eſſe cauillātur. alij deum eē cōcedentes gub̓nacōneꝫ reꝝ ipſi cocedere nolunt Apud nos autema mulieribꝰ etia ⁊ ẜuis audiesomnia nr̄a ſtudia ad deū referrioportere. vn̄ factum eſt ut nonnulli tanꝙͣ magos atqꝫ merteˢnos accuſent. qꝛ nouaꝝ reꝝ inuentores nō ſumꝰ. qd̓ apud alios ita laudatur ut qͥ patriaconſuetudīe ꝯtempta mnouare q̄tꝙ potuerunt ſapientes fuiſſe videantur. Nos aut ecōtra id pripuū prudentie atqꝫ virtutis munus exiſtimamus. ut nihil omninō con legem a facias a cogiteˢque res maximo argumēto ē leges Moyſi optime atꝫ diuinitꝰlatas eē. nam qͥ aliter ſe habentexꝑientia redargute ceciderūt.noſtre aūt legis quidna aliqͦsmutare qͥat? vel quid melius a̓inueīet a ab alijs accipiet?numynu̓ſū diſcipline ciuilis modūrep̄hendꝫ? Sꝫ quis iuſtior autmelior modꝰ excogitabitur ꝙhic ſit qui deū principē ꝓpoſuerit. ⁊ ſacerdotibꝫ ꝯmunit̓ maxīarū reꝝ gubernacōem attribueitac ſūmo pontifici. ſacerdotis tūoīm regime cōmiſerit: quos nōcenſu aut gn̓e ſꝫ virtutis p̄ſtantia ad dei cultū aſſumpſit ⁊ legialiarūqꝫ reꝝ cura illis ꝯmiſit. utip̄i ⁊ dubia decidant ⁊ peccatespuniant. Quis igitur principatus hoc melior? a qͣs maior deo

pōthonorafferri? Tota quippemultitudo pijſſime deū colit. ⁊ſacerdotibꝫ maximarureꝝ curaꝯmittitur. Ita ſit ut tota diſciplina ciuilis quedam ſolēnitas eēvideatur. Nam q̄ paucis diebuvix alij fatiunt miſteiā ⁊ dies feſtos appellātes. hec nos toto aīmo firmaqꝫ ſentēcia multis ſeculis ⁊ coẜuauimꝰ ⁊ ꝯſeruamus.Uide aūt ꝙ vere ſimplices integreqꝫ nr̄e opimniones ſūt Primūenī oīm de deo opmamur ꝙ ip̄eꝑfectiſſimꝰ atqꝫ beatiſſimꝰ ſit. ſibi atꝫ ceteis ſufficiēs. omniū ipſe reꝝ principiū. ipſe mediū. ipſe finis. operibus notiſſimꝰ atqꝫmanifeſtiſſimꝰ. ſubſtaciā penitꝰinui̓ſibilis. cui ſimile nec viderenec excogitare quicꝙͣ poſſumꝰ.Quae̓ nec mateīa vlla ad mmagine eius ſuſcipi nec ars imitai eufingendo pōt Opera eius oculiscernimus. celū terrā ſolē lunamlucem fluuios mare aīalia plantas q̄ ipē fecit non manibꝰ neqꝫlaboe̓ nec alicuiꝰ auxilio. ſꝫ quūvoluei̓t omnia bn̄ fieri. oīa illico.bona facta ſunt. Hic ſequēdusomnibꝫ hoībus ē atqꝫ colēdus.colitur aūt ſanctiſſime operacōne virtutis. Unū eſt tēplū vnius dei: amicū enim oībus. quodſimile ē cōmune templū omnibꝫe. qꝛ cōmunis deus e. hūc ſacerdotes p̄cipue colant. qͥbus vnꝰp̄eſt. huic qͥ nō obtepea̓t tanꝙͣ