AN P 4

19.HºVnde aduertimꝰ/ tempeſtiuis quoqꝫ interceſſionibꝰnon ſolū cedere nos/ ſed etiā delectari oportere. Eouiqꝫ aūt delectatus eſt/ vt bn̄diceret interuenientē/ quoab ſtudio vindicte/ reuocatus foret. Iam dixerat deinimicis ſuis/ qm̄ declinauerūt in me iniquitatē/ ⁊ inira moleſti erant mibi/ audiamus turbatus in ira-quid dixerit. Quis dabit mihi pennas ſicut columbe⁊ volabo/ ⁊ requieſcam? Illi ad iracundiam prouocabant. Hic eligebat tranquillitatē. Iam dixerat. Iraſcimini. ⁊ nolite peccare. Moralis magiſter/ qui naturalē affectū inflectēdum magis ratione doccrine/ qͣꝫexſtirpandū nouerat/ moralia docet. Hoc ē. Iraſcimini/ vbi culpa eſt/ cui iraſci debeatis. Non p̄t enim fieri/ vt non rerū indignitate moueamur. Alioquin/ nōvirtus/ ſed lentitudo/ ⁊ remiſſio iudicat̉. Iraſciminiergo ita/ vt a culpa abſtineatis. Vel ſic. Si iraſcimini/ nolite peccare. ſed vincite ratione iracundiā. Velcerte ſic. Si iraſcimini/ vobis iraſcimini. quia cōmoti eſtis. ⁊ nō peccabitis. Qui enim ſibi iraſcit̉/ quiacito commotus eſt/ deſinit iraſci alteri. Qui aūt vultiram ſuā iuſtā probare/ plus inflanmat̉. ⁊ cito ī culpā cadit. Melior aūt eſt ſecundū Salomonē/ qui iracundiā continet/ qͣꝫ qui vrbem capit. quia ira etiamfortes decepit.Cauere igitur debemus. ne in perturbationes priꝰincidamꝰ/ qͣꝫ animos noſtros ratio cōponat. Examinat enī mētē plerūqꝫ aut ira/ aut dolor/ aut formidomortis. ⁊ īprouiſo percellit ictu/ Ideo p̄uēire pulchꝝē/ cogitatōe/ q̄ voluēdo mētē exerceat. ne repētinis excitet̉ ꝯmotōibꝰ. ſꝫ iugo quodā rōis/ ⁊ habenis aſtricta/ mīteſcat. Sūt aūt gemini motꝰ. hoc ē cogitationū-⁊ appetitus. Alteri cogitationum. alteri appetitus.

x3ſIinū ioptateilibo vrtonIut ratioleplaaeecipitulumCquomiamn-nuirimia vt ſcvlin pror autem drōmmij pin viudittattatin diſ-ula ſi