Iibe
ita dignū ē īquit legis qͦꝫ latorērōnalis ꝑtis ac noīm īpoſicōniſciētiā hr̄e? Lignarij certe fabriofficiū ē clauum cōmode ut gub̓nator iubet fabricai̓: aliter enimclauus inutilis ei̓t. legis lator autē nomē ita ē inꝙͣ. Nō ergo vileq̄dē e o Hermogenes rca noīsīpoſicō. ſꝫ doctiſſioꝝ atꝫ p̄ſtatiſſimoꝝ viroꝝ. Tū Cratillꝰ ree aīsinqͥt duce n omina rebꝰ accōmodata putans. nec quēuis hoc facere poſſe ſed illū ſolūmō. qui adnatura rei reſpiciens pōt ad eamnomē accōmodare. ⁊ poſt multo ītelligo inqͥt plurima grecosa barbais ſūpſiſſe. que ſiqͥs qͣſigreca ligua eent deducta interp̄tari velit nunꝙͣ rebꝰ poterit adaptare. Hec Plato. Caplm qͣrtūUnc autē ꝯſidera qūoq̄ ipſe verbo docuit ml̓toAan. Moyſes veluti ſapiētiſſimꝰ ac eloquētiſſimꝰ re ipſapreſtitit. Et formauit inqͥt deusde humo omēs feras agri: et oīavolatilia celi. ⁊ adduxit ipſa adAdam: ut viderꝫ qͥd vocaret ea.Omne enī qd̓ vocauit Adā aīeyniētis ip̄m ē nomē eiꝰ: quū enīdicat ipſū ē nomē eius nͥl aliudcerte vult dicere: niſi cōueniēterad naturā rei nomē iditū fuiſſe.Qd̓ enī vocatum eſt inquit hoceſt in ipſa natura. Nā ⁊ nomenipſum Adam terrigena aut terrenū poteſt ſignificare. Adā enī
apud hebreos humus dicitur.ꝙͣuis ꝑ tranſlacōeꝫ rubeā corporeāqꝫ naturā ſigͥficꝫ: ita terrigina atqꝫ terrenū a̓ corporalē hoīeꝫhac appellacōne ſignauit. Sedhomine Enos qͦꝫ appellant. quovocabulo nō terrenam. ſed racōnalem natura ſignificant? Proprie aūt ſi verbū de verbo latineexprimas obliuiſcētē Enos denotare videtur. qͣlis certe natua̓rōnalis corꝑi alligata efficitur.Qd̓ enī vere nr̄corporeū. d̓inumracionaleqꝫ eſt nō ſolū trāſactarecordatur. ſꝫ futuroꝝ propteſb̓limitatē ſpeculacōis habꝫ coginconem. Quod autem carni cōiunctū ē. quodqꝫ magno corporis pōdere ꝑͥmitur ignoratia. obliuioneqꝫ inuolutū recte iudeorūẜmo Enos id eſt obliuiſcentē appellauit. Ita emī iacꝫ apudquēdā ꝓphetā. quid ē Enos ꝙmemor es euus. aut filius adamꝙ viſitas eū? qͣſi dicat. qͥd ē iſtehoc iſte dica obliuiſcens ꝙ tu q̄es deus memor es eius ꝙͣuis obliuiſcēs ſit aūt filius Adā ideſtterrem hoīs. Ita carnalis homoAdā noīe. Racōnal̓ vero Enosappellacōne ſignificatur: ſic hebreoꝝ ſermo exquiſitiſſiē nomina deducit. Platō aūt hominemhoc ē Anthropen grece: a verboAnathr̄in id eſt videre atqꝫ recogitae̓ dici opinatur. ut ſit Anthropos: qui recogitat q̄ vidit.