam egredere. Non geres conflictum/ niſi indixeris. Ham fraudes ⁊ doli imbecillem decent. Eris magnanimus/ ſi pericula nec appetas/ vt temerarius/ nec formides/ vt timidus.

L3 5