eſſe vere virtutis/ certū eſt. Quintiā duuturnū eſſe nōſolet. In principio vernat. In proceſſu tāqͣꝫ floſculꝰdiſſipat̉/ ⁊ ſoluit̉. Quod aūt verū ac ſincerū/ alta fūdatur radice. Et vt exēplis aſſertiones noſtras ꝓbemus (qm̄ que ſimulata ſunt/ diuturna eē nō poſſuntſed tanqͣꝫ ad tempus virentia cito decidunt) ex ea familia/ ex qua nobis plurima ad virtutis ꝓfectū exēpla accerſiuimus/ vnū ſimulationis ⁊ fraudis ꝓferamꝰ teſtimoniū. Abſolon erat Dauid Regis filiꝰ. decore inſignis. egregius forma. preſtās inuenta. ita vtvir talis in Iſrahel nō reperiret̉. a veſtigio pedis/vſqꝫ ad verticem immaculatus. Is fecit ſibi curtus/⁊ equos/ ⁊ viros quinqͣ ginta/ qui p̄currerent ante eūSurgebat diluculo. ⁊ ſtabat ante portā in via. ⁊ ſiquē aduertiſſet regis iudicia q̄rentē. accedebat ad eūdicēs. Ex qua ciuitate es tu. Rn̄debat. Ex tribu vnaſum de Tribubus iſrahel ſeruus tuus? Referebat abſolon. Verba tua bona ſunt ⁊ directa. ⁊ q̄ te audiatnon eſt tibi datus a rege. Quis conſtituet me iudicē-Et qͥſquis ad me veniet/ cuicūqꝫ fuerit iudiciū neceſſariū/ iuſtificabo illū. Talibus deliniebat ſingulos ſermonibus. Et cū accederent adorare eū/ extendens manus ſuas/ app̄hendebat. atqꝫ oſculabat̉ eos. Sic conuertit in ſe corda oīm/ dū blāditie buiuſmodi intimorū tangunt viſcerū ſenſum. Sed delicati iſti ⁊ ambitioſi elegerūt honorabilia/ ⁊ grata ad tempus / ⁊ iocunda. Vbi aūt parua ꝓceſſit dilatīo/ quā prudens oīmꝓpheta/ pauli ſper cedendo interponendā putauit nōpotuerūt tolerare ac ſuſtinere. Deniqꝫ nō dubitās devictoria Dauid ꝯmendabat filiū dimicaturis/ vt eiparcerent. Ideoqꝫ nec prelio intereſſe maluit. ne vel referre arma parricide licet videretur/ ſed tamen filio.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten