Thobias quoqꝫ formā expreſſit honeſtatis euidentius/ cū relicto cōuiuio mortuos ſepeliret. ⁊ ad cibospauperis mēſe inuitaret inopes. Raguel ꝑ recipue/ qͦcōtemplatione honeſtatis cū rogaret̉ vt filiā ſuā inconiugiū daret/ viti a quoqꝫ filie nō tacebat. ne circūuenire petitorem videret̉ tacendo. Itaqꝫ cū thobiasfiliꝰ thobie/ poſceret vt eā ſibi daret puellā/ reſpōditlege quidē ip̄i eā deberi tanqͣꝫ propinquo. ſed dediſſeſe eā iam ſex viris/ ⁊ oēs eos eſſe mortuos. Iuſtꝰ itaqꝫ vir/ plus alienis timebat. ⁊ mallebat innuptā ſibimanere filiā/ qͣꝫ propter nuptias eius extraneos periclitari. Ꝙ breuiter abſoluit omnes queſtiones philoſophorū. Illi de vitiis tractant domorū/ regendaan prodenda a venditore videant̉. Hic nec filie vitia celāda arbitratꝰ ē. ⁊ certe nō ip̄e affectabat: vt eātraderet/ ſed rogabat̉. Quanto itaqꝫ iſte honeſtior ſitillis/ dubitare non poſſumus/ ſi conferamus quantopreſtantior ſit filie cauſa/ qͣꝫ rei venalis pecunia.Conſi deremꝰ aliud/ quod in captiuitate geſtū/ ſummum tenuit honeſtatīs decorem. Dullis enī aduerſishoneſtas impeditur/ que ī his eminet/ ⁊ magis ꝑ recellit qͣꝫ in proſperis. Inter vincula itaqꝫ/ inter arma-flammas/ ſeruitutemqꝫ liberis ōi ſupplitio grauior ē/inter penas morientiū/ excidia patrie. viroꝝ formidinē/ peremptoꝝ ſanguinē/ nō excidit tn̄ maioribꝰ noſtris cura honeſtatis. ſed inter euerſe patrie cineres ⁊fauillas. in affectibus piis reſplēduit ⁊ refulſit. Hācuꝫ in perſidem ducerentur patres noſtri/ qui tunc deiomnipotentis cultores erant/ acceptuꝫ ignem de altari/ ſacerdotes dn̄i occulte in valle abſcōderūt. Eratillic velut puteus aque/ ſeceſſu in frequēs/ nec populari vſui patens/ ignoto ⁊ ab arbitris remoto loco.