liber
felicē arbitrais etiā ſi Criſeo ditior. acutior viſu ꝙ ſynceus maioribꝫ corꝑis viribꝰ ꝙͣ crotoniataille Milo. Ganymede formoſiorſit oībuſqꝫ alijs corꝑis ⁊ exterioribus bonis abūdet. Qui enīmentem ſuā plurimoꝝ dn̄aturacpeſſimoꝝ ſb̓iecit cupidinis doloriˢ timōīs ſtulticie iuſtitie felixatꝫ btus eē nullo mō poteit etiāſi vulgo beatus appelletur Taſi animi oculos ꝑ arūper volueīseleuare atqꝫ ut poſſibile hoī eſtde vero bono cōſiderare: oīa quenūc admirari videis magno riſuproſequeris. Semper emī quūmeliora lateant īlocum eorummala irrupentia laudantur. quūvero in mediū adſunt bona tūcque contraria ſunt ac iuce dilucidius turpitudinem ſuam oſtedunt. Si ergo diuinū illd̓ bonūmente cōceperis. nihil eoꝝ quedixiſti facile apud vicōſos inueniri inter bona collocab̓. Precioſiſſima nempe illoꝝ argēti atqꝫauri mētalla ſūt: que apeſſiā terraꝝ parte ſolent ꝓdire: permultum nāqꝫ ꝓfecto intereſt intermētalloꝝ ſterilitatem ⁊ fecūditatem terre non metalloſe. Lōge quippe abeſt argēti atqꝫ auri natua a bonitate frugum ſineqͥbus viuere nequimꝰ qd̓ maxime in annone patꝫ cai̓tate. Oīeenim theſauros ꝓ modici temporis alimento recte ꝓpter neceſſi
tatē iudicātes libēter oīes ꝓicere ſolēt qn̄ aūt neceſſaria nobiscumulate affluūt nature bonisabundantes contenti eſſe nonpoſſumus. ſed argento atqꝫ auro nihiantes. ⁊ qͣſi oculis captiterreno pondere hūc atqꝫ illucꝓpter auaitiā ferimur. ꝯtinuoqꝫpecunie grā bello vexam̄ Veſtesetiā magnificas cupimꝰ q̄ nihilaliud ſūt ꝙ textōīe artis laudeˢ⁊ flos ouiumut nonnulli poetedixerunt. Qui vero glorie adeocupidꝰ eūt vel a mal̓ laudai cupiat hūc improbū eē ncc̄e ē qͥppe vnumqd̓qꝫ ſuo ſimili gaudꝫbona aūt valitudinē auꝝ querꝫſi didicerit non paruos aīmorbos ab audituoriri. qͥ viribꝰ corporis ceruice eleuat atrociſſiāsan oculos beluas ponit Ita enī ītelligꝫ turpiſſimū eſſe feraꝝ viribꝰ hoīem gl̓ari: formoſitate corꝑis iactae̓ mētis compos nemopoterit: q̄ breui adeo extīguiturtepoe̓ ut an̄ꝙͣ floreſcat defloruiſſe videatur. preſertī quū etiā inaīata artis oꝑa picta ficta textanon ꝑua videat extare pulchritudine. Ruoꝝ omnium n̓l vnꝙapud deū inter bona enumeratūē. quid dico apud deum? quumneqꝫ periti homines qͥ recte philoſophantur bona caducas hares aut arbitrētur aut appellēt.qui vero falſam ⁊ nomine ſolūphiloſophiā ſequūtur hij aīmmi