conſiliū aꝑtos/ hōies maxīe arbitrant̉. De hoc tul. li.ii. ca. v. ii. tractatꝰ. Secūdo hōies magis inſequi conſiliū iuſti qͣꝫ prudentis definiēs/ demōſtrat nihilominꝰ ⁊ ſecundū phōs/ ⁊ ſecundū ſanctos iuſtitiā ⁊ prudentiā eē ꝯnexas. qͣꝫqͣꝫ vulgꝰ (cuiꝰ opinionē ī hoc dicto īſequit̉) aliter ſentiat. De hoc tul. vbi ſupra. Tertio ad ꝓpoſitū rediēs/ licet ꝯſiliū iuſti cōſilio prudētis p̄ferat̉ tn̄ qͣꝫ vtilia ſint viri iuſti ſimul ⁊ prudentis ꝯſilia/ exēplo Salomōis. Ioſeph ⁊ Danielis on̄ditCa. iuii. oſtēdens quibꝰ officiis hōies iudicant̉ cūadmiratiōe eē dignos hōre/ treſqꝫ habēs partes. Primo viros ſanctos Ioſeph/ Salomonē/ Moyſen/ Danielē per iuſtitiā/ prudentiā/ eorūqꝫ cōſiliū dignos fuiſſe admiratōe ⁊ honore declarat. Secūdo hōiem conſiliariū admiratōe dignū/ virtutes debere habere/ vitiaqꝫ fugere/ ex prudētie atqꝫ iuſtitie pulchritudīe/ dignitateqꝫ oſtēdit. Tertio illos maxīe admiratōe dignos decernit/ qͥ diuitias (qͣs pleriqꝫ tn̄ vite p̄ferūt ꝓprie) ꝯtemnūt. Materiā huiꝰ capituli vide apd̓ Tulliū libro. ii. tractatu. ii. ca. quinto vltra mediū.Ca. v. on̄dens liberalitatis officia ad multoꝝ amicitiā atqͥrendā eē vtilia/ qͣttuorqꝫ hn̄s partes/ Primovarios liberalitatis ſubſidialis modos/ ſecundū perſonaꝝ circa qͣs ē exercēda varietatē/ diſtinguit. Secūdo quia nō oēs illā poſſunt exercere liberalitatē. ideoduas liberalitatis ſpecies cōdiuidit. eaſqꝫ ad inuiceꝫcōparat in preſtātia. De his Tulliꝰ. li. ii. ca. viii. ſecūdi tractatꝰ. Tertio qualis liberalitas (que vſu pecunie aliū adiuuat) eſſe debeat. vt/ nec prodiga ſit necauara/ explicat. De hoc Tul. li. ii. ca. viii. ſecūdi tractatꝰ. Quarto exemplo Ioſeph ſummā in egypto exercentis liberalitatem/ dicta hec confirmat.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten