Iiber.
fatiē totius terre: ⁊ habebat cornū inter oculos ſuos: ⁊ venit vſqꝫ ad arietem illū cornutū quēvidera ſtantem corā Vbal. ⁊ cucurrit ad eum impetu fortitudinis ſue. quumqꝫ appropiquaſſꝫꝓpe arietem efferatus eſt in eum⁊ ꝑcuſſit arietē. ⁊ contriuit duocornua eius. nec poterat aries reſiſtere ei quumqꝫ miſiſſꝫ eum interra cōculcauit: ⁊nemo qͥbat liberare arietē de manu eiꝰ. hircꝰautē capraꝝ magnus factus eſtnimis. quumqꝫ creuiſſꝫ fractumeſt cornueiꝰ ⁊ orta ſūt quatuorcornua ſubter illud per quatuorventos celi De vno autē ex hijsegreſſum ē cornu vnū ⁊ factu ēmagnum cōtra meridiē De xp̄overo etia mninutiſſima p̄dicta fuiſſe nō ignoramꝰ locū vbi natꝰvbi educatus ē receſſum ī egyptum mīacula etiam q̄ fecit ⁊ quoIudas eū tradidit. Hec enī oīaargumēto ſunt deū ab eterno cūcta preſcire. Ipēqꝫ ſaluator euerſionē hieroſolimorum predixitQuorſū hec? ut faciliꝰ enodarepoſſimꝰ quo ſtelle in ſigna facteſūt. Sic ig̓r ſitas eē ī celo ſtellasnon ignoramꝰ. ut ⁊ ꝯtrario motu quin vniu̓ſum ⁊ alias tardiꝰalias velocius feratur. ut hoc mōꝑ varios eaꝝ aſpectus atꝫ cōuictiones tam vniu̓ſa ꝙ ſingulanon qͥdem hoīes excedit enī ommino exqͥtiſſima motus ſtellaꝝ
racio mentem hominum ſed vntutes quibꝰ ut poſtea oſtendemus hec ſcire neceſſe eſt percipiant. Quum autem homines autquibuſdam obſeruacōnibus. a̓aliquorum ſpirituum doctrinaqui ordinē ſuum tranſgreſſi multa hominibus ſuggeſſerunt. nōnulla ſtellarum motu confuſiꝰpreuiderint. putarūt eas a quibus capiuntur cauſas earum eērerum quas non efficiūt ſꝫ ſigͥficant. de quibus omnibus breuiter ac exquiſite ſcd̓m vires neſtras dicemus. Proponatur igtur hec ordine cōſideranda. quopacto quum a ſeculo futura deusōma p̄ſciat libero nos arbitriofruam. ⁊ quo ſtelle nō ſint hūanaꝝ rerum cauſa. ſꝫ ſolūmo ſigna. ⁊ ꝙ homīes exactam de hijscognicōeꝫ hr̄e nequeāt. ſꝫ virtutibus q̄ ſuꝑiores hoīe ſūt hec ſigͣd̓initus depicta ſūt? Poſtremoq̄nam cauſa fueit ut deus ſignafuturoꝝ ad cognicionē virtutuexpreſſeit? Primū igitur aggrediam̉ qd̓ gentilium ſapientes inmagnos intruſit errores. Quuei p̄ſcire deū vniu̓ſa minīe negarēt neceſſaio nos agere quicꝙͣagimꝰ credider̄t Na ſi ab et̓noīquiūt iuſtū aliqͥd futuꝝ deuspreuidit nec ſciētia diuina fallipōt erit oīo ille īiuſtꝰ nec poſſibile ē īiuſtū eū nō fore quū nonpoſſit alit̓ age̓ ꝙͣdes p̄ſciat ex qͦ