Druckschrift 
De evangelica praeparatione
Entstehung
Seite
LVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

liber

vti teſtimonio magis ꝙͣ rationeturpiſſimū. Putat autē inſolubilibus vti argumētis expoſitionenominū. Fatum enī dicit dictūquoddā det̓minatunqꝫ diuinitus Parcas aut ē cōtrario qm̄nemini parcant. Sortes qꝛ itaſortitū vnicuiqꝫ ſit ac ideo tre parcas arbitratur: qꝛ tria ſūtteꝑa in quibꝰ omnia īuoluūturLacheſimqꝫ dictā qꝛ lanchanim grece euenire ſortē deſignat. Atropon qꝛ verti poſſit.Clotho quoniā contorta coordinata onīa teneat hoc enī noīaipſa greca lingua on̄dūt. Hijsnugis fatale putauit ncc̄itateꝫdemōſtraſſe. Ego autē ſatis mirari poſſum qūo nihil ſe penitus afferre non ſenſit Significent noīa queadmodū expoſuit. poſitaqꝫ ab hoībus ſint ea decauſa Tur ig̓r o Cryſippe vulgares vbiqꝫ opiniones ſequeris.An forte quia omnes vulgo veitatis perſpicaces tibi videntur.Quomodo igitur ſcripſiſti nemine eſſe homine qui non equeac oreſtes Alemeon inſamatpret̓ ſolū ſapiētem. Demnde addis vnū vel duos aūt admodūpaucos ſapientes fuiſſe opmnionesqꝫ multoꝝ de gloria de diuicijs de regno de voluptate queoēs pene bonā arbitratur tanꝙꝫvulgares refutādas ducis Autqūo oēs pene leges male poſitaˢ

a rebus publicis putas. Cur autem tam inultos etiā libros conſcripſiſti? Non enim docēdi ſūtqui falſas opiniones habētniſi forte recte tunc omnes opinari dicas quādo tecū ꝯueniunt̉quū vero diu̓ſa ꝙͣ tu putat tūcfurioſos appelles. Aa quū te ſapiētem non nomines eit nobis argumēto recte illos ſaꝑetecu ꝯuenuit: Deinde quare oēsfurere dixiſti: quū laudare quaſi ſapiētes quia te ſequuntur debuiſſes? Ad hec etiam ſi non furere illos ego aſſera quum tamēa ſapientia longe abſint ridicitloſum eſt propter poſitionemnominum eorum vti teſtimōioqͥs p̄ſtantiores te ipſo neqꝫſapiētiores arbitraris niſi forteeos ab mico hec noīa excogitarūt ſapiētes fuiſſe cōtendas: qd̓on̄dere nullo pacto poteris. Sꝫſit ita: qūo ergo noībus ſignificatur oīa ſimplicit̓ fatis fieri: ea ſolū fatata ſūt parcaꝝ numerus nomina ipſaꝝ fuſus glomeratū in eo filumceteraqꝫ huiuſcemodi īeuitabi a ſcl̓o det̓mīaciōeꝫ carū oſtēdunt. Que tn̄ ncc̄itas eaꝝ reꝝſolūmo ē. neceſſaio euētua̓ ſūtqͦqꝫ aliter accidere pn̄t Quevero qͣs īfinitas ſcimꝰ eaꝝalias dijs homines attribuerūtalias volūtati noſtre ſubiecerūtalijs natua preeſt alijs fortuna