dehonorationē ubi grauiter nō dehoneſtat̉ hō tuncpoteſt eē ueniale. puta ſi ſit leue ꝯuicium non multuꝫhominem dehonorās. ⁊ proferat̉ ex aſimi leuitate l̓ex leui ira abſqꝫ firmo ꝓpoſito aliū dehoneſtādi. vtquādo aliquis intendit aliquē per hmōi uerbū leui-ter contriſtare. ſicut fit aliquādo ex ira uel ex leui ſubreptione. Quādoqꝫ uero uerbum ꝯtumelie illatū p̄terincentioneꝫ dehoneſtandi nullū eſt peccatum. ut ī uirtute eutrapelie fit. ad quā pertinet bene conuiciari ſecundū phūm .i. ad eucrapelū pertinet dicere aliquocꝭleue conuicium nō ad dehonorationē uel ad cōtriſtationem eiꝰ in quē dicit̉. ſed magis cā delectationis etioci. ⁊ hoc fieri poteſt ſine omni pctō ſi debite circū-ſtantie ſeruentur. vide de hoc infra. c. vii. §. xi. ¶ Rixaeſt quoddā priuatū bellū qd̓ īter priuatas ꝑſonas agit̉ nō ex aliqua publica auctoritate. ſed magis ex ī-ordinata uoluntate. Vnde ſicut ꝯtētio importat cōtradictionem in uerbis. ſic rixa in factis. Rixa igit̉ ēcontradictio aliquorum uſqꝫ ad facta proueniēs dūſcꝫ aliquis alterum ledere nicitur ſeu molitur inordi-nate alio ſciente ⁊ repugnante. Et quandoqꝫ eſt rixacum peccato ueniali quandoqꝫ cum morcali ſecundūdiuerſum motum animi alicuiis ⁊ diuerſum modumſe defendendi. Ham ſi quis animo vindicte uel odiuel cum exceſſu debite moderationis ſe defendit ſemper quidem peccatum eſt. ſed ueniale quando quis leuis motus odii uel vindicte ſe immiſcet. uel cum nonmultum excedit moderacam defenſioneꝫ Mortale autem peccatum eſt quādo obfirmato animo in impugnantem inſurgit ad eum occidendum vel grauiter