Quid ergo vane araneā texis/ que inanis ⁊ ſine fructu eſt/ ⁊ tanqͣꝫ caſſes ſuſpendis inutiles diuitiarū copias? Que ⁊ſi fluant/ nihil ꝓſunt immo exuūt te imaginē dei. ⁊ induūt terreni imaginē. Si tyrāni aliquisimaginē habeat/ nōne obnoxius ē damnationi? Tu deponis imaginē eterni imperatoris. ⁊ erigis in te imaginē mortis. Eice nagis de curitate anime tue imaginē diaboli. ⁊ attolle imaginē Chriſti. Hec in te fulgeat. in tua ciuitate/ hoc eſt in amima/ reſplendeat. queobliterat vitiorū imagines. De quibꝰ dauid ait. Domine in ciuitate tua/ ad nihilum deducis imagines eorū. Cū enim pinxerit hieruſalē dn̄s ad imaginē ſuamtunc aduerſariorum omnis imago deletur.Capitulū decimūquintū Quattuor habēs partes.Vod ſi euangelio dn̄i etiā populus ip̄e ad deſpicientiā oꝑum informatus atqꝫ inſtitutus ē/ quātomagis vos leuitas oportet terrenis nō teneri cupiditatibus/ quorū deus portio eſt. Hā cū diuideret̉a Moyſe poſſeſſio terrema populo patrū/ excepit leuitas dn̄s a terrene poſſeſſionis cōſortio/ ꝙ ip̄e illiseēt funiculꝰ hereditatis. Vn̄ ait dauid. Dn̄s pars hereditatis mee/ ⁊ calicis mei. Deniqꝫ ſic appellat̉ leuita ip̄e meꝰ. vel ip̄e ꝓ me. Magnū ergo munꝰ eiꝰ/ vtde eo dn̄s dicat/ ip̄e meus. Vel quēadmodum petrodixit/ de ſtatere in ore piſcis reperto/ dabis his prome ⁊ te.Inde ⁊ apoſtolꝰ cum ep̄m dixiſſet debere eſſe ſobrium/ pudicum/ ornatum/ hoſpitalem/ docibilem/ nonauarū/ nō litigioſū/ domui ſue bene prepoſitum/ addidit/ diacones ſimiliter oportet eſſe graues. nonbiligues nō multo vino deditos. nō curpe lucrum ſectantes. habentes miſterium fidei in conſcientia pura.