Bonum eſt ergo teſtimonium habere de plurimorumdilectione. Hinc naſcitur fides. vt committere ſe tuoaffectui non vereantur/ etiam alieni/ quem pluribuscarum aduerterint. Similiter etiam per fidem ad caritatem peruenitur. vt qui vni aut duobus preſtiteritfidem/ tanqͣꝫ influat in animos vniuerſorum. ⁊ omnium acquirat gratiam. Duo igitur hec ad commendationem noſtri plurimum operantur caritas ⁊ fides.⁊ tertium hoc ſi habeas/ quod in te admiratione dięnum pleriqꝫ exiſtiment/ ⁊ iure honorandum putent.Capitulum tertium Tres habens partes.T quia conſiliorū vſus maxime conciliat homīnes/ ideo prudentia ⁊ iuſtitia in vnoquoqꝫ deſiderantur. ⁊ ea expectantur a pluribus. vt in quo eaſint; illi deferatur fides/ quo poſſit vtile conſiliū acfidele deſideranti dare. Quis enim ei ſe committat/queꝫ non putet plus ſapere/ qͣꝫ ip̄e ſapiat qui queritconſilium? Heceſſe eſt igitur vt preſtantior ſit/ a quoconſilium petitur/ qͣꝫ ille eſt qui petit. Quid enim conſulas hominē/ quem nō arbitreris poſſe melius aliqͥdreperire/ qͣꝫ ip̄e intelligis. Quod ſi eum inueneris/ quiviuacitate ingenii/ mentis vigore atqꝫ autoritate preſtet/ ⁊ accedat eo vt exemplo ⁊ vſu paratior ſit preſentia ſoluat/ pericula proſpiciat/ futura denūciet imminētia. argumēta expediat/ remediū ferat in tēporeparatꝰ ſit n̄ ſolū ad ꝯſulēdū ſꝫ etiā ad ſubueniēdū huicita fides habet̉/ vt dicat qͥ ſiliū petit: ⁊ ſi mala mihieuenerint/ per illum ſuſtineo. Huiuſmodi igitur viroſalutem noſtram/ ⁊ exiſtimationem noſtram cōmittimus/ qui ſit (vt ſupra diximus) iuſtus ⁊ prudens.Facit enim iuſtitia/ vt nullus ſit fraudis metus. Facit enim prudentia/ vt nulla erroris ſuſpicio ſit.2

4 81