quibꝰ rectum iudiciū ꝓcedit. puta regulas cōes l̓ caſus ubi exorbitandum ē ab eiſdem. Inconſtantia eſtquando quis ratione deficit in precipitando ea queſunt preconſiliata ⁊ iudicata tanqͣꝫ bona. ⁊ fit aliquādo ex ira aut inuidia aut delectatione ⁊ ſimilibus. p̄ſertim ex luxuria. Hegligentia eſt defectꝰ debite ſollicitudinis circa bona q̄ quis facere debet. ⁊ prouenitex quadam remiſſione uoluntatis per quā contingitꝙ ratio nō ſollicitat̉ ut precipiat ea q̄ dꝫ uel eo mōquo debet. Et opponit̉ ſollicitudini bone ſeu diligētie. Conſiſtit āt in interiori actu potius. Vn̄ etiā dicitur a neª qd̓ ē nō ⁊ elegantia quaſi non elegantia eoꝝque ſunt ad finem. Pigricia āt importat tarditatemad exequendum. Torpor uero remiſſionē quandamin ip̄a executione. Obmiſſio etiam pertinet ad exteriorem actum debitum quemcūqꝫ qui p̄termittit̉. Hegligentia itaqꝫ eſt peccatum mortale. Vno mō ſi illudquod pretermitcit̉ ſit de neceſſitate ſalutis. ſue actusſit ſiue circūſtantia ⁊ tunc trahit̉ ad illud genꝰ peccati magis manifeſtum qͣꝫ ſit electio interior ſola. Aliomodo ſi uoluntas intantuꝫ ſit remiſſa circa ea q̄ ſuntdei vt totaliter a caritate dei deficiat. ⁊ hoc precipuecontingit quando negligentia ſequitur ex contemp-rui. Item ſi quis diligeret deum ſoſum amore natura-li. tunc cauſaretur negligentia que ē pctm̄ mortale. nlioquin ſi negligentia conſiſtat in pretermiſſione actꝰalicuius uel circumſtantie que nō ſit de neceſſitate ſalutis nec hoc fiat ex contemptū ſed ex aliquo defec-cu feruoris caritatis. qui impeditur aliquando peraliquod veniale peccatum. tunc eſt ſolum veniale