ſed poſtea rogatꝰ a moyſe/ recōciliatus ē populo ſuoEt iterū ad moyſen ⁊ aaron ait. Diuidite vos de medio ſynagoge. ⁊ ꝯſummabo eos ſimul. Quibꝰ diſcedētibꝰ a cetu Dathan ⁊ Abyron/ atqꝫ chore ſubito impios terra ſoluta prerupto hyatu abſorbuit.Precellentius ⁊ antiquius iſtud exemplum de filiaIeꝑte qͣꝫ illud quod memorabile habetur apud philoſophos de duobus pitagoreis Quorum alter/ cum atyranno Dionyſio capite damnatus eſſec/ ꝑ reſcripto mortis die popoſcit/ vt domum pergendi/ ei facultas daretur. vt commendaret ſuos. Ac ne reuertendinutaret fides/ vadem mortis obtulit ea cōditione/ vtſi ip̄e deforet ad conſtitutum diem/ vas eius ſibi proeo moriendum agnoſceret. Hec qualitatem ſponſiōisqui offerebatur recuſauit. conſtantiqꝫ animo diemnecis preſtolabatur. Itaqꝫ alter ſe non ſubtraxit. alter ad diem repedauit. Quod eouſqꝫ fuit mirabile/ vttyrannus eos in amicitiam aſciſceret/ quorum vrgebat periculum. Quod ergo in ſpectatis ⁊ eruditis viris plenum miracuſi eſt/ hoc in virgine multo magnificentius/ multoqꝫ illuſtrius deprehenditur. que ingemiſcenti patri ait. Fac mihi/ vt exiuit de ore tuo. Sedſpatium duorum popoſcit menſium/ vt cum equalibus conuentum ageret in montibus. que virginitatēeius predeſtinatam neci/ pio affectu proſequerenturHec fletus equalium mouit puellam. nec dolor flexitnec gemitus retardauit. nec dies preterīit. nec fefellithora. Redtt ad patrem quaſi ad votum rediret. etvoluntate propria cunctantem impulit. Fecitqꝫ arbitratu ſpontaneo/ vt quod erat fortuitum impietatisfieret pietatis ſacrificium.Capitalum ſeptimum. Quattuor habens partes.

L3