ſexte
bv
nōnunꝙͣ eligit. ⁊ ieiunio ceteriſqꝫ laboībꝫ appetitu carnis frenat. p̄tereanaturā corꝑis titillacone gaudet voluptatū. ⁊ volūtas laborē plerūqꝫ amat. Multi aut peiora ſecuti natua̓lē vſumad eū qui p̄ter naturā eſt cōuertut. maſculi in maſculos turpitudinē operātes. Ita non in omnibꝫ racō vnicitur. ſꝫ interdū ipſa ducit interdum aut ducitur.adeo ut nōnunꝙͣ mori meliꝰ qͥviuere iudicaueit. ꝓprijs homomanibꝫ ſe ipſū interimat Si ergo ſolumodo ad corpus vniuerſaſibi eſſꝫ cōcertaco. non magbeneuiuēdi eſſꝫ difficultas. Nūcquum hanc vita deus int̓ multacōſtitueīt. inter hoīes int̓ beluanter ignem etiā atqꝫ aqua cōtinentēqꝫ aera. non ē ſibi ſolūmodopugnandū aduerſus cōuinctam corꝑis natura. veru etiamadīfinita pene exteriora Crebroenim natura etiā ciboꝝ ⁊ cōtinetis temperies a econtra frigoraeſtꝫ aliaqꝫ huiuſcemodi ꝯplunnatura quidē facta. nobis autem ꝑ accidens ingruēcia nō parum ꝓpter corꝑis natura q̄ nonfacile pōt exceſſus exteiores ſufferre volūtatem hoīs ꝑturbantad hec illi qͥbuſcum viuimus volūtatem plerūqꝫ noſtra racōibꝰaut quouis alio mō ad ſua conuertūr. ⁊ alias meliorē. alias peiorē efficiunt. Solet enī cōuer
ſacō praua nocere. ſic̄ ecōtra bona ꝓdeſſe. bonos quippe moreˢcōnu̓ſacō mala corrupit. velutietia pͥui mores ꝓba ꝯu̓ſacōnecorrigūtur. ſic igr̄ rōnal̓ aīe virtus hūc atꝫ illuc ab exterioribꝰfertur Rurſus aūt viribꝰ ſuis diuinis aliqn̄ ſuꝑat cūcta. ⁊ inuicto robore ph̓atur. Quid dicāꝙ quibuſdā ſeculis excelſo magnoqꝫ aīmo hoīes ⁊ robuſtiſſimis corꝑibꝫ abudarūt. nōnulliſecon? q̄ oīa gub̓nacōi tociꝰ aptiſſiē ꝯgruētia ꝙ maximū ortuvaietate reꝝ faciūt. Oībus autēſimplicit̓ tā hijs q̄rū nos ſumꝰca ꝙ hijs qͥa natura fiūt. a extn̓ſecus accidut. vna ompotes atꝫoīa penetras ꝓuidentia dei p̄ſidet. q̄ vniuerſa ineffabilibꝰ gubernas racōnibꝫ. multa etiā eoꝝque natura fiunt cōmutat: auxiliūqꝫ affert. ut ea quoꝝ nos ſumus cauſa ⁊ eligamꝰ ⁊ oꝑemī.hijs omnibꝰ triꝑtito ut diximꝰdiuiſis in ea q̄ in nobis ſunt. inea que ſcd̓m natura. ⁊ in ea queꝑ accides fiunt. oībuſqꝫ iſtis advolūtatem dei reductis. nullū locū fatoꝝ poſſidet racō. hinc etiavn̄ maloꝝ ſcaturiat fons aperitur. qͥ nullum locū habꝫ in hijsque ſcd̓m naturam aut corporea animo fiunt. ſꝫ nec in hijs queforinſecus accidunt. Solūmoautē in libero animi motū. quādo non ſcd̓m naturā neqꝫ recte