vndetun
dicamuſqꝫ ipſum ens nec̓ vnꝙͣnon fuiſſe. nec vnꝙͣ non futurūſꝫ eē in determinatō pn̄ti tꝑe ſolum. Quod qͥdem pn̄s ſic intellectu eternitatem appellamus.Preteritū enim tēpus p̄terijtia⁊ non e: futuꝝ vero nondū eſtſꝫ ventuꝝ videtur. Quare ſi p̄teritum atqꝫ futuꝝ ipſi enti accōmodabitur impoſſibile quodd̓euenit idem eē videlicꝫ. ⁊ nō eſſeTrāſijtemi qd̓ fuit. ⁊ nondū ꝑuenit qd̓ futurū ē. Ipſū aūt ense: erit ergo ⁊ non eit. Ipſum autem ens vere ē nec localit̓ vnq̄mouebitur. nec enī ſurſū a̓ deorſum. nec ante. aut retro. nec addextra. a ſiniſtram. nec circa medium mouebitur Status ergoipſi cōuenit quoniā eodem mōdo ſemꝑ ſe habet. Et poſt paucadicā nec me qͥſpia derideat incorporee. rei nomē ſcire cōtendēteꝫEſt enim nomē eius eſſentia ⁊ens. nec enī factu ē. neqꝫ corrumpetur. nec motu vllum ſuſcipitSimplex p̄terea ē atꝫ incōmutabile in vna eademqꝫ ſimpliciſſima ideā ꝯſtitutū. nec volūtateſua. nec ab alio cogi poteſt utab idemtitate ſua r̓cedat Platoquoqꝫ in Cratillo ait ſimilitudine rerū nomina eſſe imponēda.Sit ergo nomē intellectualisin corporee et̓neqꝫ ſubſtācie ipſum ens. Hec maioris cuiuſdāinueta fuiſſe puto potēcioris vi
ri. ꝙͣ Plato fuit utputa pythagore. Platoquoqꝫ dicit. Quideſt quod ſemꝑ ē ⁊ ortū nō habet. ⁊ qͥd qd̓ ſꝑ fit. eſt aūt nunꝙͣillud certe inente ac racōne ꝑcipitur hoc irracōnali ſenſu ⁊ eſtimacōe comp̄henditur. factūqꝫtrāſijt ⁊ vere ſtabiliterqꝫ nunꝙͣens eſt. Percuctatus igitur qͥdſit ipſum ens abſqꝫ origīe ipſūeē rn̄det. mutatur enim qd̓ oritqd̓ aūt mutatur eternū eſſe nōpōt: deinde ꝓgreſſus aliquatulū ſubicit. Si ergo ip̄m ens etnum atꝫ immutabile ē. nec exitvnꝙͣ a ſe ip̄o. ſꝫ eodem modo ſemꝑ ſe habet. hoc ꝓfecto ē quodmēte atqꝫ racōne ꝑcipitur. Corpus autriuit: quumqꝫ trāſierit̉non ē Quare hoc ē qd̓ ſēſu atqꝫeſtimacōe ꝑcipitur utqꝫ populo dicit ortū occidit. vereqꝫ nunꝙ ens eſt. Hec Numemus nōiniuria ergo dixiſſe ip̄m fertur.quis emī ē Plato ꝙ Moyſes attice loquenˢCaplm ſeptimūP aūt cōſideā quomodo ⁊ moſaice theologie⁊ alijs etiā verbis. quibus deus a ſcriptura dicere ītroducitur. Ego ſū dn̄s deꝰ veſter⁊ non inſimutatus. ⁊ ꝓphete illi qui dicit. Tu aūt idem ipſe eˢ⁊ am tui non deficient. Cōſidera igitur ſi Plutarchus in libroī quo ſenſum Ei verbi greci. qd̓in delphici tēpli ꝓpyleis ſcriptu