vndecim.
Cxij.
Rurſus hebrei viꝝ heis vocant.qd̓ qͥdem vocabulū ab hes qd̓igne ſignificat deducitur. ut natura viril̓ ignea ⁊ calida verboexpͥmatur. femina vero qm̄ a viro ſumpta heſſa. Rurſus Moyſes hebraica līguā celū firmamētum appellauit. pͥmū enī poſt īcorꝑalem intellectualēqꝫ ſb̓ſtāciam firmū ſenſibileqꝫ corpuseſt. Nomē aūt dei ꝓprie ineffabile dicūt eſſe. nec ipſa mēte hoīscomp̄henſibile. Qd̓ vero nos deum dicimus helo vocat apudeos robur: ⁊ poteciam ſigͥficat.ut ſit nomē dei qͣſi omnipotensPlato vero deos ideſt grece theos a them qd̓ ē currere dici opinatur. Stellas enī q̄ ſemꝑ mouentur deos appellabat. Clarorūqͦꝫ hominū appellacōes nonfruſtra eſſe poſitas Plato cōtendit. Ita Hectora a cratin ꝙ ſolꝰtroiam ſuſtinebat. Agamēnona qꝛ valde menin. hoc ē ꝑſeuerater ꝯſtaterqꝫ in rebus ꝑmanſit. appellatos contēdit. Oreſtēquia motanꝰ atqꝫ ſilueſter. imimanis enim moribꝫ fuit. ceteraqꝫ ſimilit̓ accōmodae̓ conaturZemo aūt ita violenta moſaycadicere audebit. ſi didiceit Cayn apud hebreos inuidiā dici.arſit enī certe ille iuidia fratrisabel latine luctū dicere poſſumꝰnam qꝛ primꝰ oīm hominū paretibus luctu intulit. hoc nomi
ne ab eis diuina quadā ꝓuidēcia fuit appellatꝰ Quid de abraam dicam. qͥ quom celeſtiū corpoꝝ ſcientia maxīe p̄ſtarꝫ Abraam ideſt latine pr̄ ſuperioꝝ corporum vocabatur. quom deꝰ abhijs. q̄ videntur ad inuiſibiliaptrahes. nō vocabeis inqͥt abrāſꝫ Abraam eit nomen tuū: qꝛ ml̓tarū te genciū pr̄em poſui. ſedlonguus modo eſſꝫ extraqꝫ ꝓpoſitu diligencius hec ꝑcēſere Platōnis aut teſtimoniū nō negligamus aſſeretis nōnulla nominū d̓mā qͥdam poſita virtute eēMagno inqͥt ſtudio in ponendis nominibꝫ vigilādū ē. ꝙͣuiſnōnulla eoꝝ d̓more qͥdam ꝙhoīm virtute indita eē vi deaturveꝝ qd̓ ipſe paucis verb̓ dixitid hebreoꝝ ſcriptura. ac primꝰomniū Moyſes ipſiꝰ Abraamſaach ⁊ Iſrahel nominibꝫ re ipſa d̓initus factitatum edocuit. riſus enī Iſaach interp̄tatur meſfabilis ſcꝫ gaudij. qd̓ pijs daturū ſe deus pollicitus eſt. ſymbolūgerens. huiꝰ quidē filius IacobIſrahel a deo appellatus eſt. abactiua vita ad cōtemplatiuā videlicꝫ trāſlatus. Plātator enī Iacob īterp̄tat̉. qͣſi virtutis certamina ꝑagēs atꝫ ꝑcurrēs. Irahelvero videns deud̓r qͣlis certe cotemplatiui hoīs mens atqꝫ intellectus eſt. Aō eſt opꝰ longiorem eſſe oīa ꝑcurrentem. Cūcta