Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
CXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

oīm ab ōni oꝑe ceſſare oportet.Creatorē vero deū omnia gubernare dicimꝰ a quo inteiora mesmittitur ad oīa. ad comuicacōne illius ordinata ſūt Quoni ig̓rad nos cōu̓ſus deꝫ reſpiciat noſtu ipſius radijs ſit ut viuamus?corꝑaquoqꝫ alantur ac viuantuoni vero ī altitudinē ſua deꝰſe ipſū ꝯuertat: tunc corꝑa quidem extīguūtur. mes vero viuitvita beatiore Iſta illis pſalmiſteſimilia ſūt. Quā magnificata ſūtopea̓ tua dn̄e. omnia in ſapiētiafeciſti. impleta ē terra poſſeſſiōetua. oīa a te exſpectant ur des illi eſcam in tꝑe. dante te illi colligent apelente te manū tua omaimplebūtur bonitate. Auertēteautē te fatiem turbabūtur auferes ſpiritū eoꝝ. deficiēt. ī puluere ſuū reuertentur. Emitte ſpiritu tuum: creabūtur. renouabis fatie terre Quid enim hecab illis differūt: quom ph̓us aſſerat reſpiciente deo viuunt ipſius radijs animalia. cōuerſo autin ſuam altitudinem extinguuntur? quom rurſus ſalutai doctrina ſaluator noſter p̄dicet. Egoſum vitis. pater meus agricolaeſt. vos palmites. Audi quomōNumemus cōſentanea iſtis ſcripſit. Quemadmodū īquit agricole racio quedam eſt ad plantas relata: hoc modo ſe habꝫ primus deus ad creatorem. Primꝰ

enī quom ſemē oīs vitare ſit resoēs ſemīat. Creator vero plātat diſtribuit trāſfertqꝫ ad ſingulos nos queidē iacta ſūt aliqͣtulū ꝓgreſſꝰ ut on̄dat quo ſecūdus deꝰ a pͥmo e: res qͥdē hūaneinqͥt ab eo qui dat ad accipiētētrāſeūt. d̓ine vero a deo dant̉. etab eo abſūt. qͣle qd̓ ſcīa ē. quaqui accipit melior factꝰ ē autdedit n̓l amiſit. Lucerna etia abalia lucerna ſic accēdit̉ ut pͥma extiguat̉ Mateia enī alteriꝰab igne alteriꝰ accedit̉. Sic etſcia recedit a date. tn̄ ī accipiēte trāſiuit. cuiꝰ hūanaē Subſtancia vero ſcientiamhabet idē eſt apud deū datemapud accipientē Idcirco Platoqͦꝫ a Promētheo ī hoīes magnoquodam ſplendore ignis ſapientiā veīſſe affirmat. poſt pauca alia inqͥt primi dei vita ē. aliaſecūdi. prmmiꝰ enī ſtat. ſecūdꝰ aute mouetur. primꝰ ī intellectualibꝫ Secūdꝰ ī intellectualibus ſēſibilibꝫ. Nec mireris de hijsverb̓ Mirabiliꝰ enī illd̓ ē qd̓dicam. ſtatū etia primitus aſſero eſſe mnatū. a quo vniuerſi ordo ſtatusqꝫ ſempiternꝰ ſalꝰ ī res oēs trāſfunditur Idēin ſexto quonam non ignorabat Platō creatore ab hominibus ſolum cognoſci. Primū aūtintellectum. que ens ipſū appellat omnibꝰ ignotum. idcirco