dogma ſcripſerūt. Inde igͣr aliqͣqm̄ multi tā docti ꝙ īdocti falſaoꝑiniōe tenētur ſumere ſtatui.Riiū ig̓r. Diogemianūaduerſus ChryſippumIaudias Chryſippus ei⁊ nos cauſā eſſe agibiliū ⁊ oīafiei fato ꝯtendens Homeri teſtimonio vtebatur: qd̓ paꝝ fuiſſeab eo ītellectū diogeīanus on̄dit. Sed Chryſippi quedā prius ponemꝰ: qui in pͥmo de fatislibro neceſſitate oīa fiei auctōitate ml̓toꝝ arguit: ⁊ demū Nomeꝝ inducit dicentem.Que data ſorte mͥ eſt nato forsme inuida preſſit:Que nato inuoluit ſil̓ ſibi parca ſeueris:Quum mater pepei̓t illū. Et alibiNon eſt qͥ fixas parcaꝝ auertere legesEffugere aut poſſit:Nō recordabatur enī inqͥt ꝯtraria iſtis alibi Homeꝝ ceciniſſe:qͥbus ⁊ ipſe Chryſippus in ſecūd libro tunc vſus fuit quū ml̓ta etia a nobis fiei̓ oſtēdere volebat: qͥd ei clariꝰ atqꝫ acriꝰ illisVt caderent tribuit ſua certe amētia cauſam. Et rurſus.qua falſo accuſant ſuperos ſtulſiqꝫ queruntur.Mortales? etemm nr̄orum cauſamalorumNos ſumus. ⁊ ſua quēqꝫ magisvecordia ledit. du

Hijs enī ⁊ hoꝝ ſimilibꝰ nō eſſecūcta neceſſaio ⁊ fatis faciūdanob̓ probatur: ꝙuis etiam abillis carminibꝰ paꝝ ab. Homero Chryſippi dogma confirmatur. Non enī oīa ſed nonnullafato fiei verbis ſuis. Homerusſignificat. Quum emim dicitQue data ſorte in eſt nato forsmemuida preſſit.Non oīa ꝓfecto ſed mortē fatisac neceſſaio euenire on̄dit. hocipſum etiam illud vultQue natō inuoluit filis ſibi parca ſeuerisNon enī omnia ſꝫ q̄dam fato deſtinata neceſſaio ſibi euentuaconfirmat. Illud quoqꝫ ab Homero oꝑtīe dictum eſt.Non eſt qui fixas parcaꝝ auertere legesEffugere aut poſſit.Quis enim pōt qͥ neceſſario inpendēt effugere? Non ergo ſuffragat̉ Homerus Chryſippo:veꝝ etia refragat̉. Ille nāqꝫ aptiſſime a nobis multa fieri p̄dicat. neceſſario aūt cuncta fiei̓ nūꝙ ab eo dictū ē. Chryſippus vero neceſſitate fatoꝝ cūcta fiei conatur on̄dere. Et ille quidē quūpoeta ſit non pollicetur veītateꝫreꝝ docere. ſꝫ varias hoīm opmniones pleꝝqꝫ ponit. vnde non ealienū ab eo ꝯtraiā nonunꝙͣ dicere Philoſophis aut ⁊ cōtradicere ſibi ipſis turpe ē. ⁊ poetaꝝ