Vnde ⁊ illud/ cū ſancto ſanctus eris/ non ſolū adcōuerſationē/ ſed etiā ad beniuolentiā deriuandū videt̉Hā vtiqꝫ ⁊ filii Hoe ſimul habitabāt. ⁊ nō erat ī hismorū cōcordia. Habitabāt etiā ī domo patris Eſau⁊ Iacob. ſed diſcrepabāt. Nō enim erat beniuolētiainter eos/ que ſibi preferret alterū. ſꝫ magis contētioque p̄riperet benedictionē. Dā cum alter predurus/alter māſuetus eſſet/ inter diſpares mores/ ⁊ ſtudiacompugnātia/ beuiuolētia eſſe nō poterat. Aode/ quiaſanctus Iacob/ paterne degenerē domus/ virtuti ꝑferre nō poterat. Hihil aūt tā cōſociabile/ qͣꝫ cū equitate iuſtitia. que velut compar ⁊ ſocia beniuolentie/ facit/ vt eos quos pares nobis credimus/ diligamus.Habet aūt beniuolentia fortitudinē. Hā cuꝫ amicitiaex beniuolentie fonte procedat/ nec dubitat pro amico/ grauia vite ſuſtinere pericula. Et ſi mala (iquit̉mihi euenerīt per illū/ ſuſtineo. Beniuolētia etiā gladium iracūdie/ extorquere cōſueuit. Beniuolētia facit/vt amici vulnera vtiliora/ qͣꝫ voluntaria inimici ſintoſcula. Beniuolētia facit/ vt vnus fiat ex pluribus.Rm̄ ſi plures amici ſint/ vnus fiunt/ in quibꝰ ſpūsvnus/ ⁊ vna ſentētia ē. Simul aduertimus etiā correptōnes in amicittis/ gratas eſſe. que aculeos habētdolores nō habēt. Cōpungimur enim cenſoriis ſermonibus. ſed beniuolētie delectamur ſedulitate. Ad ſummā nō in ōnibus eadē ſemper officia debent̉. nec perſonarū ſemper; ſed plerunqꝫ cauſaꝝ/ ⁊ tēporum p̄latōes ſunt. vt vicinū quis īterdū magis/ qͣꝫ fratrē adiuuerit. Qm̄ ⁊ Salomō dicit. Meliꝰ ē vicinꝰ ī ꝓxīoqͣꝫ frater lōge habitās. Et ideo plerūqꝫ amici ſe beniuolētie qͥſqꝫ ꝯmittit/ qͣꝫ fratris neceſſitudini. Tm̄ valet beniuolētia/ vt plerūqꝫ pignora vincat nature.

jlis no-i viiuſi ſeb̓utſi hliaipſi oprilnſnuſi