Capitulum ſecundum Tres habens partes.Taqꝫ philoſophi/ vitam beatam/ alij in nō dolēdo poſuerūt. vt Hieronimus. Alij in rerū ſciētiavt Herillus. Qui audiens ab Ariſtotele/ ⁊ theofraſtomirabiliter laudatā eſſe rerū ſcientiā/ ſolā eā qͣ ſi ſummū bonū poſuit. cū illi/ eā qͣſi bonū/ nō qͣſi ſolū bonūlaudauerunt. Alii voluptatē dixerunt. vt Epicurꝰ.Alii/ vt Callipho/ ⁊ poſt eum Diodorus/ ita interpretati ſunt/ vt alter ad voluptatē/ alter ad vacuitatemdoloris: cōſortiū honeſtatis adiungerent/ ꝙ ſine eanon poſſit eſſe beata vita. Cenon ſtoicus/ ſolū ⁊ ſummum bonum/ quod honeſtum eſt. Ariſtoteles aūt veltheofraſtus ⁊ ceteri peripatetici/ in virtute quidē hoceſt honeſtate/ vitā beatā eſſe/ ſed compleri eius beatitudinē/ etiā corporis atqꝫ externis bonis aſſeruerūt.Scriptura aūt diuina/ vitam beatā in cognitione poſuit diuinitatis/ ⁊ fructu bone operationis. Deniqꝫvtriuſqꝫ aſſertionis euangelicū ſuppetit teſtimoniū.Hā ⁊ de ſcientia ita dicit dominus Ieſus. Hec eſt autem vita eterna/ vt cognoſcant te ſolum verum deū.⁊ quē miſiſti Ieſum Chriſtum. Et de operibus ita reſpondit. Omnis qui reliquerit domū/ vel fratres/ autſorores/ aut patrem/ aut matrem/ aut vxorem/ aut filios/ aut agros propter nomen meum/ centuplum accipiet. ⁊ vitam eternam poſſidebit.Sꝫ ne eſtimet̉ hoc recēs eē/ ⁊ priꝰ tractatū a phīs qͣꝫ īeuāgelio p̄dicatū/ āteriores euāgelio phī ideſt Ariſtoteles/ ⁊ theofraſtꝰ/ vel zenon/ atqꝫ Hieronimꝰ/ ſed poſteriores prophetis/ accipiant qͣꝫ longe/ anteqͣꝫ phōꝝnomen audiret/ per os ſancti Dauid vtrunqꝫ apertevideatur expreſſum. Scriptum ē enim. Beatꝰ homo-quem tu erudieris dn̄e. ⁊ de lege tua docueris eum.f Y
184