terꝝi hecum?

cōſcripſerūt. Sꝫ hec: oīaqꝫ hijsſil̓ia pellātur a ciuitate. Sꝫ forſā inqͥt ip̄i quid̓ dij nullo modomutatur. Nr̄a vero phataſmataita mouet. ut mutai nobis videantur. Quid igit̉ inꝙͣ vellet nevn̄ꝙͣ deꝰ mētiri. a ſeducere re ul̓verbo. falſa nobis phātaſmataimpniēs? Neſcio id quidē inqͥtAn ignoras īquit qd̓ vere falſūē ſi ita dicere cōueīt id non deoſolū: veꝝ etiā hoībus odio eē?Rūo id dicis inqͥt? Nō em̄ intelligo. putas enim inꝙͣ magnūquid me dicere. ego vero dicoquom falſū ita in aīo ſe habeatut errorē intellectꝰ circuuoluat̉atꝫ ignorantia nemo penitus idvellet. ⁊ oder̄t oēs id falſū. hocemim ē qd̓ paulo an dicebā vere falſū animi eius q̄ mētitur ignoratia. Falſitas enī q̄ in verbiē. eius falſitatis imago ē: qͣ animus ſeducitur. qd̓ quidē falſitatis ſimulacrū ſincera puraqꝫ falſitas nō ē. atꝫ ideo nō ſēꝑ odiodignū ē. ꝯducit emī nōnunꝙͣ vl̓adu̓ſus hoſtes vel ad eos qͥ amici vidētur. qn̄ mali aliqͥd inferre conātur. Tūc enī ad incomodoꝝ euerſionē falſitate vti nonincōmodū ē. priſca etiā q̄ certeſcire nequimꝰ ꝙͣueriſil̓it̓ fingētes non̓l inde vtilitatis adipiſciconam̉. Qua igͦr racōne falſitasdeo ꝯueniet? Otrū qꝛ priſca neſciat? an quia hoſtes vehement̓

formidet? an qꝛ ſuoꝝ īſidias velit effugere? Nihil īquit hoꝝ dedeo dici pōt. mentiri ergo deū nefas ē dicere Vn̄ ſimplex maxīe⁊ verus verbo atqꝫ re ē. nec ipſeī ſe ip̄m mutatur. nec alios autphataſmatibꝰ. a̓ verb̓. a̓ ſigniſvigilātes. a dormentes decipit.Recte iſta oīa dicta ſunt inquitSit ergo iſta ſecūda formula.ne cui liceat ſeductore a mēdace. a̓ mutabilē aliqͦ mō deū appellare. Quare non ē laudandūilld̓ homericū ꝙ ſomnium Agamēnoni miſſum ē. nec Eſchylꝰaudiēdus quom fingat Thetidadicere Apollmē in nupcijsſuis optimos ea filios ac lōgovite habiturā ceciniſſe. Et egoThetis apud eū dicit d̓mū Apollinis os falſū poſſe dicere nō ſperaba: nūc aūt video ab eo ip̄o q̄mihil ſecūda de filijs cecinit filiūmeū eē interfectu. Hec ceteraqꝫhmōi pellenda oīno a ciuitateſunt. Sd̓ igitur Plato verb̓ p̄cipit. id ip̄m re in hebreoꝝ ſcriptura factitatū inuenies. nullā eide deo turpem fabulā. nullā deagel̓ nullā de pijs viris inueīesQuoni autē bonoꝝ cauſā eē deūplato aſſea̓t. nōne a moyſe illd̓accepit qͥ ſingulis creatis ſb̓iūgit. Et vidit des qꝛ bonū. ⁊ oīaſimulr̓petēs. ⁊ vidit deus inqͥtvniuerſa q̄ fecerat. ⁊ ecce valdebona: nec vnꝙͣ apud hebreos