Et quid plura de eo dicā/ de quo huiuſmodi dei proceſſit ſententia/ vt de eo diceret/ inueni Dauid ſecūdūcor meū? Quis enim in ſanctitate cordis ⁊ iuſtitia ſicut iſte/ ambulauit. vt impleret voluntatē dei. ꝓpterquē ⁊ delinquentibꝰ poſteris eius veniā data/ ⁊ p̄rogatiua eſt ſeruata heredibus? Quis igit̉ nō diligereteū/ quem videbat ita carum amicis/ vt quia ip̄e ſincere amicos diligebat/ eque diligi ſe a ſuis amicis arbitraret̉. Deniqꝫ parentes eū filiis ſuis/ filii preferebāt parentibus. Vnde grauiter indignatus Saul/ percutere Ionatham filium haſta voluit. quia pluris apud eum valere Dauid amicitiā iudicabat/ qꝫ vel pietatem ſuā/ vel autoritatem paternam.Etenim ad incentiuū caritatis cōmunis plurimuꝫproficit/ ſi quis vicem amantibus redoat. nec minusamare ſe probet qͣꝫ ip̄e amat̉. idqꝫ amicitie fidelis faciat exēplis. Quid enī tā populare qͣꝫ grā? Quid tā inſitū nature/ qͣꝫ vt diligentē diligas? Quid taꝫ inolitūatqꝫ imp̄ſſum affeccibus humanis/ qͣꝫ vt eū amare inducas in animū/ a quo te amari velis? Merito ſapiens dicit. Perde pecuniā ꝓpter fratrē ⁊ amicū. Et alibi. Amicum ſalutare nō erubeſcā. ⁊ a facie illiꝰ nō meabſcondā. Siquidē vite ⁊ immortalitatis medicamētū/ in amico eſſe eccleſiaſticus ſermo teſtat̉. ⁊ ſummūin caritate preſidiū nemo dubitauerit/ cū apoſtolusdicat/ omnia ſuffert/ omnia credit/ ōīa ſperat/ ōīa ſuſtinet. Caritas nūqͣꝫ cadit. Ideo dauid nō cecidit. qͥacarꝰ fuit ōībꝰ. ⁊ diligi a ſubiectis qͣꝫ timeri maluit.Timor enī tēporalis/ tutaminis ſeruac excubias. neſcit diuturnitatis cuſtodiā. Itaqꝫ vbi timor deceſſeritaudacia obrepit. qm̄ fidē nō timor cogit. ſꝫ affectꝰ exhibet. Prima ergo ad cōmendationem nr̄i ē caritas.