vt mēbra noſtra arma iuſtitie ſint. Arma non carnalia/ in quibus peccatum regnec/ ſed arma fortia deo-quibus peccatū deſtruat̉/ moriat̉ caro noſtra. vt inea omnis culpa moriat̉. ⁊ qͣſi ex mortuis viuentesnouis reſurgamꝰ operibꝰ ac moribus. Hec ſunt plena honeſti ⁊ decori officii/ ſtipendia fortitudinis.Capiculum nonum Tres habens partes.Ed quia in omnibus que agimus/ non ſolū qͥdhoneſtum/ ſed etiam quid poſſibile ſit querimꝰ/ne forte aggrediamur aliquid quod non poſſimꝰ exequi (vnde nos tempore perſecutionis de ciuitate inciuitatē cedere/ immo vt verbo ſuo vtar fugere vultdominus. ne temere aliquis dum martyrii deſideratgloriam/ offerat ſe periculis/ que fortaſſe caro infirmior aut remiſſior animus ferre ac tolerare nō queat. nec rurſus ꝓpter ignauiā cedere quis/ ac deſererefidem debet/ metu periculi) qua gratia p̄parandus ēanimus. exercenda mens. ſtabilienda ad conſtantiā.vt nullis perturbari animꝰ poſſit terroribus. nullisfrangi moleſtiis. nullis ſuppliciis cedere. Que difficile quidem ſuſtinentur. Sed quia omnia ſupplicia/ grauiorū ſuppliciorū vincunt̉ formidine/ ideo ſi conſilio firmes animum tuum/ nec ratione diſcedendumputes/ ⁊ proponas diuini iudicii mētum/ perpetuiſupplicii tormēta/ potes āimi ſubire tolerantiā. Hocigitur diligētie eſt/ vt quis ita ſe comparet. Illud ingenii/ ſiquis poteſt vigore mentis preuidere que futura ſunt. ⁊ tanqͣꝫ ante oculos locare quid poſſit accidere. ⁊ quid agere debeat ſi ita acciderit/ diffinire. interdū duo ⁊ tria ſimul voluere. āimoqꝫ cōiiciat/ autſingula/ aut cōiuncta accidere poſſe. ⁊ aut ſingulis/aut ꝯiūctis diſponere actꝰ/ quos ītelligat ꝓfuturos

467