nam hec etiā vulgo notabilia. nō ſimulate piſcatiōiscōpoſitas copias/ vt emptoris illiceret̉ affectꝰ. Curenī tam ſtudioſiꝰ luxurie ac delitiaꝝ repertꝰ ē/ vt hꝰmodi fraudē pateret̉? Quid mihi tractare de Syracuſano illo ameno ſecretoqꝫ ſeceſſu/ ⁊ de ſiculi hōis calliditate? Qui cū peregrinū aliquē repperiſſet/ cognitoꝙ cupidus eſſet oratorū venaliū/ ad cenā in ortos rogauit. Promiſit inuitatus. poſtridie. Veniens/ oſtendit illic magnā piſcatorū multitudinē/ exquiſitis copiis adornatū ꝯuiuiū. in proſpectu cenantiū ante ortulos ꝯpoſitos piſcatores/ vbi nūqͣꝫ ante iacebāt rhetia. vnuſquiſqꝫ quod ceperat/ certatim offerebat epulantibꝰ. ſupra mēſam piſces ingerebant̉. oculos recūbentiū reſiliētes verberabāt. Mirari cepit hoſpes tātā copiā piſciū. tātarūqꝫ numerū cymbaꝝ. Rn̄ſum q̄renti/ aquationē illic eſſe. dulcis aque grā/ innumerabiles eo piſces cōuenire. Quid multa? Pellexit hoſpitē/ vt ſibi extorqueret ortos. vendere volēs cogit̉. p̄ciū grauatus ſuſcipit. Sequēti die ad ortos emptorcū amicis venit. Hauigium nullū inuenit. Percunctāti/ num aliqua piſcatoribus eo eſſet die feriarū ſollēnitas/ reſpondet̉. nulla. nec vnqͣꝫ illic ꝑ reter heſternūpiſcari ſolitos. Quā hic redarguēdi habet autoritatēdoli/ qui tam turpe captarit aucupiū delitiaꝝ: Quieniꝫ alterū peccati arguīt/ ip̄e debet a peccato alienuseſſe. Hō ergo huiuſmodi nugas/ ego in hāc eccleſiaſtice cenſionis autoritatē vocabo/ q̄ generaliter cōdemnat omnē lucri turpis appetentiā. breuiqꝫ ſermoniscōpendio/ excludit leuitatem ac verſutiā. Iam de eoquid loquar/ qui de eo teſtamento quod ab alijs licetfactum/ falſum tamen cognouerit/ hereditatem ſibiaut legatum vendicet/ ⁊ lucrū querat alieno crimine-
Ii e